Ruchomość klatki piersiowej

//Ruchomość klatki piersiowej
Targi oraz kongres medycyny fizykalnej i rehabilitacji

Na ruchomość klatki piersiowej składają się ruchy żeber kostnych, chrząstki żebrowej, mostka a także ruchy całości klatki piersiowej. 

Ruchomość klatki piersiowej

Ruchomość klatki piersiowej (mechanika klatki piersiowej)

1. Ruchomość żebra kostnego.

Ruchy żeber kostnych zachodzą w stawach żebrowo-kręgowych, z wyjątkiem dwóch dolnych żeber, które mają więzozrosty zamiast stawów żebrowo-poprzecznych. Wśród górnych dziesięciu żeber ruchy nie są identyczne, ze względu na różnice w budowie stawów. Wyróżnia się trzy typy ruchów: typ pierwszego żebra, typ drugiego-piątego żebra i typ szóstego-dziesiątego żebra.

 

W żebrach od drugiego do piątego ruch odbywa się dookoła osi długiej szyjki żebra, przebiegającej przez oba stawy żebrowo-kręgowe. Ich kierunek górno-dolny jest adekwatny do przebiegu wyrostków poprzecznych. W ruchach żebra dookoła osi szyjki ruch wdechowy żeber od drugiego do piątego odbywa się najsilniej ku górze, a najsłabiej do przodu, natomiast ruch wydechowy odbywa się w kierunku odwrotnym. W tych ruchach żebro kostne zatacza ruch kolisty, w płaszczyźnie ustawionej prostopadle do osi szyjki.
Żebra od szóstego do dziesiątego mają odmiennie ukształtowane powierzchnie stawowe i ich ruchy nie zachodzą w stosunku do szyjki. W tym przypadku guzek żebrowy wysuwa się na wyrostek poprzeczny kręgu w kierunku górno-tylnym.

Również inaczej zachodzą ruchy w przypadku pierwszego żebra, ponieważ posiada on odmienną budowę stawów żebrowo-kręgowych, szczególnie stawu głowy żebra. W stawach żebrowo-kręgowych pierwszego żebra zachodzi ruch wokół szyjki żebrowej, ale także ruch ślizgowy ku górze przy wdechu, a ku dołowi przy wydechu – względem wyrostka poprzecznego. Na skutek tych ruchów część przednia pierwszego żebra porusza się najsilniej ku górze, a najsłabiej bocznie.

Zakres ruchów poszczególnych punktów na żebrach kostnych jest odpowiednio mniejszy, im bardziej położone jest ku tyłowi. Najsilniej ku górze unosi się czwarte żebro – w zakresie ok. 35 mm, a najsłabiej żebro pierwsze i dziesiąte – ok. 10 mm. Ruch żebra w przód największy jest u pierwszego żebra i zmniejsza się stopniowo do żebra piątego – od ok. 15 do 1 mm., następnie przechodzi w ruch ku tyłowi o najmniejszym zakresie w przypadku szóstego żebra, rosnąco do żebra dziesiątego – od 2 do 8 mm.
W ruchach żeber można zauważyć zmianę położenia ich powierzchni. Kiedy górne żebra się unoszą, ich powierzchnie boczne kierują się ku górze, a gdy unoszą się żebra dolne, ich powierzchnie boczne skierowują się bocznie.

2. Mechanika chrząstki żebrowej.

Chrząstki żebrowe umożliwiają ruchy żeber w stosunku do dwóch różnie skierowanych osi. Chrząstki te zmieniają swoje położenie równocześnie z ruchami żeber kostnych. Gdy żebro kostne unosi się ku górze z jednoczesnym przesunięciem bocznym końca mostkowego, kąt chrząstki zawarty pomiędzy żebrem kostnym, a chrzęstnym (dotyczy żeber od pierwszego do piątego) ulega powiększeniu, a w stawie mostkowo-żebrowym zachodzi ruch rotacyjny, na skutek którego zwiększa się kąt pomiędzy chrząstką żebrową, a mostkiem. W tym samym czasie zachodzi jeszcze rotacja chrząstki względem osi czołowej przebiegającej wzdłuż chrząstki, które to skręcenie przenosi się również na żebro kostne. W wyniku tego zrotowania brzeg górny chrząstki obraca się nieco do wewnątrz podczas unoszenia się żebra, a do zewnątrz przy jego opuszczaniu.

3. Ruchy mostka.

Ruchy mostka są powiązane z ruchami żeber, z którymi jest on połączony. W momencie podnoszenia się klatki piersiowej, mostek porusza się ku górze i do przodu, powodując zwiększenie się jej wymiaru przednio-tylnego. Ten ruch nie jest jednakowy na całej długości mostka, ze względu na różną długość żeber – dolna część mostka wysuwa się bardziej w przód, niż górna. Oprócz tych ruchów mostek wykonuje jeszcze w niewielkim zakresie ruchy rotacyjne między rękojeścią, a trzonem w chrząstkozroście górnym.

4. Ruchy całości klatki piersiowej.

Kierunek ruchów żebra

Podczas wdechu zachodzi unoszenie się żeber, na skutek czego jama klatki piersiowej zwiększa się. Wraz z zwiększeniem wymiarów strzałkowych i poprzecznych, prostuje się piersiowy odcinek kręgosłupa. Wymiary w kierunkach góra-dół zmieniają się w związku z pracą przepony: podczas wdechu przepona się kurczy, a klatka piersiowa powiększa; przy wydechu przepona się powiększa, a klatka piersiowa zmniejsza swój wymiar z jednoczesnym zgięciem piersiowego odcinka kręgosłupa.

Polecane produkty:

  Materace Hilding

Zostaw komentarz