Fotodepilacja Wrocław

Rumień galwaniczny (przekrwienie) powstaje w czasie zabiegu, utrzymuje się około 30 minut po zabiegu. Obserwuje się intensywniejszy (silniejsze rozszerzenie naczyń krwionośnych) pod katodą, a nieco mniejszy pod anodą.

 

Rumień galwaniczny – podstawy fizyko-chemiczne

Ważnym elementem zabiegów elektroleczniczych z wykorzystaniem prądu stałego (oraz powstawania rumienia galwanicznego) jest powstawanie ciepła w tkankach. Tworzy się ono w wyniku tarcia między poruszającymi się w polu elektrycznym jonami a środowiskiem. Ilość ciepła produkowana w czasie zabiegów jest na tyle niewielka, że praktycznie nie wpływa w istotny sposób na zachodzące procesy w tkankach. Z kolei istotny wpływ na zwiększenie ciepłoty wywiera rozszerzenie naczyń krwionośnych, co zachodzi pod wpływem prądu.

Rozszerzenie naczyń powstaje w wyniku bezpośredniego i pobudzającego oddziaływania prądu na naczynia.

Sklep Spirulina

Okresy powstawania

  • I – rozszerzenie naczyń powierzchownych skóry, powodujące jej zaczerwienienie. Ma miejsce od rozpoczęcia zabiegu do jego zakończenia.
  • II – rozszerzenie naczyń występujące od momentu zakończenia zabiegu przez około 30 minut. To faza utajona – rumień zaczyna zanikać i blednie.
  • III – głębokie przekrwienie tkanek, utrzymuje się do kilku lub kilkunastu godzin. Zjawisko nie jest widoczne.

Po ustąpieniu odczynu ze strony powierzchownych naczyń krwionośnych następuje wystąpienie intensywniejszego rumienia cieplnego w miejscu podanym uprzednio działaniu prądu (utrzymuje się przekrwienie naczyń głębiej położonych).

Elektronus

Zgodnie z definicją, elektronus jest procesem zmiany pobudliwości, zarówno tkanki nerwowej jak i mięśniowej. Powstaje na skutek przemieszczania się jonów i zmian w polaryzacji błon komórkowych. W czasie przepływu prądu stałego pobudliwość pod katodą wzrasta, natomiast pod anodą – maleje. Zjawiska te noszą nazwy, kolejno: katelektronusu oraz anelektronusu.

Rumień galwaniczny w fizykoterapii

Omówione zjawiska oraz odczyny ze strony naczyń krwionośnych, tkanki mięśniowej i tkanki nerwowej stwarzają szerokie możliwości leczniczego stosowania prądu stałego w fizjoterapii. Przeciwbólowe działanie bieguna dodatniego wynika z opisywanego wyżej wpływu na tkankę nerwową. Z kolei pobudzający wpływ bieguna ujemnego znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń czucia czy w zapobieganiu procesom degeneracji włókien nerwowych w uszkodzonym nerwie.

Warto jednak pamiętać, że biegun dodatni oddziałuje niekorzystnie na włókna uszkodzonego nerwu. Z tego względu w chorobach związanych np. z przerwaniem ciągłości nerwów to katoda stanowi elektrodę czynną.

Bibliografia

  1. Wróblewska I., Maj J., Chilicka-Jasionowska K., Aparatura kosmetyczna i metodyka zabiegów, Państwowa Medyczna Wyższa Szkoła Zawodowa w Opolu, Opole 2013.
  2. Mika T., Fizykoterapia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1996.
Polecane produkty:

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław