Fotodepilacja Wrocław

Metoda Mennella powstała w latach 60. XX wieku, a jej twórcą był James Mennell. Uznał on, że główną przyczyną ograniczenia ruchomości w stawach i odczuwania dolegliwości bólowych przy wykonywaniu czynności dnia codziennego jest ograniczenie ślizgu stawowego.

Metoda Mennella

Metoda Mennella – założenia

Powodem ograniczenia ślizgu stawowego może być uraz, pierwotne bądź wtórne unieruchomienie lub dysfunkcje o charakterze strukturalnym.

Autor uznał, iż czynne ruchy kątowe są ściśle związane z biernymi, niemożliwymi do odtworzenia czynną pracą mięśni i niewielkimi w swym zakresie mikroruchami powierzchni stawowych.

Ograniczenie ślizgu stawowego może mieć charakter podwichnięcia spowodowanego nadmiernym, niefizjologicznym skrętem powierzchni stawowych lub zablokowania wywołanego gwałtowną kompresją tych elementów.

Badanie

Zasady badania utworzone przez autora metody są aktualne do dnia dzisiejszego i obejmują:

  • dobór pozycji wyjściowej wygodnej dla pacjenta, która zapewnia rozluźnienie wszystkich tkanek badanej okolicy ciała;
  • dobór pozycji wyjściowej wygodnej i komfortowej dla fizjoterapeuty, ponieważ będzie ona umożliwiała długotrwałą pracę bez efektów ubocznych dla jego zdrowia i samopoczucia;
  • właściwą stabilizację odcinka bliższego, która umożliwi przeprowadzenie badania ślizgu stawowego w pełnym zakresie ruchomości;
  • kontrolę oceny strony zdrowej;
  • analityczne badanie ruchów – należy pamiętać, że w jednym czasie ocenia się tylko jeden ruch jednego stawu przebiegający w jednej, określonej płaszczyźnie i osi;
  • zachowanie ostrożności w czasie badania, ponieważ najważniejsze jest zdrowie pacjenta.

Przestrzeganie wszystkich wymienionych wyżej zasad ułatwia wykrycie wszelkich nieprawidłowości ślizgu stawowego, a w efekcie dobór najodpowiedniejszego zabiegu leczniczego.

W przypadku jednostronnie lub obustronnie dodatniego objawu Patricka należy wykonać kolejno 3 testy Mennella:

Sklep Spirulina

I – w leżeniu przodem, przeprost w stawie biodrowym przy wyproście stawu kolanowego i stabilizacji części piersiowej kręgosłupa;
II – w leżeniu tyłem, przeprost kończyny dolnej poza leżanką bez stabilizacji kręgosłupa;
III – w leżeniu tyłem, przeprost kończyny dolnej poza leżanką z czynną stabilizacją odcinka lędźwiowego kręgosłupa.

Dodatni objaw Patricka przy ujemnych testach Mennella wskazuje na zmiany w obrębie stawu stawu biodrowego. Z kolei pozytywne wszystkie testy wraz z objawem Patricka wskazuje na dolegliwości stawu krzyżowo-biodrowego.

Metoda Mennella opisuje jeszcze jeden test, który służy do sprawdzania stopnia rozciągliwości kręgosłupa. Przeprowadza się go w pozycji siedzącej.

Terapia

Terapia jest ściśle uzależniona od wyników części diagnostycznej. Mennell zalecił stosowanie trakcji lub pchnięć mobilizacyjnych, wśród których wyróżniał:

  • przeprowadzane w kierunku przednio-tylnym;
  • przeprowadzane w kierunku boczno-przyśrodkowym;
  • rotacyjne.

Większość zabiegów powtarza się kilkukrotnie zwiększając tym samym ograniczony ślizg stawowy. W czasie zabiegu leczniczego w minimalnym stopniu przekraczano granicę aktualnego zakresu ruchomości. W przypadku nieznacznie zmniejszonej gry stawowej staje się to potencjalnie niebezpieczne. Z kolei zastosowanie zbyt dużej siły może doprowadzić do przekroczenia fizjologicznego zakresu ruchomości i spowodować uszkodzenie struktur okołostawowych.

Po ustąpieniu ostrych dolegliwości autor metody zalecił odpowiednio dobrane ćwiczenia czynne wolne, których celem jest zapobieganie nawrotom choroby.

Bibliografia

  1. Zembaty A., Kinezyterapia, tom II, Wydawnictwo Kasper, Kraków 2003.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław