Reklama

Układ pokarmowy

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Układ pokarmowy to zbiór narządów służących do pobierania, trawienia i wchłaniania pokarmów, a następnie do usuwania niestrawionych resztek pokarmowych. Jest bardzo długi – szacuje się, że ma około 8 metrów, z czego aż 6 metrów stanowi jelito cienkie. Diagnostyką i leczeniem problemów z obrębie układu pokarmowego najczęściej zajmuje się lekarz gastroenterolog, choć przy schorzeniach jamy ustnej można skorzystać także z pomocy stomatologa, zaś przy problemach z końcowym odcinkiem układu pokarmowego z pomocy proktologa.

Układ pokarmowy

Układ pokarmowy – budowa

Na układ pokarmowy składa się szereg struktur anatomicznych. Warto w skrócie opisać każdą z nich. Warto także wiedzieć, że poza wymienionymi niżej, w skład układu pokarmowego (a dokładniej: układu trawiennego) wchodzą narządy takie jak wątroba i trzustka.

Jama ustna i przełyk

Jama ustna jest pierwszym odcinkiem przewodu pokarmowego. To właśnie dzięki niej możliwe jest rozdrabnianie pokarmów, przeżuwanie ich i mieszanie ze śliną wydzielaną przez znajdujące się w jej obrębie gruczoły ślinowe. Także w tym miejscu rozpoczyna się trawienie – amylaza ślinowa rozkłada węglowodany na prostsze związki cukrowe. Połknięty kęs pokarmowy przesuwa się przez przełyk, który ma około 25 cm długości. Pomiędzy przełykiem a żołądkiem znajduje się zastawka uniemożliwiająca cofanie się pokarmu, nawet podczas pozycji antygrawitacyjnych. Przy uszkodzeniu tej zastawki mamy do czynienia z chorobą refluksową przełyku.

Żołądek

Żołądek to duży i ważny organ, w którym następuje mieszanie się kęsów pokarmowych z sokami trawiennymi i kwasem solnym. Tym samym miejsce ma głównie trawienie białek. Kwas solny zabija drobnoustroje, które mogłyby przedostać się do organizmu wraz z pożywieniem, przez co działa ochronnie. W odniesieniu do budowy anatomicznej, żołądek jest workiem mięśniowym o pojemności nawet do 3 litrów. Dzięki grubej błonie mięśniowej wykonuje skurcze mieszające jego zawartość. Pokarm przebywa w żołądku od 2 do 4 godzin, w zależności od jego strawności. Następnie przedostaje się do dwunastnicy.

Dwunastnica i jelito cienkie

Dwunastnica jest pierwszym odcinkiem jelita cienkiego, posiada długość około 30 cm. Dzieli się na 4 części: górną, zstępującą, dolną i wstępującą. Najważniejszą rolą tego odcinka jelita jest trawienie węglowodanów, białek i tłuszczów. Następuje tu wchłanianie niezbędnych do życia składników pokarmowych. W dwunastnicy znajduje się również brodawka Vatera, stanowiąca wspólne ujście przewodu trzustkowego i przewodu wątrobowego. Przez nią do dwunastnicy przedostaje się sok trzustkowy i żółć – niezbędne do dalszego trawienia.

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Dwunastnica płynnie przechodzi w jelito czcze, a te zaś w jelito kręte. To dwie ważne części składające się wspólnie na jelito cienkie. W jelicie panuje neutralne, lekko zasadowe pH, a zlokalizowane w ścianach gruczoły wydzielają śluz w ilościach około 2 l dziennie. W obrębie całego jelita cienkiego znajdują się liczne wypustki zwane kosmkami jelitowymi. Ich podstawową funkcją jest zwiększanie powierzchni jelita i tym samym wchłanianie jak największej ilości cennych związków odżywczych znajdujących się w pożywieniu (m.in. witaminy, węglowodany, białka czy tłuszcze). Pokarm przesuwa się w stronę jelita grubego dzięki ruchom perystaltycznym. Jelito cienkie pełni również niezwykle ważną funkcję odpornościową – znajdują się tu miliardy bakterii tworzących mikroflorę jelitową.

Jelito grube i odbyt

W jelicie grubym odbywa się formowanie kału i wchłanianie wody wraz z solami mineralnymi. Nie zachodzi tutaj już trawienie, a błona śluzowa nie tworzy kosmków jelitowych. Wciąż odbywają się jednak ruchy perystaltyczne, dzięki którym możliwe jest przesuwanie resztek pokarmowych ku odbytnicy. Jelito grube dzieli się na 3 części:

  • kątnicę;
  • okrężnicę;
  • odbytnicę.

Z kątnicy wychodzi wyrostek robaczkowy. To właśnie w jelicie grubym znajdują się bakterie produkujące niewielkie ilości witamin z grupy B oraz witaminę K.

Jelito grube uchodzi na zewnątrz pojedynczym otworem zwanym odbytem. Utrzymywanie kału możliwe jest dzięki licznym mięśniom dna miednicy zlokalizowanym w tej okolicy, zwłaszcza dzięki mięśniom takim jak mięsień zwieracz zewnętrzny odbytu i mięsień zwieracz wewnętrzny odbytu. Odbyt jest dobrze ukrwiony i unaczyniony. Częstym problemem w obrębie tej struktury są bolesne, powiększone hemoroidy.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, Tom II, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
  2. Pfeiffer A., Dolegliwości układu pokarmowego – poradnik medycyny naturalnej, Wydawnictwo Cedrus Publishing House, Warszawa 2002.
  3. Ganong W., Fizjologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2017.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.