Promocja Black Friday Spirulina Febico 1+1 Gratis

Więzozrosty miednicy dzielą się na więzadła wzmacniające staw krzyżowo-biodrowy, więzadła łączące kość krzyżową z kością kulszową, błonę zasłonową oraz na więzadło pachwinowe. Wszystkie one pełnią niezwykle ważne funkcje.

Zobacz również: złamania w obrębie miednicy

Więzozrosty miednicy

Więzozrosty miednicy

Kości wchodzące w skład miednicy łączą się w jeden mocny i sprężysty pierścień kostny. W związku z tym wytwarzają one z tyłu dwa stawy płaskie – krzyżowo-biodrowe oraz z przodu – spojenie łonowe. Ponadto dochodzi do tego szereg połączeń więzozrostowych, które służą zarówno do wzmocnienia stawów, jak i zamknięcia otworów czy wcięć kości miednicznej.

Zobacz również: połączenia kości

Jak wspomniano na wstępie, w anatomii wyróżnia się 4 rodzaje połączeń miednicy.

Więzadła wzmacniające staw krzyżowo-biodrowy.

Do tej grupy należą więzadła:

Sklep Spirulina
  • krzyżowo-biodrowe brzuszne (łac. ligamenta sacroiliaca ventralia) – to cienkie pasma łączące powierzchnię miedniczną bocznej części kości krzyżowej z przednim brzegiem powierzchni uchowatej kości biodrowej;
  • krzyżowo-biodrowe grzbietowe (łac. ligamenta sacroiliaca dorsalia) przebiegają po stronie tylnej stawu pomiędzy grzebieniami krzyżowymi, a kolcem biodrowym tylnym dolnym i górnym;
  • krzyżowo-biodrowe międzykostne (łac. ligamenta sacroiliaca interossea) wypełniają przestrzeń pomiędzy guzowatością krzyżową i guzowatością biodrową. W efekcie są to krótkie, mocne pasma, zrośnięte z więzadłami krzyżowo-biodrowymi grzbietowymi;
  • biodrowo-lędźwiowe (łac. ligamentum iliolumbale) jest to mocne, płaskie pasmo włókniste przyczepiające się do wyrostków poprzecznych czwartego i piątego kręgu lędźwiowego oraz do powierzchni wewnętrznej talerza kości biodrowej i tylnej części grzebienia biodrowego.

Więzadła łączące kość krzyżową z kością kulszową

W drugiej grupie połączeń miednicy znajdują się tylko 2 więzadła i są to:

  • krzyżowo-guzowe (łac. ligamentum sacrotuberale) przebiega od kolca biodrowego tylnego i dolnego, brzegu bocznego kości krzyżowej i dwóch górnych kręgów guzicznych (przebieg wachlarzowaty) do brzegu przyśrodkowego guza kulszowego. W górnej części więzadło krzyżowo-guzowe jest przeważnie ściśle połączone z więzadłami krzyżowo-biodrowymi grzbietowymi. Ponadto wąskie pasmo przebiega dalej poza przyczep na guzie kulszowym, tworząc tzw. wyrostek sierpowaty. W szczelinie między nim, a kością kulszową przebiegają nerw sromowy i naczynia sromowe wewnętrzne. Następnie, przez więzadło krzyżowo-guzowe przechodzą gałązki tętnicy pośladkowej dolnej, a na jego tylnej powierzchni przyczepia się mięsień pośladkowy wielki;
  • krzyżowo-kolcowe (łac. ligamentum sacrospinale) rozpoczyna się na brzegu bocznym dolnej części kości krzyżowej i na górnych kręgach guzicznych i przebiega do kolca kulszowego. Z kolei wewnętrzna powierzchnia tego więzadła przylega do mięśnia guzicznego i wraz z kością guziczną oraz kolcem kulszowym współtworzy dno miednicy.

Dodatkowo więzadło krzyżowo-guzowe i więzadło krzyżowo-kolcowe zamykają miednicę i przekształcają wcięcia kulszowe w otwór kulszowy większy (foramen ischiadicum major) i otwór kulszowy mniejszy (foramen ischiadicum minor). To bardzo ważne struktury, ponieważ przez nie przechodzą mięśnie, naczynia i nerwy.

Błona zasłonowa

Błona zasłonowa (łac. membrana obturatoria) to łącznotkankowa przegroda, która zamyka otwór zasłonowy i wraz z jego brzegami stanowi miejsce przyczepu mięśnia zasłaniacza zewnętrznego i wewnętrznego. Ponadto nie ogranicza ona całego otworu zasłonowego, gdyż jego górno-boczny kąt nie jest nią objęty. W efekcie powstaje kanał zasłonowy ograniczony

Dodatkowo należy wspomnieć, że otwór zasłonowy posiada duże rozmiary i trójkątny lub owalny kształt, przy czym ograniczony jest on kością kulszową i łonową.

Więzadło pachwinowe

Więzadło pachwinowe (łac. ligamentum inguinale) jest mocnym, zaokrąglonym pasmem łącznotkankowym, które przebiega pomiędzy kolcem biodrowym przednim górnym, a guzkiem łonowym. Ponadto jest wyczuwalne palpacyjnie jako twarda listewka i widoczne z zewnątrz jako tzw. bruzda pachwinowa (łac. sulcus inguinalis).

Więzadło to utworzone jest przez włókna ścięgniste brzegu dolnego mięśnia skośnego zewnętrznego i wewnętrznego brzucha. Do brzegu dolnego więzadła pachwinowego przyczepia się powięź szeroka uda. Z kolei od przyśrodkowego końca więzadła do grzebienia kości łonowej przebiegają rozbieżnie włókna, tworząc więzadło rozstępowe. W rezultacie więzadło pachwinowe wraz z brzegiem przednim miednicy ograniczają miejsce przejścia mięśni, nerwów i naczyń krwionośnych z jamy brzusznej do kończyny dolnej.

Zobacz również: metoda PNF – miednica

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław