eFizjoterapia

Śpiączka ketonowa może wystąpić w przebiegu cukrzycy każdego typu. Śmiertelność wynosi od 5 do 10% przypadków, jest więc stanem zagrażającym życiu pacjenta. Główną przyczyną śpiączki ketonowej jest kwasica ketonowa.

 

Przyczyny

Kwasica ketonowa rozwija się wskutek bezwzględnego lub względnego niedoboru insuliny, współistniejącego ze zwiększeniem stężeń antagonistycznych w stosunku do insuliny hormonów katabolicznych.

Wyróżnia się następujące czynniki predysponujące do wystąpienia patologii:

  • zakażenia bakteryjne, zwłaszcza ropne;
  • choroby układu sercowo-naczyniowego o ostrym przebiegu, takie jak zawał serca czy udar mózgu;
  • zapalenie trzustki;
  • przerwanie insulinoterapii (często wskutek zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego powodujących wstrzymanie się od przyjmowania posiłków);
  • zbyt późne rozpoznanie cukrzycy;
  • wszystkie stany powodujące gwałtowne zwiększenie zapotrzebowania organizmu na insulinę.

W efekcie niedoboru insuliny dochodzi do nadmiernego wytwarzania glukozy w wątrobie w wyniku glukoneogenezy oraz nasilonej lipolizy z powstawaniem ciał ketonowych. Skutkami tego są:

  • utrata glukozy z moczem;
  • diureza osmotyczna;
  • odwodnienie;
  • zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemia, przy współistniejącym wewnątrzkomórkowym niedoborze potasu);
  • kwasica metaboliczna.

Nieleczona lub nieprawidłowo leczona kwasica ketonowa prowadzi do śpiączki – całkowitej utraty świadomości chorego w efekcie powikłań chorobowych.

Objawy

Objawy kwasicy ketonowej dzieli się na podmiotowe i przedmiotowe. Wśród podmiotowych znajdują się głównie:

Sklep Spirulina
  • nadmierne pragnienie;
  • suchość w jamie ustnej;
  • wielomocz;
  • osłabienie, przewlekłe uczucie zmęczenia i nadmierna senność;
  • zaburzenia świadomości prowadzące do śpiączki;
  • zawroty i bóle głowy;
  • nudności i wymioty;
  • ból brzucha lub w okolicy klatki piersiowej.

Z kolei do objawów przedmiotowych można zaliczyć:

  • obniżenie ciśnienia tętniczego;
  • tachykardię;
  • przyspieszenie i pogłębienie oddechów (po pewnym czasie zauważa się jednak ich spłycenie);
  • objawy odwodnienia;
  • osłabienie odruchów ścięgnistych;
  • zapach acetonu z ust;
  • zaczerwienienie twarzy;
  • zmniejszenie napięcia gałek ocznych;
  • zwiększone napięcie powłok brzusznych.

W przypadku śpiączki ketonowej i kwasicy ketonowej w badaniach pomocniczych diagnozuje się hiperglikemię powyżej 22,2 mmol/l i kwasicę metaboliczną – pH krwi tętniczej wynosi mniej niż 7,25. Dodatkowo można wykryć obecność ciał ketonowych w moczu i surowicy.

Biorąc pod uwagę wszystkie wspomniane objawy jakie wykazuje śpiączka ketonowa, podczas diagnostyki należy ją zróżnicować z ketonową kwasicą alkoholową, ketozą głodową czy kwasicą mleczanową.

Śpiączka ketonowa – leczenie

Leczenie obejmuje następujące elementy:

  • nawodnienie;
  • zmniejszanie hiperglikemii;
  • wyrównanie zaburzeń elektrolitowych;
  • leczenie przyczynowe.

Pacjentowi należy przetoczyć 5,5-6,5 l płynów. Zmniejszanie hiperglikemii obejmuje insulinoterapię dożylną – wykonuje się zarówno początkowe, pojedyncze wstrzyknięcia, jak również wlewy ciągłe. W przypadku zaburzeń elektrolitowych należy w szczególności unormować poziom potasu i wodorowęglanu sodu.

Pacjent powinien znajdować się pod stałą obserwacją. Co kilka godzin sprawdza się bowiem między innymi bilans płynów, temperaturę ciała czy stężenie poszczególnych minerałów.

Bibliografia

  1. Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, Tom I, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław