Mostek

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Mostek (łac. sternum) jest nieparzystą i spłaszczoną kością. Stanowi środkową część przedniej ściany klatki piersiowej. Mostek ustawiony jest nieco skośnie, od góry ku dołowi, a także od tyłu do przodu i leży na wysokości od II lub III do IX lub X kręgu piersiowego.

Mostek

Mostek – budowa

Górny koniec mostka dźwiga obojczyki, brzegi boczne łączą się z chrząstkami pierwszych siedmiu, a niekiedy ośmiu par żeber. Kształt tej kości od dawna był utożsamiany z krótkim, greckim mieczem. Stąd nazwy dla jego trzech składowych części:

  • rękojeść mostka;
  • trzon mostka;
  • wyrostek mieczykowaty.

Mostek zbudowany jest z istoty gąbczastej zawierającej szpik kostny czerwony, pokrytej dodatkowo cienką warstwą istoty zbitej. Jest ona najgrubsza w górnej części rękojeści.

Mostek (łac. sternum)

Rękojeść mostka

Posiada mniej więcej czworokątny kształt. Jest szersza i grubsza u góry, przy czym zwęża się ku dołowi. Powierzchnia przednia jest nieco wypukła i gładka. Służy za miejsce przyczepu części mostkowej mięśnia piersiowego większego i mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Z kolei powierzchnia tylna jest nieco wklęsła i równie gładka. Przyczepiają się do niej mięsień mostkowo-gnykowy i mięsień mostkowo-tarczowy.

Na brzegu górnym (najgrubszym) znajduje się płytkie wcięcie szyjne, zaś bocznie od niego obustronnie znajduje się owalne zagłębienie, mniej więcej siodełkowato zakrzywione i pokryte chrząstką włóknistą. Wgłębienie to nosi nazwę wcięcia obojczykowego i służy do stawowego połączenia z końcem mostkowym obojczyka.

Ku dołowi od niego na brzegach bocznych rękojeści, w najszerszym jej miejscu, leży chropawe pole o nazwie wcięcia żebrowego. Służy do połączenia z chrząstką I żebra. Poniżej niego jest kolejne wcięcie podobne do poprzedniego, służące do połączenia z chrząstką II żebra.

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Trzon mostka

Jest znacznie dłuższy, cieńszy i węższy niż rękojeść mostka. Na powierzchni przedniej znajdują się 3 poprzecznie biegnące kresy, które ciągną się od brzegu do brzegu kości na poziomie wcięć żebrowych III, IV i V żebra. Dzielą one trzon na 4 odcinki odpowiadające rozwojowo czterem segmentom, jakie dostrzec można u zwierząt. Bocznie na powierzchni przedniej przyczepia się z obu stron mięsień piersiowy większy.

Powierzchnia tylna natomiast jest równa i biegną po niej także 3 poprzeczne kresy, jednak znacznie słabiej zaznaczone niż poprzednie. Do jej dolnej części od boku przyczepia się mięsień poprzeczny klatki piersiowej.

Brzeg górny łączy się z rękojeścią mostka. Właśnie w tym miejscu rękojeść oraz trzon ustawione są względem siebie pod kątem otwartym ku tyłowi – jest to tak zwany kąt mostka. Brzeg dolny jest wąski i łączy się z wyrostkiem mieczykowatym.

Na końcu należy wspomnieć o brzegu bocznym, który w swoim górnym końcu ma z obu stron powierzchnię, która z podobną powierzchnią na rękojeści tworzy wgłębienie dla chrząstki II żebra. Poniżej znajdują się dalsze 4 wcięcia żebrowe o gładkich i pokrytych chrząstką szklistą powierzchniach. Służą one do połączenia z chrząstkami III-VI żebra. Wcięcie dla żebra VII znajduje się przeważnie częściowo na trzonie mostka, częściowo zaś na wyrostku mieczykowatym.

Wyrostek mieczykowaty

Stanowi najmniejszą część mostka. Jest przy tym cienki i wydłużony oraz bardzo zmienny pod względem wielkości czy kształtu. Do jego przedniej powierzchni z obu stron przyczepia się więzadło żebrowo-mieczykowe i niewielka część mięśnia prostego brzucha. Z kolei powierzchnia tylna stanowi miejsce przyczepu części włókien przepony i mięśnia poprzecznego klatki piersiowej. Do dolnego końca wyrostka mieczykowatego przyczepia się kresa biała.

Zobacz również: Ruchomość klatki piersiowej.

Podsumowanie

Mostek stanowi bardzo ważną część kośćca, gdyż nie tylko łączy obojczyki i żebra, ale również zawiera szpik kostny czerwony. Ze względu na fakt, że leży bezpośrednio pod skórą, często nakłuwa się go w obrębie trzonu celem pobrania szpiku do badań hematologicznych.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, Tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
  2. Sokołowska-Pituchowa J., Anatomia człowieka, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006.
  3. Ignasiak Z., Anatomia układu ruchu, Wydawnictwo Urban & Partner, Wrocław 2013.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *