Reklama

Złamanie Smitha

Spis treści

Złamanie Smitha dotyczy nasady dalszej kości promieniowej, czemu towarzyszy przemieszczenie kości ręki. W związku z rozległością urazu leczy się go operacyjnie. Przyczyną jest najczęściej upadek na grzbietową część dłoni. Przeciwieństwem tej kontuzji jest złamanie Collesa (wskutek upadku na dłoniową powierzchnię ręki).

Złamanie Smitha

Przyczyny złamania Smitha

Jak wspomniano, najczęstszą przyczyną jest upadek na grzbietową część dłoni. Może do tego dojść podczas utraty stabilności i równowagi, gdy upadając asekurujemy się dłonią. Znacznie częściej dochodzi do złamania Collesa, ponieważ upadając, naturalnym odruchem jest podparcie dłoniową częścią ręki. Wzrost częstotliwości złamań Smitha obserwuje się zimą, ponieważ oblodzone chodniki i ulice nie sprzyjają zachowaniu równowagi.

W przypadku osób młodych złamania Smitha następują wskutek wypadków, np. komunikacyjnych. Często obserwuje się je u motocyklistów lub rzadziej u sportowców wyczynowych. W gronie osób szczególnie narażonych znajdują się kobiety po menopauzie, a także osoby z osteoporozą oraz niedoborem witaminy D.

Zobacz również: Salter-Harris (złamanie).

Złamanie Smitha – objawy

Obraz kliniczny urazu nie różni się wiele od tego, który występuje przy innych złamaniach. Pojawiają się następujące objawy:

  • silny ból nadgarstka, uniemożliwiający poruszanie nim;
  • deformacja kończyny górnej w okolicy złamania;
  • obrzęk nadgarstka;
  • zaczerwienienie.

Są to typowe objawy złamania. Na zdjęciu RTG dokładnie widać przemieszczenie odłamów kostnych lub ubytek tkanki kostnej (jeśli zadziałała siła miażdżąca lub gniotąca). Cechą typową dla złamań Smitha jest fakt, że aż 4-krotnie częściej przytrafiają się kobietom.

Przy zaniedbaniu rekonwalescencji (np. brak rehabilitacji) lub wdrożeniu błędnego leczenia nierzadkie są powikłania – wczesne i późne. Do wczesnych zaliczamy neuropatię nerwu pośrodkowego, co znacznie zaburza funkcję całej ręki. Wśród powikłań późnych znajdują się między innymi:

Właśnie z tego względu bardzo ważne jest odpowiednie leczenie.

Złamanie Smitha – leczenie

W związku z tym, że złamanie typu Smitha zazwyczaj jest niestabilne, nie ma możliwości nastawienia go zachowawczo. Współcześnie za najskuteczniejszą metodę leczenia uznaje się wstawienie stabilizującej płytki dłoniowej. Odchodzi się od opatrunków gipsowych, które uniemożliwiają podjęcie natychmiastowej rehabilitacji. Znacznie chętniej pacjenci sięgają po ortezy. Podstawą rozpoczęcia jakichkolwiek czynności terapeutycznych jest wykonanie zdjęcia RTG.

Niezbędna jest rehabilitacja, która ma na celu przywrócenie lub poprawienie stanu funkcjonalnego. Dąży się do przywrócenia maksymalnej ruchomości stawów i odzyskania pełnej siły mięśniowej. Tylko to zapewni odpowiednią jakość życia. Ręka jest niezwykle precyzyjną, zręczną częścią ciała i to od niej zależy codzienne funkcjonowanie. W efekcie metody fizjoterapii dobierane są indywidualnie, w zależności od aktualnych objawów i przebiegu urazu. Stosuje się między innymi:

Wiele z tych metod można wdrożyć dopiero po stwierdzeniu pełnego zrostu kostnego. Wcześniej warto pracować na okolicznych częściach kończyny górnej, np. na łokciu czy przedramieniu. Badania udowodniły, że na zrost kostny i regenerację tkanek duży wpływ ma witamina C oraz kolagen, dlatego warto rozważyć suplementację.

Zobacz również: Ból w nadgarstkach – przyczyny, leczenie, rehabilitacja.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Drozdzowska B., Złamania osteoporotyczne, Endokrynologia Polska, 6/2009.
  2. Egol K., Koval K., Zuckerman J., Kompendium leczenia złamań, Wydawnictwo Medipage, Warszawa 2012.
  3. Greenspan A., Beltran J., Diagnostyka obrazowa w ortopedii, Wydawnictwo Medipage, Warszawa 2018.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *