Reklama

Przetrenowanie

Spis treści

Przetrenowanie to popularne zjawisko występujące w różnych dyscyplinach sportowych – zarówno u osób dopiero zaczynających przygodę z aktywnością fizyczną, jak i u zaawansowanych, wieloletnich sportowców. Przyczyny tego zjawiska są różnorodne, a brak podjęcia jakichkolwiek działań terapeutycznych wiąże się ze znacznym spadkiem motywacji, chęci do ćwiczeń i osiągów.

Przetrenowanie

Rodzaje przetrenowania

Wyróżnia się 2 podstawowe rodzaje przetrenowania:

  • I – dominują objawy ze strony układu współczulnego;
  • II – dominują objawy ze strony układu przywspółczulnego.

Typ I częściej występuje u zawodników młodych i niedoświadczonych, zwykle uprawiają oni sporty szybkościowo-siłowe. Z kolei typ II częściej dotyczy sportowców starszych, trenujących dyscypliny wytrzymałościowe.

Jak rozpoznać przetrenowanie?

Przetrenowanie typu pierwszego jest stosunkowo łatwe do zdiagnozowania i szybko ustępuje po podjęciu odpowiednich kroków. Osoba w tym stanie wykazuje nadmierne pobudzenie organizmu, jednak osiągi sportowe i ogólne parametry biologiczne organizmu spadają. Typ drugi jest nieci trudniejszy do zdiagnozowania, ponieważ nie ma typowych objawów. Ponadto ustępuje bardzo powoli, nawet mimo właściwej regeneracji. Biologicznymi wskaźnikami typowymi dla przetrenowania w pojęciu ogólnym mogą być:

  • gorsza sprawność ogólna i spadek zdolności motorycznych;
  • bolesność mięśni;
  • mniejsza tolerancja obciążeń treningowych;
  • wzrost ryzyka kontuzji;
  • zaburzenia łaknienia i problemy żołądkowo-jelitowe;
  • obniżony poziom glikogenu w wątrobie i mięśniach;
  • zmiany w stężeniu kortyzolu, kinazy kreatynowej czy mocznika;
  • spadek ogólnej odporności organizmu;
  • spowolnienie procesów gojenia się ran;
  • wzrost wrażliwości na stres;
  • apatia;
  • lęk przed rywalizacją;
  • rezygnacja;
  • łatwość rozpraszania własnej uwagi;
  • obniżona samoocena;
  • zaburzenia nastroju;
  • chwiejność emocjonalna.

Jak widać, objawów jest wiele i dotyczą wszystkich układów organizmu oraz w dużej mierze sfery psychicznej. Warto wyszczególnić również objawy charakterystyczne wyłącznie dla poszczególnych typów przetrenowania. W typie I (zwiększona aktywność układu współczulnego) występują:

  • wzrost ciśnienia tętniczego;
  • zaburzenia snu;
  • wzrost spoczynkowej czynności rytmu serca;
  • spadek ciśnienia wskutek pionizacji.

Natomiast w typie II (nadaktywność układu przywspółczulnego), charakterystyczne są:

  • niskie ciśnienie tętnicze;
  • powysiłkowa hipoglikemia;
  • utrata libido i zaburzenia miesiączkowania w przypadku kobiet;
  • brak problemów ze snem.

Jedynie prawidłowe rozpoznanie typu przetrenowania gwarantuje powrót do pełnej sprawności i aktywności sportowej.

Zobacz również: DOMS – opóźniona bolesność mięśniowa.

Przetrenowanie – jak sobie z nim radzić?

Najskuteczniejszą, zalecaną przez specjalistów formą likwidacji przetrenowania jest odpowiednio dobrany odpoczynek. Kwestią indywidualną jest jego forma oraz długość trwania. W zależności od tych czynników może trwać od 2 tygodni nawet do pół roku. Zaleca się wyjazd na łono natury – w góry lub nad morze, korzystanie z zabiegów odnowy biologicznej oraz wszelkie inne formy relaksu (sen, spacery, kontakt ze zwierzętami, medytacja). Nie należy całkowicie rezygnować z aktywności fizycznej, ale ograniczyć ją do formy rekreacyjnej. Nie stosuje się środków farmakologicznych. Należy szczególną uwagę zwrócić na codzienną dietę i suplementację.

Znacznie lepiej zapobiegać przetrenowaniu, niż go leczyć. W tym celu wystarczy dobierać intensywność treningów do własnych możliwości i poziomu sportowego, zapewnić organizmowi czas na regenerację, odpowiednio się wysypiać oraz zrezygnować z intensywnych treningów przy zauważeniu spadku osiągów i przemęczenia zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Plan treningowy najlepiej aby był układany przez doświadczonego trenera.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Biesiada S., Dobosiewicz A., Diagnostyka i zasady monitorowania przetrenowania w sporcie – przegląd piśmiennictwa, Journal of Education, Health and Sport, 2/2018.
  2. Leszczyńska A., Sport to zdrowie! Refleksje o aktywności fizycznej Polaków, Acta Universitatis Lodziensis, 45/2013.
  3. Siwiński W., Rasińska R., Aktywność fizyczna jako zasadniczy cel stylu życia i zdrowia człowieka, Pielęgniarstwo Polskie, 2/2015.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *