Reklama

Małopłytkowość

Spis treści

Małopłytkowość (łac. thrombocytopenia) to dolegliwość odnosząca się do spadku ilości płytek krwi poniżej 150 000/µl. Stan ten wpływa niekorzystnie na hemostazę i procesy krzepnięcia krwi, co z kolei przekłada się na częste i obfite krwawienia lub występowanie skaz krwotocznych. Ciężkie postacie małopłytkowości mogą nawet zagrażać życiu chorego.

Małopłytkowość (łac. thrombocytopenia)

Przyczyny małopłytkowości

Małopłytkowość rozwija się wskutek:

  • zmniejszenia liczby megakariocytów w szpiku lub niedostatecznej produkcji płytek krwi z innego powodu – są to tzw. małopłytkowości centralne;
  • nadmiernego usuwania płytek krwi z krążenia – są to tzw. małopłytkowości obwodowe;
  • nieprawidłowego rozdziału płytek krwi w ustroju;
  • rozcieńczenia płytek krwi.

Dokładnymi przyczynami tych stanów mogą być:

  • niedokrwistość aplastyczna;
  • alkoholizm;
  • zakażenia wirusowe;
  • niedobory witamin B12 i kwasu foliowego;
  • przebyty przeszczep szpiku kostnego;
  • przebyta ciąża;
  • wrodzona hipoplazja megakariocytowa;
  • zespół Alporta;
  • zwłóknienie szpiku;
  • przyjmowanie niektórych leków, np. mielosupresyjnych;
  • niektóre choroby sercowo-naczyniowe;
  • defekty receptora dla kolagenu.

Warto wiedzieć, że objawy małopłytkowości często widoczne są dopiero wtedy, gdy liczba płytek krwi spadnie poniżej 30 000/ul.

Małopłytkowość – objawy

W małopłytkowościach objawy skazy krwotocznej pojawiają się zwykle wtedy, gdy liczba płytek spada poniżej 30 000/µl. W wielu przypadkach nie ma jednak korelacji między liczbą płytek, długością czasu krwawienia i nasileniem skazy. Charakterystyczną cechą małopłytkowości są krwawienia skórno-śluzówkowe. Drobne wybroczyny pojawiają się na skórze kończyn, tułowia, rzadziej twarzy oraz na błonie śluzowej jamy ustnej. Często występują krwawienia z dziąseł, nosa, dróg moczowych i dróg rodnych u kobiet. Do cięższych powikłań należą krwawienia z przewodu pokarmowego i krwawienia śródczaszkowe, które mogą być śmiertelne.

W momencie pojawienia się objawów małopłytkowości i chcąc zdiagnozować u siebie ten problem należy w pierwszej kolejności udać się do lekarza rodzinnego. Skieruje on nas na podstawowe badania krwi, które wskażą na ewentualne dolegliwości w tym zakresie. Jeśli badanie morfologiczne zdiagnozuje problemy z ilością trombocytów konieczne będą dalsze badania w szpitalu.

Zobacz również: Krwioplucie.

Małopłytkowość – leczenie

Leczenie małopłytkowości zależy od wielu czynników – ilości płytek krwi, objawów klinicznych czy ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Podstępowanie zawiera kilka stałych i podstawowych elementów, takich jak:

  • eliminacja czynników mogących powodować małopłytkowość, np. rezygnacja z niektórych leków i suplementów diety;
  • suplementacja kwasu foliowego i witaminy B12;
  • rezygnacja ze spożywania alkoholu;
  • odpowiednio dobrana farmakoterapia.

W zależności od przypadku stosuje się leki sterydowe, leki immunosupresyjne lub dożylną podaż immunoglobulin. Sporadycznie wykonuje się usunięcie śledziony lub przeszczepienie szpiku kostnego. Małopłytkowość jest chorobą przewlekłą, a jej całkowite wyleczenie możliwe jest tylko w niektórych przypadkach. Terapia na ogół ma na celu ograniczanie objawów chorobowych i zapobieganie powikłaniom. Po zakończeniu leczenia konieczna jest regularna kontrola parametrów krwi.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Tom II, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006.
  2. Pluta J., Trzebicki J., Małopłytkowość – najczęstsze zaburzenia homeostazy na OIT, Varia Medica, 3/2019.
  3. Zawilska K., Pierwotna małopłytkowość immunologiczna – początek ery agonistów receptora trombopoetyny, Postępy Nauk Medycznych, 7/2011.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *