Igłoterapia – suche igłowanie (dry needling)

//Igłoterapia – suche igłowanie (dry needling)
Fotodepilacja Wrocław

Igłoterapia na przestrzeni ostatnich lat stała się bardzo dobrym uzupełnieniem fizjoterapii oraz często jedną z głównych jej form w całym spektrum metod leczenia i zmniejszania negatywnych objawów punktów spustowych. W praktyce klinicznej jest wiele metod manualnych terapii punktów spustowych zwanych bezpośrednimi. Są to m.in.: kompresja niedokrwienna, napięcie-przeciwnapięcie oraz masaż. Wykorzystuje się również metody pośrednie, wśród nich należy wymienić technikę spray and stretch (spryskaj rozciągnij), bierny stretching, techniki energii mięśniowej oraz metody nerwowo-mięśniowe.

Igłoterapia - suche igłowanie (dry needling)

Igłoterapia – igłowanie suchą igłą

Igłoterapia jest wprowadzaniem cienkiej, akupunkturowej igły w zlokalizowany, aktywny punkt spustowy. Idea igłoterapii jest inna niż akupunktury, ponieważ igła nie jest wprowadzana powierzchownie w punkty szlaków energetycznych (meridianów) wywodzących się z medycyny alternatywnej, tylko z zamysłem stricte mechanicznego oddziaływania na tkankę łączną. Następnie działanie mechaniczne zostaje przetworzone w odpowiedni mechanizm neurofizjologczny. Punkt spustowy definiowany jest najczęściej jako “… nadwrażliwe miejsca w nadmiernie napiętych pasmach mięśni szkieletowych, które są bolesne podczas nacisku, rozciągania, nadmiernego skurczu tkanek i towarzyszy temu pojawienie się bólu w miejscu odległym’’ (Simons i wsp. 1999).
Więcej informacji o punktach spustowych można przeczytać w artykułach:

  1. Punkty spustowe – rodzaje i diagnostyka.
  2. Punkty spustowe – metody terapii.

Aktywnym punktem spustowym możemy nazwać taki punkt, który poddany kompresji wyzwala ból lokalny i rzutowany, rozpoznawany przez pacjenta jako ból, który de facto jest powodem wizyty w gabinecie fizjoterapeutycznym. Taki ból może całkowicie pochodzić z innej okolicy ciała niż wskazywało subiektywne odczucie pacjenta.

Pierwsze wzmianki o dowodach co do skuteczności igłowania wywodzą się z podejrzeń Karela Lewita z 1979 roku, jakoby samo wprowadzanie igły iniekcyjnej powodowało większe znieczulenie i przyśpieszenie leczenia danej okolicy niż faktyczne działanie środka podawanego w czasie iniekcji. Działanie ingerencji mechanicznej w tkankach można wytłumaczyć zmianą długości sarkomerów mięśniowych, uruchomieniem poprzecznym lub podłużnym napiętych pasm mięśniowych. Mogą to być również zmiany właściwości lepkosprężyste oraz zmiany funkcjonowania powięzi, zmiękczeniem tkanki poprzez efekt piezoelektryczny, który modyfikuje stan tkanki z żelowego w bardziej płynny.

Wykazano, że obracając igłą w tkance łącznej rozciąga ona tkanki i zmniejsza ich napięcie, spłaszcza fibroblasty i odkształca cytoszkielet. Co do teorii zniesienia lub zmniejszenia bólu tłumaczy się to m.in. odruchami rdzeniowymi z bramką kontrolną na czele z poprawą krążenia mięśniowego i zmniejszaniem segmentalnej aferentacji nocyceptywnej.

Igłoterapia – metodyka

Jeśli chodzi o metodykę zabiegu igłoterapii należy przestrzegać kilku żelaznych zasad aseptyki, wykazywać się dużą wiedzą z dziedziny anatomii i rozumieniem przeciwwskazań do wykonania tego zabiegu.

Igłoterapia – zastosowanie

Igłoterapia bardzo dobrze spisuje się w leczeniu takich schorzeń jak:

Polecane produkty:

Rehabilitacja Wrocław

Zostaw komentarz