eFizjoterapia

Encefalopatia to nie jedna jednostka chorobowa, lecz ogólne określenie stosowane do opisywania uszkodzeń mózgu. Uszkodzenia te mogą mieć różne pochodzenie, w związku z czym wyróżnia się wiele rodzajów encefalopatii.

 

Rodzaje encefalopatii

Wyróżnia się encefalopatie:

  • wrodzone;
  • nabyte.

Encefalopatie wrodzone

Mogą stanowić następstwo urazów okołoporodowych, infekcji płodowych czy schorzeń matki. W przypadku wrodzonych encefalopatii zdecydowanie najczęstszą i najcięższą jest encefalopatia niedotlenieniowo-niedokrwienna. Do zaburzeń w zaopatrzeniu płodu w tlen dochodzi przede wszystkim w zaburzeniach wymiany tlenu między płodem a łożyskiem.

Główne przyczyny tego typu encefalopatii to:

Wśród przyczyn encefalopatii wrodzonych wyróżnia się również zakażenia płodu w wyniku chorób matki, takich jak:

Należy również wspomnieć o aberracjach chromosomalnych i genetycznych defektach enzymatycznych oraz metabolicznych płodu.

Ostatnią grupą przyczyn są szkodliwe czynniki związane ze środowiskiem, w tym:

Sklep Spirulina
  • niedobór kwasu foliowego;
  • nieprawidłowe odżywienie płodu;
  • nadużywanie alkoholu;
  • palenie tytoniu;
  • stosowanie niektórych leków;
  • ekspozycje na promieniowanie RTG.

Uszkodzenia w okresie do 36. tygodnia prowadzą do leukomalacji okołokomorowej i leukoencefalopatii wielokomorowej i krwawień dokomorowych. Po 36. tygodniu dotyczą kory mózgowej, jąder podkorowych i hipokampa. Wskutek krótkotrwałego lub przewlekłego niedoboru tlenu dochodzi do zaburzeń biochemicznych (niedobór glukozy, mleczanów, nadmiar dwutlenku węgla i kwasu mlekowego) we krwi i tkankach.

Encefalopatie nabyte

Encefalopatie nabyte dzielimy ze względu na przyczynę choroby na:

Najobszerniejszą grupą są schorzenia na tle metabolicznym, ponieważ w tej grupie wyróżnia się dodatkowo encefalopatie  wątrobowe, mocznicowe, hiper- i hipoglikemiczne, a także te spowodowane udarem.

Objawy encefalopatii

Encefalopatia to szerokie pojęcie określające przewlekłe lub trwałe, ciężkie i rozlane uszkodzenie mózgu. Oznacza stan manifestujący się klinicznie objawami neurologicznymi, które świadczą o uszkodzeniu OUN, czyli ośrodkowego układu nerwowego, czemu towarzyszą objawy psychopatologiczne. Mogą pacjenta mogą zatem wystąpić:

  • charakteropatia;
  • otępienie;
  • upośledzenia pamięci, koncentracji, orientacji w czasie czy przestrzeni i koordynacji;
  • chwiejność uczuciowa;
  • afazja, apraksja, agnozja;
  • porażenia i niedowłady;
  • uszkodzenia nerwów czaszkowych;
  • różnego rodzaju zaburzenia czucia;
  • ruchy mimowolne, padaczka;
  • objawy piramidowe i pozapiramidowe, móżdżkowe oraz wegetatywne.

Diagnostyka

Celem potwierdzenia schorzenia konieczne jest udowodnienie obecności objawów organicznego uszkodzenia mózgu. W związku z tym wykonuje się badania przedmiotowo-neurologiczne, a także dodatkowe, takie jak tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny głowy oraz EEG. Uzupełnieniem są testy psychologiczne.

Encefalopatia – leczenie

To tak obszerna grupa schorzeń, że nie można jednoznacznie przedstawić postępowania leczniczego. Wszystko zależy od wieku pacjenta, jego ogólnego stanu zdrowia, przyczyny encefalopatii (również czy jest ona wrodzona czy nabyta), a także od istniejących objawów klinicznych.

Zazwyczaj terapia opiera się na indywidualnie dobranych metodach fizjoterapeutycznych oraz farmakoterapii. W niektórych przypadkach, np. przy encefalopatii wątrobowej, konieczna będzie modyfikacja diety.

Bibliografia

  1. Ptaszyńska-Sarosiek I., Niemcunowicz-Janica A., Filimoniuk M., Wardaszka Z., Okłota M., Szeremeta M., Sackiewicz A., Cerebrastenia pourazowa i encefalopatia pourazowa – trudności opiniodawcze, Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii, LX/2010.
  2. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Tom II, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006.
  3. Panasiuk A., Encefalopatia wątrobowa, Forum Medycyny Rodzinnej, 2/2014.
  4. Kuliński W., Zeman K., Fizjoterapia w pediatrii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław