Reklama

Zespół Kleinego-Levina

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Zespół Kleinego-Levina (znany również jako syndrom śpiącej królewny lub nawracająca hipersomnia) to rzadka choroba charakteryzująca się przewlekłym występowaniem epizodów nadmiernej senności. Towarzyszy temu szereg objawów, które przeplatają okresy bezobjawowe. Szacuje się, że dotyczy 1-5 przypadków na milion, częściej pojawiając się u mężczyzn.

Zespół Kleinego-Levina

Zespół Kleinego-Levina – przyczyny

Dokładne przyczyny rozwoju choroby nie są znane. Uważa się, że największy wpływ na jej wystąpienie ma zaburzenie czynności podwzgórza lub obecność ognisk uszkodzenia w osi podwzgórze-przysadka. Zdiagnozowano bowiem przypadki choroby po urazach głowy i zapaleniu mózgu różnej etiologii. Ponadto wzgórze i podwzgórze odpowiadają za regulację snu i apetytu, a właśnie zaburzenia w tym zakresie zauważymy w przebiegu zespołu Kleinego-Levina. Czynnikami ryzyka dłuższego przebiegu choroby są:

  • płeć męska;
  • początek choroby po ukończeniu 20. roku życia;
  • występująca podczas epizodów hiperseksualność.

Ciekawym zjawiskiem jest występowanie zespołu Kleinego-Levina rodzinnie, co może wskazywać na jego podłoże genetyczne. Warto wymienić również czynniki prowokujące wystąpienie epizodu nadmiernej senności:

  • nadmierny stres;
  • deprywacja snu;
  • duży wysiłek fizyczny;
  • infekcja;
  • spożycie alkoholu.

W przypadku kobiet wystąpienie epizodu może się wiązać z konkretnymi dniami cyklu menstruacyjnego.

Objawy zespołu Kleinego-Levina

Choroba charakteryzuje się przede wszystkim nadmierną sennością pojawiającą się o każdej porze dnia i bez określonej przyczyny. Oprócz niej zauważyć można:

  • zaburzenia funkcji poznawczych;
  • splątanie;
  • apatię;
  • hiperseksualność;
  • kompulsywne objadanie się.

Objawy zespołu Kleinego-Levina utrzymują się przez kilka lub kilkanaście dni, po czym pojawia się okres bezobjawowy. W 80% przypadków objawy przypadają na drugą dekadę życia, przy czym dziewczynki chorują później niż chłopcy. Wykazano pewną zależność, im wcześniej rozpocznie się zespół Kleinego-Levina, tym częstsze są epizody senności. Jednak im później wystąpi choroba, tym epizody są dłuższe. Zgodnie z kryteriami diagnostycznymi, opierającymi się na obrazie klinicznym zespołu, nawracającą hipersomnię można zdiagnozować, gdy:

  1. Pacjent doświadczył przynajmniej 2 epizodów nadmiernej senności, które trwały od 2 do 5 tygodni każdy.
  2. Epizody powtarzają się częściej niż 1 raz w roku, lecz jednocześnie nie rzadziej niż co 18 miesięcy.
  3. Nie znaleziono żadnych innych przyczyn patologicznych, które mogłyby wskazywać na nadmierną senność.
  4. Podczas epizodów pacjent wykazuje przynajmniej 1 objaw z następujących: zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenia postrzegania, zaburzenia odżywiania, rozhamowanie (w tym hiperseksualność).

Jest to klasyfikacja ICSD-3. Podczas epizodu możemy zaobserwować sen trwający nawet powyżej 18 godzin na dobę, często niezgodny z rytmem okołodobowym.

Zespół Kleinego-Levina – leczenie

W wielu przypadkach choroba ustępuje samoistnie, jednak może to trwać nawet kilka lat (zdarzało się odnotować przypadki trwające powyżej 10 lat). Leczeniem tego typu schorzeń zajmuje się neurolog oraz lekarz psychiatra. W niektórych przypadkach konieczne staje się wdrożenie farmakoterapii, głównie substancji aktywizujących, np. pochodnych amfetaminy. Ich celem jest pobudzanie organizmu i likwidacja nadmiernej senności, która niejednokrotnie uniemożliwia normalne funkcjonowanie.

Rokowania są dobre, choć u niektórych pacjentów zaburzenia funkcji poznawczych mogą mieć charakter trwały. W subiektywnej ocenie pacjentów tylko około 20% z nich zgłosiło pewne korzyści ze stosowania farmakoterapii aktywizującej. Większość czuje się lepiej śpiąc i nie będąc wybudzanym sztucznymi środkami farmakologicznymi. Postępowanie terapeutyczne należy więc zawsze dobierać do możliwości i potrzeb chorego. Coraz częściej próbuje się leczyć zespół Kleinego-Levina suplementacją witamin z grupy B oraz fototerapią.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Szelenberger W., Hipersomnie pochodzenia ośrodkowego, Pneumonologia i Alergologia Polska, 1/2007.
  2. Oliveira M., Conti C., Prado G., Leczenie farmakologiczne w zespole Kleinego i Levina, Cochrane Database of Systematic Reviews, 2016.
  3. Żarowski M., Szczerba A., Malendowicz-Major B., Jankowska A., Nawracająca hipersomnia, Neurologia Dziecięca, 29/2020.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.