Fizjoexpert Futuro

Żebra (costae) to sprężyste listewki częściowo kostne, a częściowo chrzęstne. Z tyłu obustronnie odchodzą od powierzchni bocznych kręgów piersiowych, a następnie bocznie wypukłym łukiem ograniczają jamę klatki piersiowej. U człowieka występuje 12 par żeber, liczba ta może się jednak zmieniać z powodu występowania żeber szyjnych lub lędźwiowych. Czasem może również nastąpić redukcja żeber, wówczas ich ilość wynosi 11 par.

Żebra

Anatomia żeber

7 górnych par łączy się od przodu z mostkiem. Noszą one nazwę żeber prawdziwych, w odróżnieniu od żeber rzekomych, które tylko pośrednio łączą się z mostkiem lub swobodnie się kończą.

Z żeber rzekomych połączone pośrednio z mostkiem ósme, dziewiąte oraz dziesiąte łączą się z wyżej położonym żebrem i razem z siódmym tworzą łuk żebrowy prawy i lewy. Dwa ostatnie natomiast nie łączą się ani z żebrami ani ze sobą i kończą się swobodnie między mięśniami brzucha. Z tego względu nazywa się je żebrami wolnymi.

Każde żebro składa się z dłuższej części kostnej oraz krótszej części chrzęstnej. Długość zarówno pierwszej, jak i drugiej części wzrasta od pierwszego do siódmego lub ósmego żebra, po czym stopniowo ulega zmniejszeniu.

Warto wspomnieć, że na wewnętrznej powierzchni tej kości (w bruździe żebra) biegną następujące struktury:

  • żyła międzyżebrowa;
  • nerw międzyżebrowy;
  • tętnica międzyżebrowa.

Kość żebrowa

Każde żebro kostne posiada 2 końce:

  • kręgosłupowy (tylny);
  • mostkowy (przedni).

Pomiędzy nimi znajduje się trzon.

Na końcu tylnym wyróżnia się głowę, szyjkę i guzek. Na głowie znajduje się powierzchnia stawowa przedzielona grzebieniem na 2 części. Powierzchnia ta łączy się z dołkami żebrowymi na trzonach kręgów piersiowych. Na guzku żebra również występuje powierzchnia stawowa, która łączy się z dołkiem żebrowym wyrostka poprzecznego odpowiedniego kręgu piersiowego.

Sklep Spirulina

Trzon jest cienki i spłaszczony, a jego powierzchnia zewnętrzna – wypukła i gładka. Bocznie od guzka tworzy ona tępy kąt skierowany ku tyłowi i dołowi.

Część chrzęstna

Stanowi przedłużenie żeber kostnych i istotnie przyczyniają się do zwiększenia sprężystości ścian klatki piersiowej. Część chrzęstna zbudowana jest z chrząstki szklistej i pokrywa je ochrzęstna.

W wieku 16-20 lat pojawiają się w chrząstce składniki włókniste, które nadają jej lekko żółte zabarwienie. Z wiekiem chrząstka żebrowa ulega skostnieniu. Najwcześniej widać to na pierwszym żebrze, ponieważ kostnieje ono już w 20 roku życia lub nawet wcześniej.

Zobacz również: Ruchomość klatki piersiowej.

Jaką funkcję pełnią żebra?

Podstawową funkcją żeber jest ochrona ważnych dla życia narządów wewnętrznych umiejscowionych w obrębie klatki piersiowej. Są to przede wszystkim płuca oraz mięsień sercowy.

Ponadto odgrywają one istotną rolę w procesie oddychania, ponieważ stanowią miejsce przyczepu mięśni oddechowych. Dzięki części chrzęstnej żebra przyczyniają się do zwiększania bądź zmniejszania objętości klatki piersiowej. W efekcie dochodzi do zmiany ciśnienia w jej wnętrzu, co poprzedza wdech lub wydech.

Złamanie żeber

Złamanie żebra najczęściej jest poprzedzone deformacją jego krzywizny. Może to być złamanie:

  • zgięciowe – gdy zgięcie jest zgodne z ogólną krzywizną żebra i zmniejsza promień tej krzywizny;
  • odgięciowe – gdy deformacja krzywizny powoduje jej wyprostowanie.

Ponadto wyróżnia się złamania pełne (wszystkich warstw kostnych) oraz niepełne (tkanki kostnej wyłącznie na jednej z powierzchni żebra). W przypadku złamania pełnego brzegi kości są równe, nie mają wykruszeń czy odgięcia. Od strony zgięcia kości przy pełnych złamaniach występuje jedna główna szczelina i jest ona nierówna (falista lub zygzakowata).

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, Tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
  2. Wiszomirska I., Anatomia układu ruchu człowieka, Wydawnictwo Almamer, Warszawa 2009.
  3. Sobol J., Kordel K., Kołowski J., Morfologia i diagnostyka mechanizmów złamań kości klatki piersiowej – wykorzystanie w opiniowaniu sądowo-lekarskim, Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii, LVII/2007.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław