Fizjoexpert Futuro

Test Jandy pozwala na ocenę przyczyny przykurczu zgięciowego w stawie biodrowym. Jednocześnie stanowi rozszerzenie diagnostyki w przypadku dodatniego testu Thomasa.

 

Test Jandy – wykonanie

Pacjent leży na plecach. W części kaudalnej, od wysokości kości krzyżowej, badany leży na brzegu kozetki. Chodzi o to, aby uda wraz z podudziami znajdowały się poza leżanką. Następnie fizjoterapeuta wykonuje czynności wskazujące na przykurcz określonego mięśnia.

Test Thomasa odnosi się ogólnie do przykurczu zgięciowego w stawie biodrowym. Nie wskazuje jednak, który konkretnie mięsień jest odpowiedzialny za to zjawisko. Test Jandy umożliwia natomiast stosunkowo precyzyjne wskazanie przykurczonego mięśnia.

  • Mięsień biodrowo- lędźwiowy – fizjoterapeuta wykonuje u badanego bierne zgięcie w stawie biodrowym i kolanowym niediagnozowanej kończyny dolnej.
  • Mięsień prosty uda – fizjoterapeuta zgina biernie badaną kończynę dolną wyłącznie w stawie kolanowym.
  • Mięsień naprężacz powięzi szerokiej – kończyna badana powinna być odwiedziona i ustawiona w rotacji wewnętrznej. Fizjoterapeuta biernie przywodzi badaną kończynę.

Interpretacja

Pojawiający się w momencie biernego zginania kończyny dolnej ciągnący ból lub uniesienie ponad kozetkę uda diagnozowanego (przeciwnego do zginanego) świadczy o przykurczu mięśnia biodrowo-lędźwiowego.

Jeśli bierne zgięcie w stawie kolanowym powoduje jednocześnie zgięcia w stawie biodrowym tej samej kończyny, można podejrzewać przykurcz mięśnia prostego uda.

Sklep Spirulina

W trzecim przypadku, jeśli próba przywiedzenia odwiedzionej i zrotowanej kończyny dolnej powoduje zgięcie w stawie biodrowym po tej samej stronie, test świadczy o przykurczu naprężacza powięzi szerokiej.

Przyczyny przykurczów

Przykurcze zgięciowe stawów biodrowych występują między innymi przy zmianach zwyrodnieniowych, zapaleniach i zaburzeniach ustawienia stawu biodrowego oraz zbyt małej aktywności fizycznej (szczególnie wśród osób prowadzących siedzący tryb życia). Mogą być również efektem wad postawy, np. hiperlordozy lędźwiowej (plecy wklęsłe) lub objawem współtowarzyszącym wielu schorzeniom kręgosłupa.

Ćwiczenia rozciągające

Ćwiczenia rozciągające są niezwykle ważne w utrzymaniu mięśni w odpowiednim stanie. Należy zadbać w szczególności o mięśnie obręczy biodrowej i kończyn dolnych, ponieważ to one po części odpowiadają za utrzymanie pionowej postawy ciała, przemieszczanie się, a także uprawianie większości aktywności fizycznych.

Przykłady ćwiczeń rozciągających przykurczone mięśnie wykrywane testem Jandy:

  • mięsień biodrowo-lędźwiowy – pozycja wyjściowa: podpór przodem na całych dłoniach. Ćwiczący przyciąga prawą kończynę dolą i kładzie stopę na zewnątrz od prawej dłoni. Druga kończyna dolna znajduje się w wyproście. Ćwiczenie to rozciąga mięsień biodrowo-lędźwiowy po stronie wyprostowanej kończyny dolnej;
  • mięsień prosty uda – najpopularniejsze ćwiczenie rozciągające mięsień prosty uda obejmuje przyciąganie pięty do pośladka po tej samej stronie w pozycji stojącej. To samo ćwiczenie można wykonać w pozycji leżenia przodem;
  • mięsień naprężacz powięzi szerokiej – leżenie tyłem, kończyny dolne wyprostowane, kończyny górne leżą na podłodze pod kątem 90 stopni do tułowia, również wyprostowane. Osoba ćwicząca skręca tułów nie odrywając pleców od podłoża. Następnie kładzie prostą, prawą kończynę dolną po lewej stronie, równolegle do kończyny górnej lewej.

Zobacz również: Stretching (rozciąganie) – wpływ na organizm.

Bibliografia

  1. Nelson A., Kokkonen J., Anatomia stretchingu, Wydawnictwo Studio Astropsychologii, Białystok 2010.
  2. Buckup K., Buckup J., Testy kliniczne w badaniu kości, stawów i mięśni, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2014.
  3. Śliwiński Z., Sieroń A., Wielka Fizjoterapia, tom 1, Wydawnictwo Urban&Partner, Wrocław 2014.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław