Fizjoexpert Futuro

Mięsień podłopatkowy (łac. musculus subscapularis) jest szerokim, grubym i płaskim mięśniem o trójkątnym kształcie. Należy do grupy mięśni wchodzących w skład pierścienia rotatorów.

 

Topografia

Mięsień podłopatkowy wypełnia dół podłopatkowy, który wraz z powięzią go pokrywającą tworzy dla niego zamkniętą komorę kostno-włóknistą. Jest ona otwarta tylko w kierunku stawu ramiennego, gdyż przechodzi tam ścięgno mięśnia.

Do przodu graniczy z mięśniem zębatym przednim, tkanką tłuszczową i tkanką łączną jamy pachowej, a także ze splotem ramiennym oraz naczyniami pachowymi. Od wymienionych struktur oddziela go wyłącznie cienka powięź podłopatkowa. Powierzchnia tylna ścięgna kieruje się do torebki stawowej.

Między górnym brzegiem ścięgna, a wyrostkiem kruczym łopatki leży podścięgnowa kaletka maziowa mięśnia podłopatkowego.

Do przodu ścięgno krzyżuje mięsień kruczo-ramienny i głowę krótką mięśnia dwugłowego ramienia, które zstępują z wyrostka kruczego ku dołowi na powierzchnię przednią ramienia.

Mięsień podłopatkowy – budowa

Przekrój fizjologiczny mięśnia podłopatkowego jest bardzo duży, ponieważ liczne i krótkie włókna mięśniowe odchodzą od pasm ścięgnistych, które z kolei przyczepiają się do kres mięśniowych powierzchni żebrowej łopatki, po czym łączą się z powięzią. Dzięki takiej budowie mięsień jest kilkakrotnie pierzasty.

Zobacz również: Podział mięśni (klasyfikacja, rodzaje).

Mięsień podłopatkowy może dzielić się na 2 lub 3 części w większym lub mniejszym stopniu samodzielne. Czasami występuje dodatkowy pęczek, rozpoczynający się na brzegu bocznym łopatki lub na guzku podpanewkowym. Wówczas przyczepia się on do grzebienia guzka mniejszego.

Należy wspomnieć także, że posiada kaletkę maziową. Jest to podścięgnowa kaletka mięśnia podłopatkowego, położona między brzegiem górnym ścięgna, a wyrostkiem kruczym. Łączy się ona zwykle z kaletką położoną u nasady wyrostka kruczego.

Sklep Spirulina

Skupiając się na jego przebiegu – sięga od dołu podłopatkowego, aż do końca bliższego kości ramiennej. Przyczepy początkowe i końcowe zostały dokładniej omówione poniżej.

Przyczepy

Mięsień podłopatkowy rozpoczyna się na powierzchni żebrowej łopatki oraz na powięzi podłopatkowego. Następnie, jego włókna biegną zbieżnie ku górze i do boku, po czym przechodzą w krótkie, aczkolwiek silne ścięgno.

Ścięgno to przechodzi pod wyrostkiem kruczym łopatki, zrasta się z przednią ścianą torebki stawowej i kończy się na guzku mniejszym kości ramiennej.

Przyczepy można zatem wymienić w skrócie:

  • pp: cała powierzchnia żebrowa łopatki;
  • pk: guzek mniejszy kości ramiennej oraz torebka stawowa.

Czynność mięśnia podłopatkowego

Mięsień obraca ramię do wewnątrz, jest zatem antagonistą mięśnia podgrzebieniowego, mięśnia obłego mniejszego i części tylnej mięśnia naramiennego. W ruchu tym równocześnie napina torebkę stawową. Dodatkowo przywodzi oraz cofa wysunięte do przodu ramię.

Unaczynienie

Unaczynienie pochodzi od tętnicy podłopatkowej, która z kolei odchodzi od tętnicy pachowej.

Unerwienie

Unerwienie mięsień podłopatkowy zawdzięcza nerwom podłopatkowym.

W przypadku porażenia nerwu podłopatkowego dochodzi do trudności założenia ręki na grzbiet, czego powodem jest zniesienie obrotu ramienia do wewnątrz.

Zobacz również: Masaż funkcyjny mięśnia podłopatkowego.

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
Polecane produkty:

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław