Pięta Haglunda

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Pięta Haglunda, czyli choroba Haglunda-Severa to martwica nasady kości piętowej. Zamiennie stosuje się również nazwy: zapalenie kaletki głębokiej ścięgna Achillesa, deformacja Haglunda lub po prostu zespół Haglunda. Problem ten po raz pierwszy opisał Patryk Haglund w 1928 roku. Bezpośrednią przyczyną zespołu Haglunda jest mechanicznie wyindukowane zapalenie kaletki głębokiej ścięgna Achillesa, w związku z przerostem i pogrubieniem wyrostka tylnego kości piętowej.

Pięta Haglunda (choroba Haglunda-Severa)

Pięta Haglunda – przyczyny

Przerost i pogrubienie wyrostka tylnego kości piętowej, a dokładniej jego górno-tylno-bocznej krawędzi sprawia, że miejsce ma ucisk kaletki głębokiej ścięgna Achillesa. Wraz z upływem czasu, jeśli ucisk się utrzymuje, rozwija się stan zapalny i przechodzi również na samo ścięgno Achillesa. Rozwija się obrzęk tkanek miękkich, mający formę pogrubiającego się konsekwentnie, twardego zgrubienia. Bardzo często dochodzi do zapalenia włókien ścięgna Achillesa tuż przy przyczepie tej struktury do guza piętowego.

Oryginalnie Patryk Haglund opisał powiązanie zaobserwowanej dolegliwości z noszeniem butów ze sztywnym zapiętkiem w przypadku młodych kobiet. W dzisiejszych czasach teoria ta jednak została obalona. Etiologia jest ciągle niejasna, sugeruje się, że pewien udział w tym biorą:

  • urazy;
  • przeciążenie podczas wysiłku fizycznego;
  • infekcje;
  • nieprawidłowa budowa anatomiczna kości piętowej;
  • noszenie niewłaściwego obuwia;
  • stopa wydrążona.

 

Pięta Haglunda występuje u pacjentów w różnym wieku i bez względu na płeć. Mimo tego najczęściej dotyczy dzieci w okresie skoku pokwitaniowego oraz dorosłych w 5. i 6. dekadzie życia.

Pięta Haglunda – objawy

Choroba Haglunda stanowi połączenie różnych zaburzeń w obrębie tkanek miękkich oraz układu kostnego. Ból jest tak intensywny, że wręcz uniemożliwia oparcie pięty o podłoże i utrudnia chodzenie. U około 60% przypadków ból dotyczy obu pięt. Podsumowując, charakterystycznymi objawami są:

  • ból i tkliwość tylno-bocznej części pięty;
  • wyczuwalna dotykiem deformacja /nadbudowa kostna;
  • bolesny obrzęk tkanek miękkich w miejscu przyczepu ścięgna Achillesa do guza piętowego;
  • zwiększona wypukłość kości piętowej w projekcji bocznej na badaniach obrazowych;
  • pogrubienie ścięgna i powierzchownych tkanek miękkich w okolicy przyczepu ścięgna Achillesa do guza piętowego.

 

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Należy zróżnicować chorobę Haglunda z innymi schorzeniami, które mogą dawać podobne objawy, takimi jak np. z ostroga piętowa, zerwanie lub uszkodzenie ścięgna Achillesa czy jego zapalenie.

Diagnostyka choroby Haglunda

Chorobę Haglunda można podejrzewać na podstawie wywiadu i obrazu klinicznego. Aby mieć jednak całkowitą pewność co do przyczyn bólu i obserwowanych dolegliwości warto wykonać USG ścięgna Achillesa oraz RTG podudzia i stopy.

Pięta Haglunda – leczenie

Leczenie pięty Haglunda może być operacyjne lub zachowawcze. Na początku rekomenduje się wypróbowanie wszystkich dostępnych metod leczenia zachowawczego, ponieważ w wielu przypadkach uzyskuje się bowiem oczekiwane efekty. Opiera się ono na rehabilitacji i posiada następujące składowe:

 

Objawowo można stosować również iniekcje sterydowe podawane bezpośrednio do ścięgna piętowego. Działają przeciwzapalnie, zmniejszają ból i poprawiają ogólne samopoczucie pacjenta. Można uzupełniająco suplementować kolagen i kwas hialuronowy, które wpływają na poprawę procesów regeneracyjnych tkanek i pośrednio je wzmacniają.

Leczenie operacyjne może mieć różny przebieg. Wyróżnia się m.in. usunięcie kaletki głębokiej ścięgna Achillesa, osteotomię kości piętowej oraz osteotomię kości piętowej z oczyszczeniem ścięgna Achillesa. Metoda zawsze dobierana jest w zależności od wieku, stanu zdrowia i poziomu codziennej aktywności pacjenta.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Chochowska M., Wytrążek M., Marcinkowski J., Huber J., Ocena skuteczności leczenia zachowawczego pacjenta z zespołem Haglunda – opis przypadku, Hygeia Public Health, 1/2013.
  2. Niemyjski M., Deformacja Haglunda jako źródło bólu pięty, Kwartalnik Ortopedyczny, 1/2012.
  3. Radzimińska A., Zimmermann A., Weber-Rajek M., Strojek K., Bułatowicz I., Goch A., Zukow W., Jałowe martwice kości, charakterystyka choroby i postępowanie fizykalne – przegląd literatury, Journal of Education, Health and Sport, 5/2015.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *