Fotodepilacja Wrocław

Zespół trzaskającego biodra objawia się odczuwalnym przez pacjenta, a niekiedy słyszalnym przeskakiwaniem w stawie biodrowym podczas wykonywania ruchów kończyną dolną. Czasami zjawisku towarzyszy ból oraz blokowanie w stawie, zwykle jednak dolegliwość nie jest bardzo bolesna. Objawy nasilają się powoli. Przyczyną patologii jest częste powtarzanie ruchów, podczas których dochodzi do mocnego zginania stawu biodrowego. Do innych przyczyn można zaliczyć zwyrodnienia stawów, różnego rodzaju wady postawy, przeprowadzone wcześniej zabiegi w okolicy biodra, nieprawidłowości w budowie stawu biodrowego oraz przeciążenia.

Zespół trzaskającego biodra fizjoterapia

Diagnostyka

Aby zdiagnozować zespół trzaskającego biodra należy przeprowadzić odpowiedni wywiad oraz badanie pacjenta. Dolegliwość potwierdza występowanie bólu w pachwinie oraz problemy ze zginaniem stawu biodrowego. Przyczyną tego stanu jest zapalenie ścięgna mięśnia biodrowo-lędźwiowego. W wyniku wielokrotnego zginania stawu biodrowego może wystąpić podrażnienie ścięgna mięśnia biodrowo-lędźwiowego. Osoba skarży się na tępy ucisk lub uczucie “strzelania” w okolicy pachwiny.

Jednym z częstszych objawów w przypadku trzaskającego biodra jest również pojawianie się przeskakiwania po zewnętrznej stronie biodra. Dochodzi wtedy do przesuwania się pasma biodrowo-piszczelowego po krętarzu większym kości udowej. Poniższy film pokazuje tego rodzaju schorzenie na przykładzie jednego z naszych pacjentów z Centrum Fizjoterapeuty:

 

Do szczegółowej diagnostyki dolegliwości może posłużyć rezonans magnetyczny oraz badanie za pomocą ultradźwięków. Ważne jest, aby odróżnić zespół trzaskającego biodra od rozdarcia obrąbka panewkowego.

Testy diagnostyczne stosowane w przypadku biodra trzaskającego:

Sklep Spirulina
  • test Craiga – anterowersja i retrowersja udowa;
  • test Obera;
  • translacja przednia głowy kości udowej.

Zobacz również: Testy funkcjonalne w fizjoterapii.

Zespół trzaskającego biodra – leczenie

Rzadko istnieje konieczność chirurgicznego leczenia patologii ścięgna mięśnia biodrowo-lędźwiowego. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze, wykonuje się wstrzyknięcia kortykosteroidów.

W celach profilaktycznych należy ustalić, które ćwiczenia zaostrzają ten stan oraz wyeliminować je z treningu. Niekiedy wystarczy skrócić czas trwania ćwiczeń oraz ich obciążenie. Pomocne bywa rozciąganie zginaczy bioder przed treningiem.

Fizykoterapia

  • krioterapia – stosowana zwykle przed kinezyterapią w okolicy krętarza większego kości udowej. Maksymalny czas nawiewu wynosi około 3 minut. Krioterapia wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwobrzękowe;
  • laseroterapia – punktowo w okolicy biodra;
  • prądy interferencyjne Nemeca – częstotliwość 100 Hz, czas trwania zabiegu 10 minut. Elektrody umiejscowione tak, aby interferencja zachodziła w okolicy krętarza większego kości udowej;
  • pole elektromagnetyczne małej częstotliwości.

Kinezyterapia

Jednym z podstawowych elementów kinezyterapii jest wykonywanie odpowiednio dobranych ćwiczeń rozciągających. Dodatkowo ważne jest ustawienie kończyn dolnych oraz ćwiczenia wzmacniające. Terapia prezentuje się następująco:

  • nauka prawidłowego ustawienia stawu biodrowego i kończyny dolnej w różnych pozycjach wykorzystywanych podczas życia codziennego;
  • trening mięśni: bliźniaczy górny i dolny, czworoboczny uda, zasłonowy wewnętrzny. Pozycja wyjściowa pacjenta: leżenie na brzuchu z kończynami dolnymi odwiedzionymi i zgiętymi w stawach kolanowych, pięty złączone. Zaleca się wykonanie lekkiego nacisku pięty o piętę;
  • trening mięśnia pośladkowego średniego (włókna tylne);
  • ćwiczenia rozciągające mięśni odpowiedzialnych za zgięcie w stawie biodrowym.

W początkowej fazie dolegliwości poleca się stosowanie kinesiotapingu, w celu odciążenia stawu.

Zobacz również: Jak oklejać plastrami do kinesiotapingu?

Rokowanie

Objawy zazwyczaj szybko przemijają jeśli unika się czynności zaostrzających dolegliwość. Kombinacja zmodyfikowanej aktywności fizycznej, stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz ćwiczeń rozciągających umożliwia powrót do zdrowia już w przeciągu kilku tygodni. Jeśli poprawa nie następuje, często zaleca się rozpoczęcie terapii sterydami. Po tej czynności rokowanie powrotu do zdrowia w ciągu 2 tygodni są dobre. W ciągu maksymalnie 6 miesięcy można odzyskać siłę mięśniową niezbędną do uprawiania sportu wyczynowego.

Bibliografia

  1. McMahon P., Medycyna sportowa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010.
  2. Centrum Fizjoterapeuty (https://centrum.fizjoterapeuty.pl/schorzenia/przeskakujace-biodro-przyczyny-objawy-leczenie).
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław