Szukaj
Szukaj

Artrodeza

Spis treści

Kolagen naturalny do picia

Kolagen naturalny do picia

Artrodeza (inaczej: usztywnienie stawu) to metoda chirurgicznego leczenia zaawansowanej choroby zwyrodnieniowej stawów. Trwale znosi ruchomość w operowanym stawie, jednak dzięki temu eliminuje się dolegliwości bólowe, przywraca funkcję podporową kończyny oraz koryguje wadliwe ustawienie stawu. Diagnostyką i leczeniem chorób zwyrodnieniowych zajmuje się lekarz ortopeda.

Choroba zwyrodnieniowa (nadgarstek)
Ryc.1. Zdjęcie RTG jednego z pacjentów naszego Centrum Fizjoterapeuty, które przedstawia zaawansowaną chorobę zwyrodnieniową (nadgarstek).

Artrodeza – co to jest?

Zabieg artrodezy polega na usunięciu powierzchni stawowych i resekcji tkanki kostnej, po czym wykonuje się stabilne zespolenie kości w taki sposób, aby uległy one trwałemu zrośnięciu. Dokładna technika operacji różni się w zależności od stawu, który jest opracowywany. Przykładowo w leczeniu zniekształceń płasko-koślawych tyłostopia usztywnia się trzy stawy:

  • staw skokowo-łódkowy;
  • staw skokowo-piętowy;
  • staw piętowo-sześcienny.

Następnie uzupełnia się przeszczepem kostnym powstałe ubytki w zatoce stępu. Zaś zaawansowane zwyrodnienie i ból stawu skokowego wymaga wytworzenia łoża kostnego z kości gąbczastej za pomocą osteotomu lub łyżki kostnej, a następnie odpowiedniego ustawienia stawu skokowo-goleniowego w pozycji neutralnej (5 stopni koślawości, 5 stopni rotacji zewnętrznej). Stabilne unieruchomienie zespoleniem wewnętrznym dokonuje się 2-3 śrubami tytanowymi, wprowadzając je przez kość piszczelową i kość skokową.

Artrodezę najczęściej wykonuje się w obrębie stawów kończyn dolnych, ponieważ to właśnie ich obciążenie powoduje najsilniejsze dolegliwości. Stawy kończyn górnych nie są obciążane aż tak i dużo łatwiej jest w ich przypadku ograniczyć dolegliwości, np. unikając wykorzystywania ręki.

Artrodeza – wskazania

Przede wszystkim artrodeza to złoty standard w leczeniu zaawansowanej choroby zwyrodnieniowej stawów kończyn, gdy objawy są tak nasilone, że uniemożliwiają sprawne poruszanie się, a funkcja stawu zostaje zniesiona z powodu bólu. Wskazaniami są jednak również:

Patronite
Patronite
  • stopa płasko-koślawa – gdy deformacja stopy jest tak duża, że żadne techniki leczenia zachowawczego nie są w stanie przywrócić jej biomechaniki, a obciążanie stopy staje się niemożliwe;
  • reumatoidalne zapalenie stawów – gdy leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, zaopatrzenie ortopedyczne oraz fizjoterapia nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, a ból i postępująca deformacja prowadzą do destrukcji tkanek miękkich stopy;
  • stany pourazowe – wskutek, których staw został nieodwracalnie, całkowicie zniszczony, np. wieloodłamowe niestabilne złamania obejmujące zarówno powierzchnię kości piszczelowej, jak i kości skokowej;
  • stopa Charcota jako powikłanie cukrzycy – zwiększona resorpcja kości prowadząca do masywnych złamań, których pacjent nie czuje z powodu utraty czucia i niedokrwienia. Prowadzi do zapadnięcia łuku podłużnego stopy i zniekształcenia typu „fotel na biegunach”.

Decyzję o wykonaniu operacji zawsze podejmuje lekarz po zapoznaniu się z danym przypadkiem chorobowym. Zwykle artrodeza stanowi jednak ostateczność.

Zalecenia po zabiegu artrodezy

Operowana kończyna umieszczana jest w usztywnieniu, np. gipsowym, aż do momentu wygojenia się stawu i zdjęcia szwów. Niekiedy potrzeba nawet 3-4 miesięcy do uzyskania pełnego zrostu kostnego. Wszystko zależy od operowanego stawu i rozległości zabiegu.

Rehabilitacja po artrodezie

Po artrodezie kluczowa jest rehabilitacja prowadzona przez doświadczonego fizjoterapeutę. Początkowo prowadzi się delikatną terapię manualną mającą na celu poprawę ukrwienia tkanek miękkich i mobilizację blizn pooperacyjnych. Wykonuje się mobilizację stawów zlokalizowanych w pobliżu, aby poprawić w ten sposób zdolności kompensacyjne narządu ruchu. Kluczowe są także ćwiczenia wzmacniające, ćwiczenia stabilizacyjne i ćwiczenia równoważne. Od samego początku fizjoterapeuta uczy funkcjonalnego wykorzystania operowanej kończyny podczas chodu. Pełne obciążenie kończyny wykonuje się dopiero po uzyskaniu stabilnego zrostu kostnego, wcześniej można skupiać się na obciążaniu częściowym.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Słowińska I., Słowiński R., Małdyk P., Trzyetapowa korekcja deformacji tyłostopia u chorej na reumatoidalne zapalenie stawów, Reumatologia, 6/2011.
  2. Napiontek M., Stopa i staw skokowo-goleniowy w praktyce ortopedycznej, Wydawnictwo Medipage, Warszawa 2018.
Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Zapisz się do newslettera!

Szukaj
Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Popularne w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *