Fotodepilacja Wrocław

Pubalgia jest jednostką chorobową odnoszącą się do dolegliwości bólowych w obrębie spojenia łonowego. Nie należy mylić jej z zespołem bolesnego zapalenia spojenia łonowego, gdyż ta specyficzna odmiana pubalgii dotyczy bakteryjnego zapalenia okostnej, kości, chrząstek i więzadeł. W rzeczywistości pubalgia jest zespołem wieloaspektowym i brakuje mu jednoznacznej, określonej definicji. Częściej dotyczy sportowców płci męskiej, ponieważ kobiety posiadają szerszą miednicę. W rezultacie rozkład sił na dolnej części ciała jest bardziej wydajny.

 

Przyczyny

Główną przyczyną pubalgii są sumujące się mikrourazy z pociągania poprzez przyczepiające się mięśnie, a także asymetryczne wstrząśnienia miednicy z powodu podskoków, zeskoków na jedną nogę czy upadków w pełnym biegu. Zwykle związane jest to z urazem mięśni brzucha lub/i mięśni przywodzicieli ud.

Inną przyczyną bolesnej destabilizacji spojenia łonowego może być zaniedbanie w zakresie treningu ogólnorozwojowego przyszłych sportowców i niedocenianie wagi ćwiczeń mięśni tułowia w okresie sportowej kariery zawodowej.

Dodatkowo u przyczyn choroby leżą zaburzenia krążenia, które pociągają za sobą powstawanie zakrzepów żylnych. W efekcie dochodzi do niszczenia chrzęstno-kostnej warstwy wyściółki spojenia łonowego oraz rozluźnienie spajającego systemu więzadłowego.

Podsumowując, wystąpienie pubalgii zależy od wielu czynników, w tym od wieku, płci, uprawianego sportu oraz narażenia na kontuzje.

Dolegliwości bólowe w przebiegu pubalgii mogą wynikać między innymi z:

Sklep Spirulina
  • wtórnego zapalenia spojenia łonowego;
  • uszkodzenia powięzi poprzecznej brzucha;
  • naderwania przyczepu mięśnia prostego brzucha na kości łonowej;
  • tendinopatii bądź naderwania ścięgien przywodzicieli ud na kości łonowej.

Objawy

Do najbardziej charakterystycznych objawów klinicznych zaliczamy:

  • dolegliwości bólowe lub tkliwość w okolicy spojenia łonowego podczas badania palpacyjnego. Bóle są wyzwalane i względnie nasilane chodzeniem, bieganiem, skakaniem, wchodzeniem na schody, leżeniem na boku oraz niekiedy nawet długotrwałym siedzeniem. Dodatkowo mogą promieniować do pachwin lub występować w obrębie stawów krzyżowo-biodrowych, zwykle są jednostronne;
  • symetryczne zmiany spojenia łonowego wykazywane na badaniu radiologicznym. Wyrażają się one zrzeszotowieniem lub nadżerkami końców stawowych oraz poszerzeniem stawu;
  • sklerowacenie końców stawowych i zwężenie szpary stawowej na radiogramie – w przypadku zmian zaawansowanych
    zmniejszenie zakresu ruchomości w stawach biodrowych, co wiąże się z występującymi dolegliwościami bólowymi.

Tępy i przewlekły ból można sprowokować oporowanym przywodzeniem stawy biodrowego, a także rotacją wewnętrzną. Jak wspomniano wcześniej, może promieniować w kierunku linii środkowej ciała.

Należy wspomnieć, że badanie w pozycji Chamberlaine (naprzemienne stanie na jednej nodze) bardzo często wykazuje destabilizację spojenia łonowego.

Pubalgia – leczenie

Zazwyczaj oczekiwane rezultaty przynosi leczenie zachowawcze, w skład którego wchodzą:

  • ograniczenie aktywności fizycznej lub niekiedy krótkotrwałe unieruchomienie w łóżku;
  • farmakoterapia (niesteroidowe leki przeciwzapalne);
  • zabiegi fizykalne;
  • kinezyterapia – ćwiczenia obejmujące wydech podczas tyłopochylenia miednicy oraz trening proprioceptywny, a także ćwiczenia równoważne na stabilnym i niestabilnym podłożu;
  • terapia mięśniowo-powięziowa;
  • w razie konieczności – mobilizacja stawu biodrowego, stawu krzyżowo-biodrowego lub stawów kręgosłupa.

Jeśli leczenie zachowawcze jest nieefektywne na przestrzeni kilku tygodni konieczne jest rozważenie leczenia operacyjnego.

Na końcu warto wspomnieć, że znacznie lepszym rozwiązaniem jest zapobieganie niż leczenie. W związku z tym warto skupić się na klinicznej ocenie elastyczności mięśni okolicy bioder oraz stabilności rdzenia kręgowego. Należy zidentyfikować słabsze, kompensujące mięśnie celem zlikwidowanie braku równowagi. Do treningu należy włączyć ćwiczenia koordynacji oraz wzmacnianie i rozciąganie mięśni: przywodzicieli, zginaczy i rotatorów wewnętrznych bioder, pośladkowych oraz stabilizujących kręgosłup.

Bibliografia

  1. Rabe S., Athletic Pubalgia: Recognition, Treatment and Prevention, A review of the Literature, Athletic Training and Sports Health Care, 1/2010.
  2. Dziak A., Tayara S., Urazy i uszkodzenia w sporcie, Wydawnictwo Kasper, Kraków 2000.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław