Fotodepilacja Wrocław

Parestezje są objawem zespołów zaburzeń czucia. Zwane inaczej dysestezjami, należą do nieprawidłowych i przykrych doznać czuciowych. Mogą dotyczyć praktycznie każdej części ciała. W przypadku parestezji, miejsce uszkodzenia obejmuje korę czuciową, sznury tylne lub nerwy obwodowe.

 

Zespoły zaburzeń czucia

Do najważniejszych objawów czuciowych należą:

  • znieczulenie (anaesthesia) – charakteryzujące się zniesieniem czucia w określonym obszarze;
  • niedoczulica (hypaesthesia) – osłabienie jednego lub wszystkich rodzajów czucia;
  • przeczulica (hyperaesthesia) – nadmierne, nieprzyjemne odczuwanie bodźców czuciowych;
  • kauzalgia – występująca w przypadku częściowego uszkodzenia nerwów obwodowych, głównie z powodu urazu. Cechuje się stałym, silnym i palącym bólem, który obejmuje obszar skóry większy od unerwianego przez uszkodzony nerw;
  • parestezje.

Zależnie od lokalizacji uszkodzenia, zaburzenia czucia mogą mieć różny obraz kliniczny. Jednym z częściej występujących objawów są parestezje.

Parestezje – charakterystyka

Parestezje określane są jako drętwienie, mrowienie, parzenie, a nawet pieczenie.

Występują głównie w przypadku uszkodzenia włókien czuciowych nerwów obwodowych, na przykład nerwu pośrodkowego w zespole cieśni nadgarstka oraz w uszkodzeniach wielonerwowych (często w przebiegu polineuropatii cukrzycowej). Zdecydowanie rzadziej mogą być wynikiem uszkodzenia ośrodkowego, na przykład parestezje połowicze w przemijających zaburzeniach krążenia mózgowego.

Szczególnym rodzajem parestezji jest uczucie przechodzenia prądu wzdłuż kręgosłupa i kończyn (objaw Lhermitte’a). Ma to często miejsce w stwardnieniu rozsianym lub w chorobach przebiegających z uciskiem rdzenia kręgowego.

Sklep Spirulina

Zespoły kliniczne

Objawem uszkodzenia dróg czucia położenia jest ataksja czuciowa. Pacjenci mogą skarżyć się na odczuwanie nieprawidłowych, powstających samoistnie wrażeń o charakterze palenia, pieczenia, mrowienia, kłucia. Określane są one mianem parestezji.

Parestezje są utożsamiane również z następującymi zespołami klinicznymi:

  • napady jacksonowskie;
  • zwyrodnienie powrózkowe rdzenia;
  • polineuropatie;
  • ucisk nerwów.

Mogą być także jednym z objawów hipokalcemii lub hiperkaliemii, a także występować wokół miejsca wtargnięcia do organizmu drobnoustrojów, np. przy tężcu czy wściekliźnie.

Na końcu warto wspomnieć, że parestezje mogą być skutkiem ubocznym zażycia niektórych lekarstw.

Rozpoznanie i leczenie parestezji

Rozpoznanie parestezji zwykle nie jest trudne, ponieważ pacjent zgłasza się do lekarza z jasno określonymi objawami. Aby ustalić ich przyczynę, po wywiadzie lekarz może zalecić następujące badania:

Postępowanie lecznicze odnosi się głównie do leczenia choroby pierwotnej, która jest przyczyną parestezji. Przykładowo, celem cukrzyka będzie obniżenie poziomu glukozy we krwi, natomiast osoba z niedoborem witamin powinna uzupełnić poszczególne składniki odpowiednimi suplementami. Można więc powiedzieć, że głównym celem leczenia tej nieprzyjemnej dolegliwości jest eliminacja jej głównej przyczyny.

Niekiedy stosuje się również leczenie paliatywne, czyli objawowe. Polega ono na stosowaniu specjalnych kremów znieczulających aplikowanych w ściśle określonych ilościach i wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Nie należy przedawkowywać kremów, ponieważ ich nadmiar może przyczynić się do pogorszenia dolegliwości.

Bibliografia

  1. Podemski R., Kompendium neurologii, Wydawnictwo Via Medica, Gdańsk 2011.
  2. Kozubski W., Neurologia, Kompendium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław