Fotodepilacja Wrocław

Mięsień podgrzebieniowy (musculus infraspinatus) wypełnia dół podgrzenieniowy łopatki. Należy do grupy mięśni obręczy kończyny górnej oraz do mięśni wchodzących w skład pierścienia rotatorów. Ciekawostką jest, że mięsień podgrzebieniowy często zrasta się z mięśniem obłym mniejszym, przy czym górne wiązki mogą być samodzielne.

Mięsień podgrzebieniowy

Budowa anatomiczna i topografia

Mięsień podgrzebieniowy jest spłaszczony i posiada trójkątny kształt. Wierzchołek tego trójkąta leży na końcu bliższym kości ramiennej. Mięsień rozpoczyna się na 2/3 częściach przyśrodkowych dołu podgrzebieniowego, na powięzi pokrywającej mięsień i przeważnie także na przegrodzie włóknistej, która oddziela go od mięśnia obłego mniejszego i mięśnia obłego większego. Włókna biegną bocznie w kierunku stawu ramiennego, przechodzą w płaskie ścięgno, które zrasta się z torebką stawową oraz sąsiednimi ścięgnami. Przyczep końcowy obejmuje natomiast powierzchnię środkową guzka większego kości ramiennej.

Przyczepy można zapisać w skrócie:

  • pp: dół podgrzebieniowy łopatki, częściowo przegroda włóknista oraz powięź tego mięśnia;
  • pk: guzek większy kości ramiennej.

Mięsień podgrzebieniowy jest przykryty mięśniem czworobocznym, mięśniem naramiennym i skórą. Część boczna dołu, która nie służy za pole przyczepu mięśnia, jest oddzielona od niego nerwem i naczyniami nadłopatkowymi, które zespalają się tutaj z naczyniami okalającymi łopatkę.

Zwykle mięsień ten dzieli się na 3 części. Część środkowa jest pierzasta i składa się z krótkich włókien. Włókna części górnej i dolnej biegną mniej więcej równolegle do siebie. Mięsień podgrzebieniowy wraz z obłym mniejszym przykrywa bardzo silna powięź podgrzebieniowa. W efekcie zamyka ona dół podgrzebieniowy w komorę kostno-włóknistą.

Kaletki maziowe

Mała kaletka maziowa często występuje między ścięgnem końcowym mięśnia, a torebką stawową. Dodatkowo, u starszych ludzi nieraz komunikuje się ona z jamą stawową. Występuje jeszcze druga kaletka, która umiejscowiona jest stale między częścią górną mięśnia, a grzebieniem łopatki.

Sklep Spirulina

Czynność mięśnia podgrzebieniowego

Główne działanie tego mięśnia polega na obracaniu ramienia na zewnątrz. Moment obrotu jest szczególnie duży, kiedy ramię znajduje się w położeniu nawróconym. Część górna mięśnia pomaga w podnoszeniu ramienia (odwodzi i zgina). Podczas ruchów obrotowych mięsień równocześnie napina torebkę stawową i chroni ją przed wpukleniem się w obręb stawu.

Można zatem podsumować, że mięsień ten:

  • odwraca ramię;
  • wspomaga tyłozginanie;
  • wspomaga odwodzenie (górne włókna mięśnia);
  • napina torebkę stawową.

Ćwiczenia

W związku z tym, że główna czynność tego mięśnia obejmuje rotację zewnętrzną, wszelkie ćwiczenia wzmacniające będą opierały się na rotacji zewnętrznej z oporem. Celem nałożenia odpowiedniego oporu można wykorzystać taśmy rehabilitacyjne lub zdecydować się na trening w środowisku wodnym. Górną część mięśnia można wzmacniać stosując ćwiczenia odwodzące ramię, również z oporem.

Z kolei rozciąganie mięśnia podgrzebieniowego będzie bazować na ruchach w kierunku przeciwnym do działalności tego mięśnia. Należy oczywiście zachować metodykę ćwiczeń rozciągających.

Zobacz również: Stretching (rozciąganie) – wpływ na organizm.

Unerwienie i unaczynienie

Zarówno unerwienie, jak i unaczynienie jest takie same jak w przypadku mięśnia nadgrzebieniowego.

Oznacza to, że za unerwienie odpowiada nerw nadłopatkowy, odchodzący od splotu ramiennego. Z kolei krew tętnicza dochodzi tętnicą nadłopatkową oraz tętnicą okalającą łopatkę.

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia Człowieka, tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
  2. Wiszomirska I., Anatomia Układu Ruchu Człowieka, Wydawnictwo AlmaMer, Warszawa 2009.
Polecane produkty:

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław