Reklama

Utrata przytomności

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Utrata przytomności to stan braku świadomości, cechujący się amnezją dotyczącą okresu nieprzytomności, nieprawidłową kontrolą motoryczną oraz utratą reagowania na bodźce. Jeśli stan ten jest krótkotrwały, mówimy o omdleniu. Każdy przypadek utraty przytomności wymaga pilnej interwencji medycznej, może bowiem stanowić zagrożenie życia pacjenta.

Utrata przytomności

Utrata przytomności – przyczyny

Prawidłową pracę półkul mózgowych warunkuje właściwa czynność układu siateczkowatego – jest ona podstawą wszelkich procesów poznawczych. Nagły lub narastający deficyt energetyczny tej części pnia mózgu powoduje jednak zaburzenia przytomności. Z kolei trwałe i nieodwracalne wyłączenie układu aktywującego pień mózgu prowadzi do zgonu pacjenta. Do najczęstszych przyczyn deficytu energetycznego prowadzącego do utraty przytomności zaliczamy:

Przemijające utraty przytomności, czyli omdlenia, najczęściej mają podłoże pozamózgowe. Wyróżnia się omdlenia:

W neurologii krótkotrwała utrata przytomności najczęściej wynika z zespołów padaczkowych, których przyczyny mogą być różne. Po wykluczeniu przyczyn organicznych omdleń pod uwagę należy wziąć podłoże nerwicowe.

Utrata przytomności – objawy

Utratę przytomności w przebiegu omdleń poprzedza pojawienie się uczucia ciemnienia i mroczków przed oczami, wirowania otoczenia, szumu w uszach i głowie pacjenta. Niekiedy towarzyszą temu nudności. Wzrasta ryzyko przewrócenia się, mięśnie stają się wiotkie. Ten typ utraty przytomności pojawia się zazwyczaj w pozycji stojącej. Trwa od kilkunastu sekund do maksymalnie kilku minut.

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Z kolei w przypadku długotrwałej utraty przytomności obserwuje się brak świadomości i reakcji na bodźce zewnętrzne, a także zaburzenia innych czynności pniowych, w tym motoryki gałek ocznych i źrenic, motoryki pniowej ciała i czynności wegetatywnych. Czas trwania i głębokość tych objawów ściśle wiążą się z deficytem energetycznym układu siatkowatego. Przedłużająca się utrata przytomności zmniejsza szanse na przeżycie u większości pacjentów.

Jednocześnie nie należy mylić utraty przytomności z innymi stanami klinicznymi, które mogą ją przypominać. Mowa głównie o:

  • zespole zamknięcia – wskutek uszkodzenia przedniej części mostu następuje porażenie wszystkich mięśni odpowiedzialnych za ruchy dowolne, świadomość pacjenta zostaje jednak zachowana;
  • katatonii – objawia się sztywnością lub giętkością woskową, osłupieniem, zastyganiem i automatyzmem nakazowym;
  • stanie wegetatywnym – całkowita utrata funkcji korowych, często mylnie nazywana śpiączką. Pacjenci nie nawiązują kontaktu z otoczeniem, natomiast ich aktywność celowa jest znacznie ograniczona lub wręcz zniesiona;
  • katapleksji – nagła, krótkotrwała i odwracalna utrata napięcia mięśniowego, najczęściej wyzwalana przez silne emocje.

Zadaniem specjalistów (zwykle ratowników medycznych) jest ocena stanu zdrowia pacjenta i rozpoznanie przyczyny występujących problemów.

Utrata przytomności – leczenie

Mając do czynienia z osobą, która straciła przytomność, w pierwszej kolejności należy ułożyć ją w pozycji bocznej bezpiecznej, a następnie wezwać pogotowie ratunkowe. Jeśli zdarzenie obserwują inni świadkowie, należy poprosić kogoś o wykonanie telefonu, aby nie tracić czasu. Pozycji bocznej bezpiecznej nie stosujemy, gdy podejrzewamy uraz kręgosłupa lub miednicy, a także gdy poszkodowany nie oddycha. Wówczas w pierwszej kolejności przystępujemy do masażu serca celem przywrócenia oddechu. Jeśli czas oczekiwania na pomoc przedłuża się, pozycję boczną bezpieczną zmieniamy co 30 minut. Przy omdleniach często wystarczy położyć osobę poszkodowaną na plecach i unieść wysoko jej kończyny dolne, zapewniając jednocześnie dostęp do świeżego powietrza.

Leczenie szpitalne zależy od przyczyny utraty przytomności. Niekiedy bywa konieczne leczenie operacyjne, w innych przypadkach zaś wystarczy wdrożyć odpowiednią farmakoterapię i tlenoterapię. Zawsze warto wykonać szczegółowe badania, w tym tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny głowy, badania krwi oraz EKG.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Jastrzębska R., Kaczor A., Nagłe stany zagrożenia życia ABC pierwszej pomocy, Słupsk 2007.
  2. Mazur R., Klimarczyk M., Trzcińska M., Rajczyk W., Zaburzenia świadomości – spojrzenie interdyscyplinarne, Polski Przegląd Neurologiczny, 2/2014.
  3. Morrone D., Morrone V., Acute Pulmonary Embolism: Focus on the Clinical Picture, Korean Circulation Journal, 5/2018.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.