Rehabilitacja w wodzie

//Rehabilitacja w wodzie
Kwas hialuronowy

Rehabilitacja w wodzie może wpłynąć na poprawę jakości życia u osób z dysfunkcją ruchową. Woda jest doskonałym środowiskiem do prowadzenia zabiegów rehabilitacyjnych. Ze względu na swoje właściwości wpływa na rozluźnienie mięśni, a jednocześnie dzięki oporowi jaki powoduje pozwala na wzmacnianie określonych grup mięśniowych przy odpowiednio dobranych ćwiczeniach.

Rehabilitacja w wodzie

 

Rehabilitacja w wodzie pozwala w wielu przypadkach na skrócenie czasu rehabilitacji, a co za tym idzie, szybszym powrocie do sprawności.
Obciążenie stawów podczas ćwiczeń trwających 45 minut odpowiada zaledwie 10 minutom ćwiczeń na lądzie. Poprzez pracę w wodzie, pacjent szybciej odzyskuje sprawność w życiu codziennym.
Niepełnosprawni, którzy w swoim środowisku uzależnieni są często od osób trzecich, bądź od pomocy ortopedycznych, dzięki właściwościom wody stają się bardziej niezależni. W wodzie mogą często postawić swój „pierwszy krok”, co niemożliwe jest często na powierzchni, z powodu zbyt słabych grup mięśniowych, bądź zaburzeń równowagi. Opór wody zmniejsza ruchomość pozwalając na zwiększenie reakcji ruchowych dla reakcji równoważnych (podczas upadku).
Właściwości wody wpływają na pacjenta pozytywnie nie tylko ruchowo ale również psychicznie, ponieważ jest on w stanie poruszać się bardziej niezależnie.

Właściwości wody wpływają także bezpośrednio na pacjenta poprzez siłę wyporu, która powoduje pozorną utratę ciężaru ciała, co wpływa na:

  1. Zmniejszoną kompresję stawów.
  2. Lepsze samopoczucie.
  3. Relaksację.
  4. Zmniejszenie bólu kręgosłupa, poprzez zmniejszenie kompresji na stawy międzykręgowe.
  5. Zmniejszenie ryzyka kontuzji mięśniowo-szkieletowych.

Kolejną właściwością wody jest ciśnienie hydrostatyczne. Ma ono zbawienny wpływ na spastykę, ze względu na nacisk na mięśnie – rozluźnia je. Dodatkowo zmniejsza obrzęki, pomaga w pracy z pacjentami ze skrzywieniami kręgosłupa gdzie występują zaburzenia oddychania typu restrykcyjnego. Ciśnienie hydrostatyczne wpływa też na krążenie wrotne, ukrwienie tkanek, pracę serca i duże pnie żylne.

Podczas poruszania się w wodzie, pacjent napotyka na jednakowy opór w każdym kierunku ruchu. Można go w łatwy sposób regulować przez:

  • zwiększenie zanurzenia
  • zwiększanie powierzchni pokonującej opór
  • przyspieszenie ruchu
  • zastosowanie ciężarków

Pomocna w przywracaniu prawidłowej propriocepcji nerwowo-mięśniowej jest lepkość wody. Dzięki niej przy małym wysiłku dostarczane są stawom odczucia co do prędkości, kierunku czy amplitudy ruchów. Lepkość wody wpływa na spowolnienie ruchów, co stwarza warunki funkcjonalnych wzorców ruchowych.
Strefą komfortu cieplnego u człowieka to temperatura wody 34 stopnii Celsjusza, która jest zbliżona do temperatury ludzkiego ciała. Dzięki niej mięśnie nie napinają się nadmiernie.

Wskazaniami do rehabilitacji w wodzie są takie schorzenia jak:

  1. Mózgowe Porażenie Dziecięce (MPD).
  2. Udar mózgu.
  3. Uraz czaszkowo-mózgowy.
  4. Stwardnienie rozsiane (SM).
  5. Choroba Parkinsona.
  6. Wady postawy.
  7. Bóle kręgosłupa.
  8. Uszkodzenia i przerwanie rdzenia kręgowego.
  9. ADHD.
  10. Autyzm.
  11. Uszkodzenia ortopedyczne tj: uszkodzenie łękotek czy więzadeł kolana, endoplastyka stawów, zwyrodnienia stawów, złamania.
  12. Choroba Rotha.
  13. Choroby reumatologiczne.

Metody pracy z pacjentem w wodzie stosowane na świecie to:

1. Halliwick:

  • Metoda oparta na zasadach mechaniki ciała i hydrodynamiki.
  • Stworzona dla ludzi zarówno zdrowych jak i chorych, jako bezpieczna forma nauczania pływania oraz jako forma terapii.
  • Metoda wykorzystuje efekty rotacyjne powstałe dzięki sile wyporu i turbulencji.
  • Główne cele tej metody to: lepsza kontrola reakcji posturalnych, równoważnych, doskonalenie chodu, ustawieniu głowy, zmniejszenie nadmiernego napięcia mięśniowego (spastycznego), zwiększenie zakresu ruchomości, obniżenie dolegliwości bólowych, zwiększenie wydolności fizycznej.
  • Metoda ta jest stosowana grupowo jak również indywidualnie.
  • W metodzie nie korzysta się z pomocy wypornościowych.

2. Watsu:

  • Jest metodą relaksacyjną, która pozwala na „uwolnienie ciała”.
  • Terapeuta biernie oddziałuje na pacjenta.
  • Korzysta się z pomocy wypornościowych, które pozwalają na unoszenie się pacjenta na powierzchni wody.
  • Głównymi celami tej metody są: rozluźnienie układu mięśniowego, obniżenie dolegliwości bólowych, zwiększenie zakresu ruchomości.
  • Metoda zakłada indywidualną pracę z pacjentem.

3. Bad Ragaz Ring Method (PNF w wodzie):

  • Celem stosowania tej metody jest relaksacja, zmniejszenie nadmiernego napięcia mięśniowego, zwiększenie siły mięśniowej, wzrost wytrzymałości, przywrócenie prawidłowego wzorca ruchowego, wzmocnienie i stabilizacja tułowia.
  • Jest metodą opartą na koncepcji PNF.
  • Pozwala na stosowanie wzorców kończyn górnych, dolnych oraz tułowia dostosowanych do środowiska wodnego.
  • Celem metody jest poprawa koordynacji, zwiększenie stabilności tułowia, poprawa zakresów ruchomości, reedukacja chodu oraz obniżenie napięcia mięśniowego.

Przeciwwskazaniami do rehabilitacji w wodzie są:

  1. Otwarte rany.
  2. Tracheotomia.
  3. Zakrzepica żył głębokich.
  4. Gorączka.
  5. Nadciśnienie tętnicze.
  6. Zbyt niskie ciśnienie.
  7. Słaba kontrola padaczki.
  8. Inne, uzasadnione przez lekarza.

 

Autor: fizjoterapeuta Weronika Krause

Polecane produkty:

  Rehabilitacja kadry olimpijskiej

Zostaw komentarz