Wypadanie macicy to częsta przypadłość kobiet zmagających się z obniżeniem napięcia mięśni dna miednicy z różnych powodów. Może przebiegać skąpoobjawowo, jak również utrudniać codzienne funkcjonowanie. Ważne jest, aby każdy przypadek był zdiagnozowany indywidualnie przez lekarza ginekologa oraz fizjoterapeutę uroginekologicznego. Na tej podstawie ustala się dalsze postępowanie.
Wypadanie macicy – przyczyny
Najczęstszą przyczyną wypadania macicy i obniżenia narządu rodnego jest niewydolność mięśni dna miednicy, czyli osłabienie aparatu zawieszającego i podporowego. Kluczowymi czynnikami ryzyka są:
- uszkodzenie okołoporodowe tkanek (poród siłami natury);
- fizjologiczna, genetyczna wiotkość więzadeł i przymacicz;
- uszkodzenie mięśni dna miednicy mniejszej, np. wskutek urazów, operacji, porodów;
- otyłość;
- występowanie przewlekłych zaparć i chorób przebiegających z uporczywym kaszlem;
- wykonywanie ciężkiej pracy fizycznej;
- chroniczny stres.
W niektórych przypadkach za wypadanie macicy odpowiadać mogą deformacje anatomiczne miednicy mniejszej i kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.
Wypadanie macicy – objawy
Wyróżniamy następujące stopnie obniżenia narządu rodnego u kobiet:
- I stopień – obniżenie macicy lub pochwy nie dochodzi i nie przekracza przedsionka pochwy;
- II stopień – obniżenie macicy lub pochwy dochodzi do przedsionka pochwy;
- III stopień – obniżenie macicy lub pochwy przekracza, „wychodzi” poza przedsionek pochwy.
Im bardziej zaawansowany problem, tym intensywniejsze objawy może obserwować pacjentka. Charakterystyczne dolegliwości, które mogą wskazywać na wypadanie macicy, to:
- uczucie ciągnięcia w pochwie lub dolnej części pleców;
- uczucie ciała obcego w pochwie;
- osłabiony strumień moczu, uczucie niekompletnego opróżnienia pęcherza moczowego, parcia na pęcherz, zwiększenie częstotliwości oddawania moczu, wysiłkowe nietrzymanie moczu;
- zaburzenia trawienia, uczucie zalegania treści jelitowej, konieczność uciskania ściany pochwy, aby opróżnić jelito;
- dyskomfort podczas współżycia seksualnego.
Nie powinno się bagatelizować tych objawów, ponieważ aktywne wypadanie macicy będzie się jedynie pogłębiać.
Diagnostyka wypadania macicy
Podstawą diagnostyki wypadania macicy jest dokładny wywiad medyczny, podczas którego pacjentka opisuje objawy mogące sugerować obniżenie narządów miednicy mniejszej. Następnie specjalista przeprowadza badanie ginekologiczne. Obejmuje ono m.in. ocenę statyki dna miednicy (badanie per vaginam i/lub badanie per rectum), a także ocenę siły mięśni dna miednicy oraz mięśni brzucha.
W diagnostyce wykorzystuje się również badania obrazowe, takie jak USG przezpochwowe oraz USG przezbrzuszne. W przypadku współistniejących objawów nietrzymania moczu pomocne może być badanie urodynamiczne. Przed planowanym leczeniem operacyjnym niekiedy wykonuje się także rezonans magnetyczny, który pozwala dokładniej ocenić stopień obniżenia narządów oraz struktury dna miednicy.
Wypadanie macicy – leczenie
Leczenie wypadania macicy dobierane jest indywidualnie i zależy przede wszystkim od stopnia obniżenia narządów, wieku pacjentki, nasilenia objawów oraz ogólnego stanu zdrowia. Im wcześniej zostanie wdrożona odpowiednia terapia, tym większa szansa na zahamowanie postępu schorzenia oraz poprawę komfortu życia. W wielu przypadkach możliwe jest zastosowanie leczenia zachowawczego, szczególnie na początkowych etapach problemu.
Leczenie zachowawcze obejmuje przede wszystkim indywidualnie dobrane ćwiczenia mięśni dna miednicy prowadzone pod kontrolą fizjoterapeuty uroginekologicznego. U części pacjentek wykorzystuje się także elektrostymulację oraz pessary pochwowe, które pomagają utrzymać narządy miednicy we właściwej pozycji. Bardzo ważna jest regularność terapii oraz prawidłowe wykonywanie ćwiczeń samodzielnie w domu.
W bardziej zaawansowanych przypadkach konieczne może być leczenie operacyjne. Współczesna chirurgia zaburzeń statyki dna miednicy ma charakter rekonstrukcyjny i korekcyjny, a jej głównym celem jest możliwie jak najlepsze odtworzenie prawidłowej anatomii oraz funkcji narządów dna miednicy. W wybranych przypadkach stosuje się specjalistyczne materiały protezujące, takie jak siatki lub taśmy polipropylenowe, które pomagają ustabilizować struktury podtrzymujące narządy. Po zabiegu bardzo istotnym elementem terapii pozostaje fizjoterapia uroginekologiczna, wspierająca powrót do prawidłowej funkcji mięśni dna miednicy oraz zmniejszająca ryzyko nawrotu dolegliwości.
Polecane produkty:
|
Kolagen w proszku na stawy, kości i skórę
Kolagen bioalgi zawiera aż 97% hydrolizowanego kolagenu. Jego opatentowana formuła sprawia, że wchłanialność jest na bardzo wysokim poziomie. Wspomaga łagodzenie objawów już istniejących chorób stawów, dodatkowo zapobiegając pojawianiu się nowych. Zobacz więcej... |
|
Kolagen naturalny w kapsułkach
Skład produktu to wyłącznie naturalny, rybi kolagen. Dzięki temu jest on aktywny biologicznie, a także bardzo wysokiej wchłanialności. Zobacz więcej... |
Bibliografia
- Rządkowski S., Ciesielski P., Kołodziejczak M., Wypadanie odbytnicy i narządu rodnego, Nowa Med 2025; 32(2): 33-43.
- Jarząbek-Bielecka G., Buks J., Pisarska-Krawczyk M., Wilczak M., Bielecki M., Kędzia W., Promocja zdrowia a zaburzenia statyki narządów płciowych, Polski Przegląd Nauk o Zdrowiu 2 (43) 2015.
