Osteoliza odnosi się do rozpuszczania kości, które ma miejsce w przebiegu wielu chorób kości. Stan ten prowadzi do różnego stopnia ubytków tkanki kostnej.
Charakterystyka osteolizy
Osteoliza manifestuje się w następujące sposoby:
- bezpośrednie niszczenie kości przez przerzuty nowotworowe;
- pobudzenie resorpcji kości przez czynniki humoralne wydzielane przez komórki rakowe;
- resorpcja kości przez cytokiny, wydzielane przez komórki szpiku w odpowiedzi na obecność guza.
To stan, gdy czynność osteoklastów (komórek kościogubnych) przeważa nad czynnością osteoblastów (komórek kościotwórczych). Nie należy jednak mylić osteolizy z osteoporozą, ponieważ w przeciwieństwie do niej, osteoliza przebiega miejscowo pod wpływem różnych czynników lokalnych. Z kolei osteoporoza jest chorobą uogólnioną i dotyczy całego układu kostnego.
Przyczyny
Najczęściej przyczyną tego stanu jest choroba nowotworowa, a dokładniej przerzuty w obrąb tkanki kostnej. Dzieje się tak, ponieważ guzy złośliwe rozwijające się w organizmie naciekają naczynia krwionośne czy naczynia limfatyczne, przez co komórki nowotworowe mogą przedostawać się do układu krążenia lub układu limfatycznego. Następnie mogą gromadzić się w mikronaczyniach znajdujących się w obrębie kości i tworzyć w nich zatory. To z kolei pobudza osteoklasty do funkcjonowania.
Do innych przyczyn można zaliczyć przewlekłe stany zapalne kości i okolicznych tkanek miękkich oraz przewlekłe przeciążenie kości. Przykładowo, osteoliza może wystąpić w przebiegu łuszczycowego zapalenia stawów lub po dłuższym czasie od endoprotezoplastyki stawu.
Objawy
Główną cechą osteolizy jest miejscowe uszkodzenie tkanki kostnej. Pacjent w wyniku tego odczuwa dolegliwości bólowe, a także wykazuje trudności w poruszaniu się. W obrębie zajętego obszaru może tworzyć się obrzęk i zaczerwienienie. Jednocześnie zwiększa się ryzyko uszkodzenia kości w danym miejscu, np. jako złamanie kości.
Ocena osteolizy
Do oceny osteolizy wskutek wzmożonej aktywności osteoklastów, np. w pierwotnej nadczynności przytarczyc, wykorzystuje się oznaczenia:
- aktywności w surowicy fosfatazy kwaśnej opornej na winian;
- wydalania z moczem produktów degradacji kolagenu macierzy kostnej, głównie: fragmentów sieciujących kolagen oraz C-końcowego i N-końcowego usieciowanego telopeptydu łańcucha alfa kolagenu typu I.
Przydatne jest badanie RTG.
Osteoliza – leczenie
Leczenie zależy od dokładnej przyczyny osteolizy. W przypadku nowotworów konieczna jest chemioterapia lub radioterapia przerzutów. Natomiast w przypadku łuszczycy konieczna jest terapia przeciwzapalne i ukierunkowana na tę jednostkę chorobową. Każdorazowo stosuje się terapię zwalczającą ból i stymulującą odbudowę kości. Dużą uwagę należy zwrócić na codzienną dietę. Powinna być bogata w wapń, przeciwutleniacze i witaminy.
Bibliografia
- Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2014.
- Błachowicz A., Franek E., Hiperkalcemia – przyczyny i leczenie, Choroby Serca i Naczyń, 2/2005.
Polecane produkty:
|
Spirulina + Chlorella – naturalne oczyszczanie organizmu
Spirulina i Chlorella to naturalny produkt, który dostarcza witaminy, minerały, a także inne niezbędne do prawidłowego funkcjonowania składniki odżywcze. Dodatkowo skutecznie wspomaga oczyszczanie organizmu, regulację metabolizmu i wzmacnianie układu … Zobacz więcej... |















Jedna odpowiedź
Dzień dobry Panu moja Mama ma postępującą osteolizę (RTG wykonano 24.04.26 r. ) wokół komponentów implantu i widoczną strefę osteolizy wokół pętli na kości udowej.
Ta osteoliza postąpiła w porównaniu do badania z grudnia 2025 r.
Towarzyszy temu duży ból końca bliższego k. piszczelowej oraz dalszego k. udowej. Jest widoczny obrzęk od połowy uda do połowy goleni.
Brak cech ostrego stanu zapalnego lub świeżego urazu mechanicznego.
Staw jest nieznacznie ucieszony i ma ślad starej przetoki skórne o minimalnej aktywności (pierwotnie Mama chorowała na gronkowca naskórkowego i w tej przetoce on się ujawniał, a po jego wyleczeniu pojawiła się nie wiadomo skąd bakteria kałowa).
ROM zachowany 0-90. Staw stabilny V-V. Rzepka niebieska.
Dodam, że po pierwszej nieudanej endoplastyce, Mama miała jeszcze 3 rewizje, przy czym po tej pierwszej udanej nabyla gronkowca naskórkowego, a kolejne miały go usunąć.
Proszę powiedzieć czy w takiej sytuacji leczenie jest możliwe, czy w grę wchodzi tylko operacja dodam tylko, że Mama ma 86 lat i chore serce oraz, że źle znosiła poprzednie operacje i dość długo dochodziła do siebie po każdej z nich.
Będę wdzięczna za udzielenie informacji.