Szukaj
Szukaj

Bunionette

Spis treści

Kolagen naturalny do picia

Kolagen naturalny do picia

Bunionette (inaczej: deformacja Bunionette, choroba Taylora, haluks piątego palca, kostka krawca) to charakterystyczna zmiana pojawiająca się w obrębie małego palca u stopy (palca V), objawiająca się silnym bólem. Może wymagać leczenia chirurgicznego, czego uzupełnieniem jest zawsze odpowiednio prowadzona fizjoterapia.

Bunionette

 

Bunionette – objawy

Deformacja Bunionette to bolesne zniekształcenie i wypukłość w okolicy piątej kości śródstopia, a więc przy najmniejszym palcu stopy. Kształt deformacji może przypominać haluks, który jest charakterystyczny dla palucha (I palca stopy). Paliczek proksymalny palca V i piąta kość śródstopia ustawiają się pod nienaturalnym, patologicznym kątem. Pojawia się zgrubienie w okolicy stawu śródstopno-paliczkowego, stanowiące bolesną wyniosłość. Omawiana deformacja może jednak występować równocześnie z klasycznym haluksem, prowadząc do poszerzenia przodostopia, a więc zaburzenia biomechaniki stopy i upośledzenia chodu. Nacisk i tarcie na wyniosłość piątej kości śródstopia powodują:

  • zaczerwienienie i obrzęk skóry;
  • nadmierne rogowacenie;
  • powstawanie bolesnych odcisków i modzeli.

Powtarzający się ucisk w okolicy paznokcia może przyczyniać się do rozwoju kłopotliwego schorzenia, jakim jest skrzydlik. Przywiedzenie i uniesienie palca V w deformacji Bunionette sprawia, że w pełnym obuwiu następuje silne drażnienie i ucisk na okolicę płytki paznokciowej. W konsekwencji tego macierz i łożysko paznokcia ulegają trwałemu uszkodzeniu, wymagającemu pilnej konsultacji podologicznej. Ponadto pacjenci bardzo często zgłaszają problemy z bolesnymi hiperkeratozami, zaś modzele lokalizują się zazwyczaj pod piątą głową kości śródstopia lub w okolicy stawu międzypaliczkowego bliższego.

Zobacz również: Ból podeszwy przy chodzeniu.

Patronite
Patronite

Bunionette – przyczyny

Inna nazwa deformacji Bunionette to kostka krawca, ponieważ dawniej występowanie problemu wiązało się właśnie z wymuszoną pozycją krawców podczas ich pracy. Wszystkie czynności krawieckie wykonywało się wówczas w siadzie skrzyżnym, dlatego V głowa kości śródstopia oraz V palec były mocno przeciążane przez wiele godzin dziennie. Współcześnie jednak przyczyną deformacji jest najczęściej noszenie ciasnych, źle dobranych butów, które uciskają przodostopie. U kobiet są to zazwyczaj buty na wysokim obcasie.

Diagnostyka Bunionette

Wyróżnia się 3 rodzaje deformacji Bunionette:

  • I – poszerzenie głowy V kości śródstopia bez żadnych innych dolegliwości;
  • II – zakrzywienie kształtu małego palca u stopy, przy jednoczesnym zachowaniu prawidłowego kąta pomiędzy IV i V kością śródstopia;
  • III – powiększenie kąta pomiędzy IV i V kością śródstopia.

Typ III deformacji Bunionette występuje najczęściej, przeważnie u kobiet w 5. lub 6. dekadzie życia. Aby móc rozpoznać chorobę Taylora oraz jednocześnie stwierdzić rodzaj tej deformacji, należy wykonać badanie RTG. Na jego podstawie ustala się również plan postępowania operacyjnego.

Bunionette – leczenie

Deformacja Bunionette bardzo często leczona jest zachowawczo z dobrym rezultatem. Podstawą jest wówczas rehabilitacja, obejmująca przede wszystkim noszenie wkładek, mobilizacje stawów stopy, rozluźniające terapie tkanek miękkich oraz zabiegi fizykalne (np. laser wysokoenergetyczny). Ważne są także indywidualnie dobrane ćwiczenia stóp oraz modyfikacja obuwia. Rekomenduje się noszenie butów z szerokimi i elastycznymi czubkami, przy czym kobietom zaleca się rezygnację z chodzenia na szpilkach i wysokich obcasach.

Niekiedy jednak pojawia się konieczność leczenia chirurgicznego. W takich sytuacjach postępowaniem z wyboru jest ścięcie bocznego fragmentu głowy V kości śródstopia. Jest to możliwe dzięki dostępowi przez 3 cm cięcie obejmujące również torebkę stawową. Jeśli obserwuje się jednoczesne zapalenie kaletki maziowej, przy okazji się ją usuwa. Alternatywą dla opisanego zabiegu jest osteotomia. Polega na przecięciu V kości śródstopia i przesunięciu jej głowy w kierunku IV kości śródstopia. Po operacji pacjent powinien chodzić w specjalnym obuwiu, a po wygojeniu rany rozpocząć fizjoterapię. Powrót do pełnej aktywności fizycznej możliwy jest zazwyczaj po 3 miesiącach od operacji. Rokowania są dobre.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Kłosińska K., Jaworska E., Pawelczyk-Klimaszewska A., Wpływ wybranych deformacji na stan skóry i paznokci stóp, Kosmetologia Estetyczna, 2/2018.
  2. Bac A., Jankowicz-Szymańska A., Liszka H., Kaczor S., Fizjoterapia w dysfunkcjach stopy i stawu skokowo-goleniowego u dorosłych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2020.
  3. Napiontek M., Stopa i staw skokowo-goleniowy w praktyce ortopedycznej, Wydawnictwo MediPage, Warszawa 2022.
Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Zapisz się do newslettera!

Szukaj
Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Popularne w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *