Szukaj
Szukaj

Syndesmoza

Spis treści

Kolagen naturalny do picia

Kolagen naturalny do picia

Syndesmoza to inaczej połączenie dwóch elementów kostnych za pomocą tkanki łącznej włóknistej, w efekcie czego powstaje nietypowy staw będący więzozrostem. Ma on ograniczoną ruchomość. Przykładem syndesmozy w ciele człowieka jest choćby połączenie piszczelowo-strzałkowe w kończynie dolnej.

 

Syndesmoza – charakterystyka

Połączenie syndesmotyczne utworzone jest z tkanki łącznej włóknistej o bardzo dużej wytrzymałości na urazy. Charakteryzuje się ona obecnością większej lub mniejszej ilości włókien (głównie kolagenowych) w substancji międzykomórkowej. Komórki są wydłużone i stosunkowo nieliczne. Połączenia syndesmotyczne zawsze wspierane są silnymi więzadłami, które je otaczają i chronią przed rozerwaniem. Ze względu na taką budowę syndesmoza występuje w miejscach szczególnie narażonych na urazy mechaniczne.

Syndesmoza piszczelowo-strzałkowa

Syndesmoza piszczelowo-strzałkowa to więzozrost, czyli staw znajdujący się tuż na kostką u nogi. Właśnie w nim dwie długie kości goleni (kość piszczelowa i kość strzałkowa) łączą się ze sobą, tworząc ścisłe połączenie. Mimo swojej niewielkiej ruchomości jest ono niezbędne do prawidłowego poruszania się, zwłaszcza do poruszania stopami. Podobnie jak ma to miejsce w przypadku stawów krzyżowo-biodrowych – mają one ruchomość zaledwie 3 stopni, jednak zablokowanie stawu krzyżowo-biodrowego generuje ostry, miejscowy ból i ogranicza ruchomość miednicy.
W kończynie dolnej znajdują się 2 stawy piszczelowo-strzałkowe (jeden w pobliżu kolana i drugi w pobliżu kostki), jednak tylko dolny staw jest klasyfikowany jako syndesmoza. Syndesmoza uniemożliwia kościom poruszanie się zbytnio względem siebie. Celem takich połączeń jest zapewnianie wyjątkowo solidnej wytrzymałości i stabilności dwóch kości.

Patronite
Patronite

Syndesmoza – inne przykłady

Mianem syndesmozy określa się również identyczne zjawisko w kończynie górnej, czyli proksymalne połączenie dwóch długich kości – kości łokciowej i kości promieniowej. Funkcje połączenia syndesmotycznego są takie same jak poprzednio. Specyficznym połączeniem włóknistym jest wysoce wytrzymałe połączenie krążków międzykręgowych z włóknistym pierścieniem, jednak mimo spełnienia większości cech połączenia syndesmotycznego, nie uznaje się go za syndesmozę, ponieważ nie łączą się w nim elementy kostne, lecz miękkie.

Syndesmofity kręgosłupa

Mianem syndesmofitów określa się wyrośla kostne znajdujące się w kręgosłupie, które nie są jednak zjawiskiem pożądanym. Tworzą się w przebiegu chorób zwyrodnieniowych kręgosłupa, których ryzykiem jest przede wszystkim siedzący tryb życia i niedostateczny poziom aktywności fizycznej. Syndesmofity mogą tworzyć się na brzegach kręgów kręgosłupa w każdej lokalizacji, jednak niewiele wiadomo na temat mechanizmów przyczyniających się do ich powstawania. Przypuszcza się, że przyczyną tworzenia zmian w określonej lokalizacji może być największe obciążenie mechaniczne tej części trzonów kręgowych. Ucisk może sprzyjać tworzeniu stanu zapalnego i/lub predysponować do kościotworzenia. Teorię tę popiera obserwacja, iż w przestrzeniach międzykręgowych odcinka lędźwiowego dystrybucja syndesmofitów jest inna, co może wynikać z fizjologicznej lordozy tego odcinka i innego rozkładu sił.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Gębska K., Przestrzenne rozmieszczenie syndesmofitów na brzegu trzonów kręgowych w ZZSK. Zalecana tomografia komputerowa, 2016.
  2. Sawicki W., Histologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003.
  3. Bilikiewicz T., Anatomia ogólna : kości, stawy i więzadła, mięśnie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003.
Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Zapisz się do newslettera!

Szukaj
Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Popularne w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *