Krioglobulinemia

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Krioglobulinemia to dolegliwość związana z obecnością we krwi krioglobulin, czyli nieprawidłowych, monoklonalnych lub poliklonalnych przeciwciał, tworzących często kompleksy immunologiczne i wytrącających się we krwi w postaci osadów. Może towarzyszyć rozmaitym chorobom, jednak najczęściej diagnozuje się ją w przebiegu chorób autoimmunologicznych.

Immunoglobuliny

Krioglobulinemia – przyczyny

W medycynie wyróżnia się 3 typy krioglobulin:

  • I – immunoglobuliny monoklonalne;
  • II – poliklonalne IgG i monoklonalnle IgM o aktywności czynnika reumatoidalnego;
  • III – poliklonalne IgG i poliklonalne IgM o aktywności czynnika reumatoidalnego.

Typ I obserwuje się przeważnie w przebiegu chorób limfoproliferacyjnych, zaś typy II i III w przebiegu chorób autoimmunologicznych oraz różnego rodzaju infekcji. Krioglobulinemię często stwierdza się w przebiegu następujących chorób i schorzeń:

I wiele innych. Jednak zarówno procesy patofizjologiczne prowadzące do krioglobulinemii, jak i jej następstwa nie są w pełni wyjaśnione.

Krioglobulinemia – objawy

Najbardziej charakterystycznym zjawiskiem w przebiegu krioglobulinemii jest tzw. triada Meltzera, czyli:

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Obraz kliniczny może jednak dotyczyć niemal wszystkich narządów i układów w ciele człowieka. W związku z tym innymi możliwymi objawami są między innymi:

U pacjentów obserwuje się również objawy niespecyficzne, czyli choćby zespół suchości oraz nawracające stany gorączkowe. Uważa się, że objawy patologiczne ujawniają się w sytuacjach, gdy stężenie krioglobulin we krwi przekroczy 100 mg/l.

Diagnostyka krioglobulinemii

Celem diagnostyki omawianego problemu wykonuje się badanie krwi pod kątem obecności krioglobulin. Próbka powinna być pobrana na czczo (celem uniknięcia interferencji z lipidami surowicy) do ogrzanej próbówki, niezawierającej antykoagulantu. Następnie należy jak najszybciej przetransportować ją do laboratorium i przechowywać w temperaturze około 37°C. Po skrzepnięciu odwirowuje się surowicę oraz przechowuje w optymalnej temperaturze 4°C przez dobę (ocena krioglobulin monoklonalnych) lub 7 dni (ocena krioglobulin poliklonalnych).
Uzupełniająco wykonuje się morfologię krwi obwodowej, odczyn Biernackiego, panel wątrobowy, RF, przeciwciała anty-CCP oraz badanie moczu. Bardzo ważne jest ustalenie przyczyn krioglobulinemii. W tym celu wykonuje się rozmaite badania pomocnicze, w zależności od podejrzeń lekarza.

Krioglobulinemia – leczenie

Leczenie krioglobulinemii opiera się przede wszystkim na farmakoterapii. Pacjentowi podaje się cyklosporyny, leki cytotoksyczne oraz niektóre interferony, jednak terapię nierzadko wzbogaca się o glikokortykosteroidy, kolchicyny czy przeciwciała monoklonalne. Jeśli to możliwe wdraża się leczenie przyczynowe, np. antywirusowe w przebiegu infekcji HCV. W przypadku chorób przewlekłych dąży się do ich ustabilizowania.

Jedną z wykonywanych metod terapeutycznych jest także plazmafereza, czyli wymiana osocza. Polega na pobraniu krwi celem oczyszczenia jej z niepożądanych cząsteczek, a następnie ponowne przetoczenie do organizmu chorego. Rokowania zależą od przyczyny krioglobulinemii i są gorsze u pacjentów z nowotworami, niewydolnością nerek oraz chorobą limfoproliferacyjną.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Majdan M., Krioglobulinemia w chorobach reumatycznych, Reumatologia, 6/2007.
  2. Kur-Zalewska J., Zapalenie naczyń w przebiegu krioglobulinemii, Reumatologia, 1/2016.
  3. Suszek D., Mazur D., Michalska M., Kwolczak J., Krioglobulinemia w chorobach reumatycznych, Forum Reumatologiczne, 3/2017.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *