Fizjoexpert Futuro

Mięsień strzałkowy długi (łac. musculus fibularis sive peroneus longus) należy do grupy bocznej mięśni goleni. Rozpina się między częścią górną i boczną goleni, a kością I śródstopia.

 

Topografia

Mięsień strzałkowy długi leży powierzchownie po stronie bocznej goleni – u góry na strzałce, u dołu zaś na mięśniu strzałkowym krótkim. Do przodu graniczy z mięśniem prostownikiem długim palców, z kolei do tyłu z mięśniem płaszczkowatym.

U góry i w głębi, poniżej głowy strzałki, część górna mięśnia przykrywa nerw strzałkowy wspólny, który dzieli się tu na 2 gałęzie końcowe.

Mięsień strzałkowy długi – budowa

pp:

mięsień strzałkowi długi rozpoczyna się dwiema częściami.

Pierwsza, górna część, odchodzi od:

  • kłykcia bocznego kości piszczelowej;
  • torebki stawu piszczelowo-strzałkowego;
  • głowy strzałki.

Z kolei część druga, dolna, rozpoczyna się:

  • poniżej głowy strzałki na powierzchni bocznej;
  • na odpowiednich częściach przegrody międzykostnej przedniej i tylnej;
  • na powięzi goleni.

Przez szczelinę między obiema częściami przechodzi nerw strzałkowy wspólny. Dalej, włókna mięśniowe o pierzastym układzie kierują się dalej ku dołowi i na połowie wysokości goleni przechodzą w płaskie ścięgno. Przebiega ono w podłużnym wyżłobieniu ścięgna mięśnia strzałkowego krótkiego.

Następnie, oba ścięgna biegną razem ku dołowi i do tyłu. W bruździe po stronie tylnej kostki bocznej objęte są wspólną pochewką maziową ścięgna i przytwierdzone zgrubiałym pasmem powięzi goleni, tzw. troczkiem górnym mięśni strzałkowych.

Oba ścięgna owijają się wokół kostki, przebiegają poniżej kostki na więzadle piętowo-strzałkowym i kierują się na powierzchnię boczną kości piętowej. Tutaj oba ścięgna rozchodzą się.

Sklep Spirulina

Dolne ścięgno mięśnia układa się w rowku kostnym pod bloczkiem strzałkowym kości piętowej, umocowane przez zgrubiałe pasmo powięzi grzbietowej stopy, tzw. troczek dolny mięśni strzałkowych. Dalej, podąża ku brzegu bocznemu stopy.

pk:

ścięgno końcowe mięśnia strzałkowego długiego przyczepia się obok przyczepu mięśnia piszczelowego przedniego, na kości klinowatej przyśrodkowej i na guzowatości I kości śródstopia.

Czynność mięśnia

Mięsień strzałkowy długi jest najsilniejszym mięśniem nawrotnym stopy, gdyż unosi jej brzeg boczny oraz opuszcza brzeg przyśrodkowy. Z ruchem tym łączy się ruch odwodzenia stopy.

Współdziałanie mięśnia strzałkowego długiego i mięśnia piszczelowego przedniego usztywnia sklepienie stopy, a nawet może je zwiększyć.

Ze względu na to, że mięsień strzałkowy długi biegnie do tyłu od kostki bocznej, nie jest on zginaczem grzbietowym stopy, jak pozostałe mięśnie tej grupy. Współpracując z grupą tylną zginają stopę podeszwowo. Przypuszczalnie, to pionowa postawa ciała i dwunożny chód były przyczyną przekształcenia się mięśni strzałkowych w zginacze podeszwowe, jak również silnego rozwoju kostki bocznej.

Ciekawostką jest, że jeszcze u wielu ssaków ścięgna mięśni strzałkowych biegną do przodu od słabo rozwiniętej kostki bocznej.

Zobacz również: Stopa – stawy, więzadła i mięśnie.

Unaczynienie

Unaczynienie mięśnia pochodzi od tętnicy strzałkowej i tętnicy piszczelowej przedniej.

Unerwienie

Mięsień strzałkowy długi unerwia nerw strzałkowy powierzchowny.

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, Tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004.
  2. Ignasiak Z., Anatomia układu ruchu, Wydawnictwo Urban & Partner, Wrocław 2013.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław