Fizjoexpert Futuro

Irradiancja jest pojęciem ściśle związanym z fizykoterapią, a konkretnie z laseroterapią. Odnosi się do obliczania dawki energii promieniowania laserowego. Należy wiedzieć, że jest to pojęcie pojawiające się także w radiometrii, gdzie odnosi się do strumienia promieniowania na jednostkę powierzchni i nazywana jest natężeniem bądź intensywnością.

Irradiancja

Czym jest irradiancja?

Moc wyjściowa większości stosowanych laserów terapeutycznych wyrażana jest w miliwatach. Średnia wartość mocy przypadająca na jednostkę powierzchni może być określona jako irradiancja lub gęstość mocy (w W/cm2).

Wartość mocy może określać moc średnią impulsu lub całkowitą moc średnią. Moc impulsu dotyczy mocy pojedynczego impulsu, zaś moc średnia zależy od jego czasu trwania i częstotliwości. Oznacza to, że wartość mocy pojedynczego impulsu może być wyrażona w watach (moc szczytowa).

Moc średnia zwykle wyrażana jest w miliwatach w razie zastosowania niskiej częstotliwości i krótkiego czasu trwania impulsów.

Moc laserów w medycynie

Z punktu widzenia medycznego bardzo istotną wielkością opisującą wiązkę laserową jest wspomniana moc. Jeśli laser pracuje w trybie emisji ciągłej, jego moc można obliczyć ze wzoru:

P = E:t

gdzie P – moc [W], E – energia [J], t – czas emisji [s]

W przypadku pracy impulsowej lasera można obliczyć średnią moc emitowaną przez urządzenie. Znając energię pojedynczego impulsu, moc średnią oblicza się ze wzoru:

P śr. = Ef * f

gdzie P śr. – moc średnia [W], Ef – energia pojedynczego impulsu [J], f – częstotliwość powtarzania impulsów na sekundę [Hz]

Konferencje Bioptron

Znając natomiast moc pojedynczego impulsu oraz jego czas trwania można obliczyć średnią moc lasera za pomocą następującego wzoru:

P śr. = Pi * ti * f

gdzie P śr. – moc średnia [W], Pi – moc pojedynczego impulsu [W], ti – czas trwania pojedynczego impulsu [s], f – częstotliwość powtarzania impulsów na sekundę [Hz]

Podstawy fizyczne laseroterapii

Procesy zachodzące w czasie ekspozycji tkanki na działanie światła laserowego są zgodne z prawami optyki. Promienie laserowe, padając na tkankę ulegają częściowo odbiciu oraz ugięciu, a pozostała energia wnika w tkankę. Tam ulega rozproszeniu i jest absorbowana oraz transmitowana w jej głębsze warstwy.

Rozpoczynając zabieg z zakresu laseroterapii należy odpowiednio dobrać parametry zabiegowe, takie jak:

  • długość fali [nm];
  • powierzchniową gęstość energii [J/cm2];
  • wielkość naświetlanego obszaru [cm2].

Do uzyskania skutecznego efektu biostymulacyjnego konieczne jest dostarczenie energii tak, aby na danej powierzchni uzyskać odpowiednią gęstość. Gęstość zmienia się wraz ze zmianą przekroju wiązki światła, gdy np. ogniskuje się lub rozprasza wiązkę za pomocą różnych układów optycznych.

Ma to szczególne znaczenie wówczas, gdy głowica skupia wiązkę lasera pod powierzchnią skóry. Można bowiem obliczyć ilość energii przenikającej określoną powierzchnię wewnątrz organizmu.

Zobacz również: Laseroterapia – zastosowanie laserów w medycynie.

Podsumowanie

Laseroterapia stanowi jedną z podstawowych dziedzin fizykoterapii, ponieważ wykazuje dużą skuteczność w przypadku różnego rodzaju urazów, kontuzji, uszkodzeń skóry, dolegliwości bólowych czy leczenia chorób.

Metodyka tego zabiegu jest stosunkowo łatwa, podstawy jednak bazują przede wszystkim na fizyce. Aby odpowiednio przeprowadzić zabieg należy znać podstawowe pojęcia związane z działaniem laserów medycznych.

Bibliografia

  1. Robertson V., Ward A., Low J. (I inni), Fizykoterapia, Aspekty kliniczne i biofizyczne, Wydawnictwo Urban&Partner, Wrocław 2009.
  2. Kasprzak W., Mańkowska A., Fizykoterapia, medycyna uzdrowiskowa i SPA, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław