Reklama

Pozycja zaryglowana

Spis treści

Pozycja zaryglowana (łac. status ridigus) to takie ustawienie stawu, w którym jego ruchomość w kierunku terapeutycznym jest maksymalnie ograniczona przez zbliżenie powierzchni stawowych i/lub napięcie tkanek miękkich (torebki stawowej, więzadeł, ścięgien). Pojęcie występuje w coraz mocniej rozwijającej się terapii manualnej.

 

Rodzaje pozycji stawów

Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, w jakim stanie (w jakiej pozycji) znajduje się dany staw. W terapii manualnej wyróżnić można trzy podstawowe rodzaje pozycji: spoczynkową, rzeczywistą oraz zaryglowaną.

W pozycji spoczynkowej staw jest rozluźniony. Natomiast gdy patologia tocząca się w obrębie stawu wymusza jego inne ułożenie, mówi się o pozycji rzeczywistej. Gdy patologia ta jest tak nasilona, że uniemożliwia wykonanie ruchów, pozycję stawu określa się jako zaryglowaną. Jest ona przeciwwskazaniem do prowadzenia terapii manualnej.

Warto wspomnieć jeszcze o pozycji zerowej, która jest naturalną pozycją wyjściową i tym samym punktem wyjściowym do mierzenia zakresu ruchomości stawu.

Zobacz również: Czynny zakres ruchubierny zakres ruchu.

Pozycja zaryglowana w terapii manualnej

Na wstępie warto przybliżyć co ma na celu terapia manualna. Otóż mobilizacje manualne zajmują się dysfunkcjami somatycznymi, czyli zaburzeniami w układzie kostno-mięśniowym. Zaburzenia w obrębie stawu mogą obejmować hipomobilność (czyli ograniczenie ruchomości) bądź hipermobilność (czyli zwiększoną ruchomość). Aby prowadzone leczenie było zadowalające, należy zapoznać się z teorią i podstawowymi pojęciami.

Pozycję zaryglowaną wykorzystuje się w celu zablokowania niekorzystnych współruchów przy leczeniu innych stawów. Została określona przez McConailla przy zastosowaniu następujących kryteriów:

  • mała, wklęsła powierzchnia stawowa posiada pełen kontakt z częścią większej, wypukłej powierzchni stawowej. W warunkach prawidłowych kontakt ten, we wszystkich innych ustawieniach, jest bardzo mały;
  • torebka stawowa oraz więzadła mocno się napinają;
  • stosując trakcję – jeden człon stawu odchodzi od drugiego tylko w niewielkim stopniu. Translatoryczny ślizg stawowy dalej w kierunku pozycji zaryglowanej jest upośledzony, natomiast w kierunku przeciwnym jest on możliwy.

Z dwóch powodów ważne jest, aby znać wszystkie pozycje zaryglowane. Po pierwsze, w tej pozycji nie prowadzi się leczenia (mobilizacji). Po drugie, pozycja ta może być stosowana do zmiany ruchu w stawie, np. przy leczeni stawu sąsiedniego. Nazywa się to zaryglowaniem, to znaczy zatrzymaniem dalszego ruchu w określonym kierunku.

Zobacz również: Terapia Castillo Moralesa, Terapia Manualna OMT Kaltenborn-Evjenth, Terapia Manualna Mulligan Concept.

Przykłady pozycji zaryglowanych

Każdy staw w organizmie człowieka posiada odrębną pozycję zaryglowaną. Poniżej przedstawiono pozycje zaryglowane dla większości z nich. Stawy:

  • palców rąk – DIP, PIP i MCP I w maksymalnym wyproście, natomiast MCP II-V w maksymalnym zgięciu;
  • nadgarstkowo-śródręczny kciuka – CM I w maksymalnej opozycji;
  • promieniowo-łokciowy bliższy – około 5 stopni supinacji;
  • ramienno-promieniowy – 90 stopni zgięcia i 5 stopni supinacji;
  • ramienny – maksymalne odwiedzenie i rotacja zewnętrzna;
  • palców stóp – DIP, PIP i MTP I w maksymalnym wyproście, natomiast MTP II-V w maksymalnym zgięciu;
  • skokowy górny – stęp w maksymalnej inwersji, a staw skokowy górny w maksymalnym zgięciu grzbietowym;
  • kolanowy – maksymalny wyprost i rotacja zewnętrzna podudzia;
  • biodrowy – maksymalny wyprost z pozycji zerowej, rotacja wewnętrzna oraz odwiedzenie.

Podsumowanie

Pozycja zaryglowana jest taką pozycją, w której powierzchnie stawowe posiadają ze sobą pełny kontakt. W efekcie, torebka stawowa i więzadła są mocno napięte, a gra stawowa jest najmniejsza. W takiej pozycji nie wykonuje się leczenia.

Gra stawowa określa, czy sztywność stawowa wynika z tkanek miękkich czy ze stawu. Składa się z translatorycznych, postępowych ruchów biernych.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Kaltenborn F., Manualne mobilizacje stawów kończyn, Wydawnictwo Comer, Toruń 1996.
  2. Frisch H., Roex J., Terapia manualna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2015.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *