Fotodepilacja Wrocław

Autyzm określa się obecnie jako całościowe zaburzenie rozwojowe ujawniające się już przed 3 rokiem życia. Wcześniej, w roku 1911, chorobę określało się jako zaburzenie logicznego myślenia z jednoczesnym zamknięciem się chorego we własnym świecie. Częstość występowania autyzmu ocenia się jako 2-5 przypadków na 10 000 urodzeń. Czterokrotnie częściej choroba występuje u chłopców niż u dziewcząt.

Autyzm - objawy i leczenie

Przebieg i objawy choroby

Autyzm może przyjmować postać progresywną lub regresywną. W postaci progresywnej nieprawidłowości w rozwoju widoczne są od początku. Objawy z biegiem czasu stają się dla rodziców coraz bardziej widoczne i niepokojące. Zwykle są to:

  • brak kontaktu wzrokowego;
  • brak reakcji na próby nawiązania kontaktu czy podczas porozumiewania się;
  • opóźniony rozwój psychoruchowy;
  • nadpobudliwość lub nadmierne wyciszenie;
  • brak zainteresowania ludźmi w najbliższym otoczeniu.

Postać regresywna autyzmu charakteryzuje się tym, że dziecko do pewnego momentu rozwija się prawidłowo. Dopiero przed 36. miesiącem życia zaczyna prezentować uwstecznienie w zakresie rozwoju mowy, kontaktów społecznych, zainteresowań i zachowania.

Niezależnie od postaci autyzmu zauważa się następujące objawy:

  • nieprawidłowy rozwój w zakresie rozumienia i ekspresji języka;
  • uporczywe wykonywanie rutynowych czynności, które niczemu nie służą;
  • stereotypowe powtarzanie słów lub całych zwrotów;
  • opóźnienie lub brak mowy werbalnej przy jednoczesnym braku kompensacji za pomocą gestów lub mimiki;
  • nieprawidłowy rozwój wybiórczego przywiązania społecznego;
  • ograniczone, powtarzające się zachowania i aktywności;
  • skupianie uwagi na niefunkcjonalnych właściwościach przedmiotu;
  • nadwrażliwość;
  • problemy z koncentracją uwagi;
  • brak koordynacji wzrokowo-ruchowej;
  • zaburzenia w sferze identyfikacji własnego ciała.

Wszystko to sprawia, że dziecko z autyzmem ma mocno zaburzone funkcjonowanie. Wymaga zatem intensywnej terapii w wielu aspektach życia codziennego.

Autyzm – leczenie

Program terapeutyczny musi uwzględniać cechy osobowościowe pacjenta, jego aktualne potrzeby oraz możliwości, a także stymulować prawidłowy rozwój. Składa się on głównie z rehabilitacji. Niezbędna jest również psychoterapia, która ocenia poziom funkcjonowania dziecka w poszczególnych sferach, wytycza kierunki dalszego postępowania oraz monitoruje czynione postępy. Działania edukacyjne ukierunkowane są na modyfikację zachowania dziecka, czego celem jest uzyskanie współpracy między fizjoterapeutą a podopiecznym. Pacjent nabywa umiejętność wykonywania poleceń oraz eliminuje niepożądane, bądź agresywne zachowania.

Sklep Spirulina

Celem fizjoterapii jest stymulacja rozwoju w poszczególnych sferach funkcjonowania, usprawnianie pracy zmysłów, ich integrację i kompatybilność. Znaczną rolę odgrywa także integracja społeczna poprzez kontakt z rówieśnikami, światem zwierzęcym i terapię zajęciową. Program terapeutyczny powinien być opracowany dla każdego dziecka osobno.

Terapia zabawowa

W terapii zabawowej zadaniem fizjoterapeuty jest stwarzanie odpowiedniego klimatu, optymalnego dla rozwoju dziecka. Najważniejsze zasady terapii zabawowej:

  • wszystkie zabawki znajdujące się w pokoju powinny być proste w konstrukcji, aby nie stwarzać dziecku problemów z ich użyciem;
  • fizjoterapeuta musi wytwarzać przyjacielski stosunek do dziecka oraz atmosferę swobody;
  • fizjoterapeuta musi być całkowicie zaakceptowany przez dziecko, ponieważ tylko wtedy nastąpi interakcja między nimi;
  • należy dokładnie i trafnie rozpoznawać uczucia dziecka;
  • dziecko kieruje zabawą, fizjoterapeuta nie kieruje ani czynnościami dziecka ani rozmową;
  • terapia nie może być przyspieszana.

Muzykoterapia

Przed rozpoczęciem tego typu terapii należy dokonać wstępnej diagnozy określającej cele i zadania muzykoterapii, rodzaj terapii (indywidualna lub grupowa), środki oddziaływania oraz ewentualne przeciwwskazania.

Każdy utwór muzyczny jest dziełem bardzo uporządkowanym według pewnych reguł kompozytorskich. Być może to właśnie dlatego muzyka przyciąga uwagę i fascynuje dziecko autystyczne. Ponieważ muzyka może stać się obsesją dziecka, należy przestrzegać pewnych zasad:

  • każde dziecko musi mieć oddzielny program zajęć;
  • fizjoterapeuta na podstawie diagnozy opisuje przebieg każdej części terapii. Musi być on gotowy do natychmiastowych zmian w razie konieczności;
  • muzykoterapia musi być dopasowana do innych programów terapeutycznych stosowanych u dziecka.

Integracja sensoryczna

Tego typu forma usprawniania precyzyjnie określa procesy percepcji zmysłowej wrażeń docierających do ciała i integrowanych w układzie nerwowym. Terapia wygląda jak zabawa, jednak podczas tej zabawy mózg i układ nerwowy uczą się, a także integrują wrażenia zmysłowe.

Wśród wykorzystywanego sprzętu znajdują się huśtawki, hamaki, platformy równoważne, piłki, wałki, talerze obrotowe itd. Celem integracji sensorycznej jest nie tyle nauka nowych, poszczególnych umiejętności, ile usprawnianie bazowych systemów sensorycznych i procesów nerwowych leżących u podłoża tych umiejętności.

Terapia poprzez kontakt ze zwierzętami

Kontakt ze zwierzętami pozwala dziecku autystycznemu na wyrażanie emocji w indywidualny, specyficzny sposób oraz nawiązanie więzi ze zwierzęciem. Najczęściej stosuje się dogoterapię (kontakt z psem) lub hipoterapię (kontakt z koniem). W miarę możliwości zaleca się terapię w obecności delfinów, gdzie dziecko dodatkowo ma kontakt z wodą.

Bibliografia

  1. Kwolek A., Fizjoterapia w neurologii i neurochirurgii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006.
  2. Kuliński W., Zeman K., Fizjoterapia w pediatrii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
  3. Szeler K., Wybrane metody terapii osób dotkniętych autyzmem w świetle literatury, Pedagogika Christiana, Włocławek 2/2007.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław