Kwas hialuronowy

Kość (os)

– stanowi tkankę podporową. Z kości zbudowany jest szkielet organizmu (układ kostny). Jest rodzajem tkanki łącznej. Składa się z części organicznej (m.in. włókien kolagenu, komórek) oraz mineralnej (związków wapnia, magnezu i fosforu).

Budowa kości
Chemicznie kość zbudowana jest z materiałów kompozytowych, czyli ze składników organicznych tworzących osseinę, dzięki której kość jest sprężysta oraz składników nieorganicznych, czyli soli wapnia i fosforu, dzięki którym kość jest twarda.

Histologicznie kość jest złożona z różnych tkanek. Główny składnik to tkanka kostna. Zawiera ona również tkankę chrzęstną, tłuszczową, krwiotwórczą oraz inne tkanki.

Kości pokryte są okostną, natomiast powierzchnie kości, które przylegają do siebie w okolicy stawu pokryte są chrząstka stawową. Część zewnętrzną kości stanowi istota zbita, wewnętrzną istota gąbczasta.

Kość

Podział kości ze względu na kształt:
– krótkie;
– długie;
– płaskie;
– różnokształtne.

Kości zaczynają się tworzyć podczas procesu kostnienia. Zaczyna się on już w życiu płodowym, natomiast kończy po 20 roku życia. Kości posiadają zdolności regeneracyjne, które z wiekiem stopniowo maleją. Do 30 roku życia kości są bardzo mocne, ponieważ zawierają dużo składników mineralnych. Po 45 roku życia stają się słabsze, co prowadzi do częstych złamań i występują większe trudności w wytworzeniem się zrostów. Takiego problemu nie ma u dzieci, ponieważ w nasadach kości zachodzi czynny proces wzrostowy.

W skład każdej kości wchodzą trzy elementy:
– okostna;
– tkanka kostna;
– szpik kostny.

Okostna –  jest to tkanka łączna włóknista zbita, która pokrywa całą kość z wyjątkiem powierzchni stawowych. Ma ona za zadanie ochraniać kość z zewnątrz, regenerować ją po złamaniach i odżywiać, dzięki silnemu unaczynieniu. Podczas okresu wzrastania, a także po złamaniach, komórki kościotwórcze, które znajdują się w okostnej wytwarzają tkankę kostną.

Funkcje okostnej:
ochrona;
– regeneracja;
– odżywianie.

Tkanka kostna – dzieli się na:
1. Tkankę kostną zbitą – znajduje się w części zewnętrznej kości. Jest to charakterystyczny układ blaszek, tworzący jednostkę strukturalną kości zbitej osteon, na który składa się kanał z naczyniem krwionośnym w środku i blaszki kostne – cienkościenne rury nałożone jedna na drugą. Blaszek jest 5-20, między blaszkami znajdują się osteocyty (zbudowane są z wapnia i fosforu).
2. Tkankę kostną gąbczastą – znajduje się wewnątrz kości. Zbudowana jest z beleczek kostnych, które tworzą strukturę przypominającą gąbkę. Beleczki te łączą się ze sobą tworząc jamki szpikowe. Układ przestrzenny beleczek kostnych zapewnia kościom maksymalną sztywność i odporność na działanie sił odkształcających.

Szpik kostny – jest to miękka, bardzo dobrze ukrwiona tkanka o gąbczastej budowie. Znajduje się w:
– wnętrzu jam szpikowych kości długich;
– małych jamkach w okolicy istoty gąbczastej kości.

Wyróżniamy dwa rodzaje szpiku kostnego:
1. żółty – zbudowany jest głównie z komórek tłuszczowych.

2. czerwony –  jest to miejsce powstawania erytrocytów, trombocytów i leukocytów. W początkowym wieku (u dzieci) szpik ten wypełnia wszystkie kości. Jednak z upływem lat jego ilość zanika (u dorosłych) i występuje tylko w kościach czaszki, kręgach, żebrach, mostku, łopatkach, kościach miednicy, a także w nasadach kości długich.

Masa szpiku kostnego wynosi około 2,5 kg (u osoby dorosłej).

  Rehabilitacja kadry olimpijskiej
Autor: | 2017-02-27T15:58:20+00:00 01 Listopad, 2013|Kategorie: Anatomia, Układ kostny|Tagi: , , , |0 komentarzy

Zostaw komentarz