Fotodepilacja Wrocław

Na kości kończyny górnej (ossa membri superioris) składają się zarówno kości obręczy barkowej (podstawy łączącej kończynę z tułowiem) oraz z kości części wolnej.  

Kości kończyny górnej

Podstawę kończyny górnej tworzy obustronnie obręcz kończyny górnej. Jest ona zbudowana z z obojczyków oraz łopatek. Część wolną z kolei można podzielić na trzy zasadnicze odcinki: bliższy – utworzony przez kość ramienną, środkowy – utworzony przez kości przedramienia, a także dalszy, który stanowi ręka.

Obręcz kończyny górnej

  • obojczyk (clavicula) – jest mocną, wygiętą kością długą. Można ją z łatwością wyczuć i zobaczyć, ponieważ leży bezpośrednio pod skórą. Obojczyk stanowi wyraźną granicę między szyją a klatką piersiową. W jego budowie wyróżnić można część środkową oraz dwa końce: przyśrodkowy (skierowany do mostka) i boczny (skierowany ku łopatce). Warto dodać, że obojczyk bez względu na fakt, iż jest kością długą, nie posiada jamy szpikowej, bądź jest ona bardzo niewielka
  • łopatka (scapula) – jest płaską, cienką i trójkątną kością, która przylega do ściany grzbietowej klatki piersiowej. Kość ta jest swobodnie zawieszona między mięśniami, jednak bocznie łączy się stawowo z obojczykiem i kością ramienia. W budowie łopatki rozróżniamy trzy kąty oraz trzy brzegi

Część wolna kończyny górnej

Odcinek bliższy

Odcinek bliższy stanowi kość ramienna (humerus), która jest jednocześnie najdłuższą i największą kością kończyny górnej. W budowie wyróżniamy trzon i dwa końce. Zarówno koniec bliższy jak i dalszy tworzą główki dla stawów ramiennego oraz łokciowego. Powierzchnia przednia boczna, nieco wyżej środka ma wyraźną guzowatość naramienną. Do jej górnego brzegu przyczepia się mięsień naramienny, natomiast do dolnego – mięsień ramienny.

Po stronie przedniej nad główką kości ramiennej znajduje się płytki dół promieniowy. Skręcenie części bliższej kości w stosunku do osi bloczka nazywamy skręceniem kości ramiennej.

Sklep Spirulina

Warto również wspomnieć, że koniec dalszy kości ramiennej rozszerza się w kłykieć kości ramiennej. Z kolei po jego obu stronach znajdują się nadkłykcie – przyśrodkowy i boczny.

Odcinek środkowy

Odcinek środkowy budują dwie kości przedramienia:

  • kość łokciowa (ulna) – jest grubsza u swego końca bliższego niż dalszego. Jak w każdej kości długiej, w budowie wyróżnić można trzon oraz dwa końce. Charakterystyczną budowę posiada koniec bliższy, ponieważ znajdują się tam dwa ważne wyrostki – łokciowy i dziobiasty. Na powierzchni bocznej wyrostka widać wklęsłą powierzchnię stawową. Jest to wcięcie promieniowe stanowiące połączenie z głową kości promieniowej
  • kość promieniowa (radius) – leży od strony kciuka. Jej koniec górny jest znacznie cieńszy od dolnego i bierze niewielki udział w tworzeniu stawu łokciowego. Koniec dolny kości promieniowej stanowi główną część stawu promieniowo-nadgarstkowego, a oba są ruchome w stosunku do kości łokciowej

Odcinek dalszy

Zwany ręką, zbudowany jest z kości nadgarstka, śródręcza oraz palców ręki:

  • kości nadgarstka (ossa carpi) – w liczbie 8 ułożone są w dwóch szeregach. W skład szeregu bliższego (licząc od strony kości promieniowej do łokciowej) wchodzą następujące kości: łódeczkowata, księżycowata, trójgraniasta i grochowata. Z kolei szereg dalszy licząc w tym samym porządku stanowią kości: czworoboczna większa, czworoboczna mniejsza, główkowata i haczykowata. Szczególną uwagę warto poświęcić kości łódeczkowatej, ze względu na jej częste kontuzje i złamania
  • pięć kości śródręcza (ossa metacarpalia) – oznaczamy je liczbami od I do V zaczynając od strony promieniowej. Każda z tych kości składa się z trzonu oraz końca bliższego i dalszego
  • kości palców ręki (ossa digitorum manus) – składają się z paliczków. Cztery palce strony łokciowej posiadają po 3 paliczki, natomiast kciuk ma ich tylko dwa. Końce dalsze wszystkich paliczków dalszych posiadają tak zwaną guzowatość paliczka dalszego. Struktura ta jest spłaszczona i rozszerza się półksiężycowato. To ważna struktura, ponieważ po stronie dłoniowej stanowi twarde podłoże dla opuszki palców

Bibliografia:

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia Człowieka, Tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław