Reklama

Niedomykalność zastawki aortalnej

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca odnosząca się do nieprawidłowego zamykania płatków zastawki aortalnej. Konsekwencją tego zjawiska jest wsteczny przepływ krwi z aorty do lewej komory serca, co wraz z upływem czasu powoduje jej przerost. Początkowo niedomykalność zastawki aortalnej przebiega bezobjawowo, jednak w pewnym momencie dochodzi do pojawienia się pełnoobjawowego obrazu klinicznego. Diagnostyką i leczeniem zajmuje się lekarz kardiolog lub kardiochirurg.

Niedomykalność zastawki aortalnej

Niedomykalność zastawki aortalnej – przyczyny

Niedomykalność zastawki aortalnej może być spowodowana pierwotną chorobą płatków zastawki aortalnej lub ewentualnymi nieprawidłowościami geometrii proksymalnej części aorty wstępującej. W krajach Europy Zachodniej za najczęstszą przyczynę uznaje się zmiany degeneracyjne trójpłatkowej lub dwupłatkowej zastawki aortalnej. Odpowiadają one niemal za 2/3 wszystkich przypadków chorobowych. Do pozostałych przyczyn można zaliczyć:

Wyróżnia się także czynniki ryzyka, takie jak płeć męska, podeszły wiek czy nieodpowiedni tryb życia sprzyjający chorobom sercowo-naczyniowym (brak aktywności fizycznej, nadmiar stresu w życiu, dieta bogata w tłuszcze zwierzęce i sól).

Zobacz również: Niedomykalność zastawki mitralnej.

Objawy niedomykalności zastawki aortalnej

Niedomykalność zastawki aortalnej skutkuje cofaniem się krwi z tętnicy głównej do lewej komory serca podczas jego rozkurczu. Następuje przeciążenie objętościowe lewej komory serca, a zatem także jej poszerzenie. Wraz z upływem czasu dochodzi do przerostu lewej komory- ciśnienie rozkurczowe w aorcie spada, rośnie zaś w lewej komorze. Przez długi czas niedomykalność zastawki aortalnej może przebiegać całkowicie bezobjawowo, dopiero w fazie ostrej pojawiają się:

Do innych charakterystycznych objawów można zaliczyć:

  • tachykardię;
  • objaw de Musseta – zsynchronizowane w rytmem serca drżenie głowy;
  • objaw Durozieza – szmer słyszalny nad tętnicą udową po jej wcześniejszym uciśnięciu;
  • skurczowy szmer wyrzutu w miejscu osłuchiwania zastawki aortalnej.

Nieco rzadziej pojawiają się zawroty głowy czy omdlenia.

Diagnostyka

Podstawowym badaniem umożliwiającym ocenę budowy i funkcji zastawki aortalnej jest echokardiografia. Aby uzyskać jeszcze lepszy obraz sytuacji pacjent zostaje wysłany na tomografię komputerową i/lub rezonans magnetyczny serca. Z kolei EKG umożliwia ujawnienie cech charakterystycznych dla przeciążenia lewej komory. Na podstawie wyników badań kardiolog lub kardiochirurg ustalają dalsze postępowanie.

Niedomykalność zastawki aortalnej – leczenie

Przewlekłą niedomykalność zastawki aortalnej leczy się zachowawczo, czyli przepisując pacjentowi odpowiednie preparaty farmakologiczne mające na celu rozszerzanie naczyń krwionośnych. Ostra niedomykalność aortalna może wymagać przeprowadzenia zabiegu w trybie pilnym. Jest zazwyczaj konsekwencją infekcyjnego zapalenia wsierdzia lub rozwarstwienia aorty. Leczenie operacyjne polega na wymianie uszkodzonej zastawki aortalnej – rokowania zależą od zaawansowania niedomykalności oraz współistniejących objawów. W rzadkich przypadkach konieczne jest wszczepienie protezy aorty wstępującej. Często praktykowaną metodą jest przezskórne wszczepianie zastawki przez tętnicę udową.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Kowalik R., Fojt A., Ozierański K., Główczyńska R., Intensywna terapia kardiologiczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2021.
  2. Łaciński M., Dytfeld D., Sarnowski W., Kardiochirurgia – historia i teraźniejszość, Wydawnictwo UM Poznań, Poznań 2002.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.