Reklama

Syndaktylia

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Syndaktylia (łac. syndactylia) odnosi się do połączenia błoną lub zrośnięcie dwóch i/lub więcej palców u rąk lub nóg obecne od narodzin. Innymi słowy, to częsta wada ręki, w 50% obustronna i symetryczna. Częściej występuje u osób płci męskiej, sporadycznie może występować w rodzinie. Szacuje się, że stan ten występuje w przybliżeniu u 1 na 2500 – 3000 noworodków.

Syndaktylia

Syndaktylia – charakterystyka

Syndaktylia objawia się zrośnięciem palców i zwykle dotyczy połączenia palca trzeciego i czwartego.

Może wystąpić:

  • bez żadnej przyczyny;
  • jako cecha dziedziczna, wrodzona, która powstaje około 16 tygodnia rozwoju płodu ( w około 10-40 % przypadków);
  • jako „część” zespołu genetycznego m.in. zespół Aperta.

Zobacz również: Polidaktylia.

Klasyfikacja syndaktylii

Stworzona klasyfikacja opiera się na obrazie klinicznymi choroby, a dokładniej na rodzaju tkanki łączącej i wielkości zrostu. W efekcie wyróżnić można syndaktylię:

  • typu I (prosta)- zrośnięte kości połączone są fałdem skórnym;
  • typu II (złożona) – następuje zrośnięcie paliczków połączonych palców;
  • całkowitą – połączone są palce na całej swojej długości;
  • częściową – połączone są tylko części palców;
  • pojedynczą – zrośnięte są 2 palce;
  • mnogą – zrośniętych jest więcej palców.

Diagnostyka

Syndaktylie można czasami wykryć USG prenatalnym w łonie matki, dostrzec po urodzeniu lub przeprowadzając badanie przedmiotowe. Lekarz pediatra (na jednym z badań kontrolnych) z pewnością dostrzeże wadę u dziecka i skieruje do specjalisty (chirurga), który podejmie decyzję co do dalszego leczenia po zdiagnozowaniu syndaktylii.

Syndaktylia – leczenie

Wadę tę usuwa się chirurgicznie wówczas, gdy dziecko ma od 6 miesięcy do 1 roku życia (w ciągu pierwszych 6 miesięcy jeśli dotyczy palców: kciuka i wskazującego lub małego palca z serdecznym, w przypadku innych palców operacja może być z powodzeniem przeprowadzona między 18 a 24 miesiącem). W zależności od stopnia wady operacja może być bardzo prosta lub bardzo skomplikowana.

Celem leczenia operacyjnego jest przywrócenie funkcji rąk oraz umożliwienie dalszego, prawidłowego rozwoju dziecka. Jest ona też często niezbędna ze względów estetycznych. Podczas operacji chirurg wykonuje cięcie w kształcie zygzaka, ponieważ takie blizny nie będą zakłócały wzrostu palców. Często towarzyszy temu przeszczep skóry (gdyż jest jej zbyt mało).

Nieleczona syndaktylia nie stanowi zagrożenia dla zdrowia. Może pogarszać jednak funkcję dłoni, m.in. chwytu. Ponadto może doprowadzić do skrzywień palców, zaburzonego wzrostu kości ręki. Jest to mało estetyczne.

Jakie pytania zadać lekarzowi?

Jeśli u dziecka zdiagnozowano syndaktylie, nie należy się załamywać. Oto przykładowe pytania do lekarza:

  1. Co się dzieje z dzieckiem i co jest tego przyczyną?
  2. Jakie są możliwości leczenia?
  3. Czy operacja jest niezbędna?
  4. Czy mogą wystąpić komplikacje po operacji?
  5. Jak możemy pracować z dzieckiem w domu?
  6. Czy dziecko będzie całkowicie zdrowe po operacji?
  7. Czy dziecku będzie miało ograniczenia ruchowe?
  8. Co pokazują zdjęcia rentgenowskie?
  9. Czy są jakieś długoterminowe skutki operacji (np. przyjmowanie leków)?

Powikłania po operacji

Należą do rzadkości. Niekiedy może wystąpić:

  • powtórny zrost;
  • niedokrwienie palców;
  • przykurcz blizny;
  • deformacja płytki paznokciowej;
  • powikłania przeszczepu skóry.

Fizjoterapia po operacji

Po zabiegu ręka dziecka zostanie unieruchomiona powyżej łokcia na 3 tygodnie. Po tym okresie umieszcza się ją w szynie, która będzie przesuwana pomiędzy palcami, aby odseparować je od siebie. Czas jej noszenia to kolejne 6 tygodni. W trakcie lekarz pediatra może zalecić terapię, w celu zmniejszenia blizny, sztywności, obrzęków oraz poprawienia funkcji. Niekiedy trzeba operację powtórzyć.

Korzystne są zabiegi fizykalne, m.in. laseroterapia czy krioterapia, a także masaże i kinezyterapia. Po zdjęciu szwów należy rozpocząć kompleksową terapię blizny.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Gawlikowska-Sroka A., Polidaktylia i syndaktylia jako najczęstsze wrodzone wady kończyn – doniesienie wstępne, Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, 3/2008.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.