eFizjoterapia

Penicylina to nie jeden lek lecz grupa antybiotyków (penicylin) odkryta w 1928 roku przez Aleksandra Fleminga. Wykazuje silne działanie bakteriobójcze w stosunku do wielu szczepów bakterii.

 

Rodzaje penicylin

Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją penicyliny dzieli się na następujące podgrupy:

  • o szerokim spektrum działania (J 01 CA);
  • wrażliwe na beta-laktamazę (J 01 CE);
  • oporne na beta-laktamazę (J 01 CF);
  • inhibitory beta-laktamazy (J 01 CG);
  • połączenie penicylin z inhibitorami beta-laktamazy (J 01 CR).

Wszystkie wymienione wyżej substancje są środkami o działaniu bakteriobójczym. Ich podziału dokonano biorąc pod uwagę budowę chemiczną i spektrum przeciwbakteryjnego.

Zastosowanie penicyliny

Penicylina stanowi lek z wyboru w przypadku leczenia zakażeń, między innymi bakteriami gram-dodatnimi (większość paciorkowców, dwoinki zapalenia płuc, laseczki wąglika itd.). Omawiając temat dokładniej, za pomocą antybiotyków penicylinowych można zwalczyć szczepy:

  • paciorkowców;
  • dwoinek gram-ujemnych;
  • ziarenkowców beztlenowych;
  • gonokoków;
  • miningokoków;
  • bacillus anthracis;
  • krętków.

Należy pamiętać, aby stosować penicylinę wyłącznie w konkretnych, wskazanych przez lekarza przypadkach. Nieodpowiednie stosowanie tego leku skutkuje nabyciem odporności bakterii na antybiotyk, przez co stanie się on bezużyteczny.

Penicylina – skutki uboczne

Stosowanie penicyliny może powodować wystąpienie reakcji niepożądanych, jednak na ogół nie są one groźne i wynikają z podrażnień spowodowanych miejscowym działaniem leku. Niemal wszystkie skutki uboczne terapii określa się mianem alergii na penicylinę. Stan ten dotyczy około 10% populacji.

Sklep Spirulina

Najczęściej występują dolegliwości ze strony układu pokarmowego, takie jak:

  • nudności i wymioty;
  • dolegliwości bólowe w nadbrzuszu;
  • biegunki;
  • rzekomobłoniaste zapalenie jelit.

Objawy te wynikają z bezpośredniego podrażnienia błony śluzowej żołądka, mogą więc wystąpić po doustnym podaniu leku. Przyczyną ich jest również dysbakterioza spowodowana zaburzeniami fizjologicznej flory bakteryjnej układu pokarmowego.

Po podaniu domięśniowym objawy niepożądane związane z reakcją alergiczną występują bardzo rzadko, ponieważ tylko u 0,1-0,3% populacji. Obejmują halucynacje, pobudzenie ruchowe, parestezje, a także splątanie, czemu towarzyszy wzrost ciśnienia tętniczego oraz tachykardia.

Antybiotyki z grupy penicylin uznaje się za najbezpieczniejsze wśród poznanych dotychczas antybiotyków, gdyż organizm człowieka toleruje je w największym stopniu. Jednakże mogą być bardzo groźne dla osób uczulonych na penicylinę oraz jej pochodne.

Dawkowanie penicyliny

Penicylina stosowana zarówno doustnie, jak i domięśniowo powinna być przyjmowana pod nadzorem lekarza. Dobiera on rodzaj podania leku w zależności od zapotrzebowań pacjenta (przykładowo, benzylopenicylina benzatynowa może być stosowana wyłącznie domięśniowo), a także dawkę. Dawka zależy od ciężkości zakażenia i rodzaju odpowiedzialnych za ten stan bakterii oraz wieku, masy ciała i ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

Penicylina – przeciwwskazania

Do stosowania penicyliny praktycznie nie ma żadnych przeciwwskazań – jedynym przeciwwskazaniem bezwzględnym jest nadwrażliwość na penicylinę lub jej pochodne. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku chorób o podłożu alergicznym, a także w astmie oskrzelowej, niewydolności serca i nerek oraz podczas jednoczesnego stosowania leków moczopędnych.

Bibliografia

  1. Kozińska A., Sitkiewicz I., “Nowe” i “stare” antybiotyki – mechanizmy działania i strategie poszukiwania leków przeciwbakteryjnych, Problemy Nauk Biologicznych, 1/2017.
  2. Ubysz J., Tobiasz E., Penicylina – pleśń która ratuje życie, Analit, 2/2016.
  3. Łata A., Barg W., Rola penicylin w antybiotykoterapii – skuteczność i bezpieczeństwo stosowania “starych” antybiotyków, Zakażenia XXI Wieku, 2/2019.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław