Medfile

Osteopatia to ugruntowany system diagnozy klinicznej terapii manualnej, ponieważ koncentruje się głównie na zależnościach pomiędzy konkretnym elementem ciała i funkcjami przez nie pełnionymi. Osteopatia pozwala rozwiązać wiele problemów związanych z zaburzeniem funkcjonowania systemu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego. Ściślej mówiąc to rodzaj medycyny manualnej opierający się na analizie ruchomości tkanek.

Osteopatia co to jest?

Założenia techniki

Zdrowe tkanki charakteryzuje pewna fizjologiczna ruchomość. Jeśli organizm utraci zdolność samoregulacji – czy to na poziomie komórki, czy tkanki – ruchomość ta zostaje zaburzona i pojawiają się dolegliwości bólowe. Zaburzenia w ruchu tkanki, brak jej prawidłowego napięcia czy ukrwienia jest dla osteopaty wskaźnikiem, że organizm wymaga pomocy.

Osteopata używając technik manualnych ma za zadanie przywrócić naturalną ruchomość tkankom i wspomóc proces samoregeneracji organizmu. Ważną cechą osteopatii jest holistyczne podejście do organizmu człowieka, ponieważ ten rodzaj terapii nie skupia się na wybranych partiach. Traktuje ciało jako całość, której każdy element jest równie ważny w prawidłowym funkcjonowaniu.

Definicja

Definicję osteopatii opisała w 1992 roku Generalna Rada i Rejestr Osteopatów. Zgodnie z ich wytycznymi, osteopatia jest charakterystycznym zawodem opieki zdrowotnej, która ułatwia realizację zintegrowanego zdrowotnie funkcjonowania jednostki, ponieważ przywraca, utrzymuje i poprawia homeostazę układu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego. Wykorzystuje również ocenę i leczenie za pomocą badania palpacyjnego i interwencji manualnej, uzupełnionych o edukację w koncepcji zdrowego trybu życia. Uznaje ona prymat zależności terapeutycznej i opiera się na zasadach sformułowanych po raz pierwszy przez Andrew Taylora Stilla.

Najczęstsze dolegliwości, leczone przez osteopatów:

  • bóle kręgosłupa
  • bóle głowy i migreny
  • naciągnięcia i skręcenia
  • bóle mięśni i stawów
  • rwa kulszowa
  • urazy sportowe i komunikacyjne
  • zastoje limfatyczne
  • dolegliwości i choroby trzewne
  • astma
  • zapalenie zatok
  • częste przeziębienia, bóle gardła i obniżenie odporności
  • depresje
  • ADHD
  • fibromialgia
  • specyficzne dolegliwości u dzieci – kolki, wymioty, trudności z  karmieniem, zaburzony odruch ssania, opóźniony rozwój, powtarzające się zapalenie ucha
  • ciąża – bóle pleców, bóle pachwiny, obrzęk nóg, przygotowanie do porodu, powrót do aktywności fizycznej po porodzie naturalnym i cesarskim cięciu

Z zabiegu może skorzystać pacjent w każdym wieku, niezależnie od stanu zaawansowania dolegliwości, ponieważ dobry osteopata jest w stanie dobrać technikę i metodę do stanu chorego.

Największe zalety zabiegów osteopatycznych:

  • możliwość stosowania zarówno przy ostrych jak i przewlekłych dolegliwościach bólowych;
  • bezbolesne i nieinwazyjne zabiegi;
  • terapia odbywa się zupełnie bez leków i suplementów diety;
  • dolegliwości są eliminowane, a nie „wyciszane”;
  • terapia wpływa na naturalne procesy organizmu, nie są potrzebne dodatkowe bodźce.

Osteopatia – co, gdzie, kiedy?

Terapia odkryta ponad 140 lat temu i rozwijana do dnia dzisiejszego polecana jest jako bezinwazyjna, bezpieczna metoda dla szerokiego grona pacjentów. Wymaga od terapeutów ogromnej wiedzy w zakresie anatomii i fizjologii, ponieważ łączy w sobie obszary biologii, chemii i fizyki. Dodatkowo wymaga umiejętności specjalistycznych procedur diagnostycznych i holistycznego oraz indywidualnego podejścia do każdego pacjenta. Połączenie tych umiejętności i wiedzy oraz traktowanie organizmu ludzkiego jako całości, który ma moc samouzdrawiania daje pozytywne rezultaty nawet w bardzo wymagających przypadkach.

Sklep Spirulina

Reakcje pozabiegowe i przeciwwskazania

Niekiedy po zabiegu osteopatycznym można zauważyć uczucie osłabienia, rozbicia, nudności czy wymioty. Nie należy szczególnie przejmować się tymi objawami, ponieważ są one przejściowe. Można je wytłumaczyć jako zmęczenie ciała zmuszonego do reorganizacji dotychczasowych zasad funkcjonowania.

Obowiązkiem osteopaty przed wykonaniem zabiegu jest przeprowadzenie krótkiego wywiadu z pacjentem, ponieważ istnieje kilka przeciwwskazań do jego wykonania. Są to:

  • pierwszy trymestr ciąży
  • brak zgody pacjenta
  • ZZSK, RZS (techniki bezpośrednie)
  • poważna choroba psychiczna

Techniki

Techniki wykorzystywane w osteopatii można podzielić na bezpośrednie (zwane również strukturalnymi) i pośrednie (zwane również funkcjonalnymi).

Bezpośrednie polegają na – jak wskazuje nazwa – bezpośrednim oddziaływaniu na tkankę czy narząd w celu poprawy jego ruchomości, normalizacji napięcia czy poprawy drenażu żylno-limfatycznego. Wyróżnia się w niej manipulację bezpośrednią. Techniki pośrednie polegają na odchodzeniu od bariery ruchu w kierunki maksymalnego rozluźnienia tkanek. Dochodzi do przeprogramowania mechanoreceptorów i rozluźnienia miękkiej tkanki okołostawowej bez konieczności manipulacji.

Połączeniem obu technik jest technika energii mięśniowej, ponieważ osteopata dochodzi do granicy ruchu stawu i prosi pacjenta o czynne napięcie ściśle określonej grupy mięśniowej.

Osteopatia jest dziedziną dość szeroką, ponieważ wykorzystuje również techniki harmoniczne, odbicia czy drenaż limfatyczny. Są one znane także w innych szkołach terapii manualnej.

 

Bibliografia:

  1. Fico Osteopathy Academy, Informator.
  2. Wprowadzenie do Osteopatii, Praktyczna Fizjoterapia&Rehabilitacja, 3/2010.
Polecane produkty:

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław