Gardło (łac. pharynx) to wstępny odcinek układu pokarmowego tuż po jamie ustnej. Łączy się z przełykiem bez widocznie zaznaczonej granicy. Umożliwia przechodzenie śliny i kęsów

Przegroda nosowa (łac. septum nasi) stanowi początkowy odcinek górnych dróg oddechowych, lokalizując się pośrodkowo w jamie nosowej i dzieląc ją na dwie równe części, nazywane

Pępek (łac. umbilicus) pod względem anatomii i fizjologii nie jest istotną częścią ciała, lecz jedynie pozostałością, blizną po pępowinie. Pępowina łączy natomiast matkę i rozwijający

Splot barkowy (inaczej: splot ramienny, łac. plexus brachialis) tworzą gałęzie przednie V-VIII nerwu szyjnego oraz I nerwu piersiowego, dając łącznie 5 korzeni splotu. Odpowiada on

Rdzeń przedłużony (łac. medulla oblongata) to niezwykle istotna część mózgowia, a więc struktura zaliczana do ośrodkowego układu nerwowego. Przybiera kształt stożka spłaszczonego od przodu ku

Rotatory zewnętrzne barku to zbiór mięśni, których główną lub dodatkową funkcją jest rotacja zewnętrzna w stawie ramiennym. Pozwala ona m.in. na unoszenie kończyny górnej, sięganie

Rotatory wewnętrzne barku to grupa mięśni, których jedną z funkcji jest rotowanie ramienia do wewnątrz. Pełnią one jednak wiele innych istotnych funkcji. Należą do różnych

Torebka stawowa (łac. capsula articularis) to wytrzymała i elastyczna osłona (wyglądem porównywana do grubej błony), która otacza powierzchnie stawowe, szczelnie je osłabiając i utrzymując ich

Istota gąbczasta (łac. substantia spongiosa) to rodzaj tkanki kostnej drobnowłóknistej. Przeważnie wypełnia wnętrze kości, w szczególności ich nasady. Tworzy beleczki kostne, między którymi zawarte są

Istota zbita (łac. substantia compacta) stanowi rodzaj tkanki kostnej charakteryzujący się zbitym ułożeniem blaszek kostnych w koncentryczne struktury, nazywane osteonami. Tworzy trzon kości, który otacza