Reklama

Paciorkowce

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Paciorkowce (inaczej: streptokoki) należą do grupy bakterii Gram-dodatnich, wykazujących jednak znaczne zróżnicowanie. Ze względu na zdolność hemolizy dzieli się je na alfa, beta i gamma co ma duże znaczenie kliniczne. Są organizmami tlenowymi bądź względnie beztlenowymi. Wywołują m.in. zapalenie gardła, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy martwicze zapalenie powięzi.

Paciorkowce (streptokoki)

Paciorkowce – charakterystyka

Ze względu na rodzaj hemolizy wyróżniamy paciorkowce:

  • alfa – zdolne do częściowej hemolizy;
  • beta – zdolne do całkowitej hemolizy;
  • gamma – niezdolne do hemolizy.

 

W klasyfikacji tych patogennych drobnoustrojów wyróżnia się także następujące rodzaje:

  • A – głównie Streptococcus pyogenes, GAS;
  • B – głównie Streptococcus agalactiae, GBS;
  • C;
  • G.

 

Grupa C i G obejmuje coraz groźniejsze odzwierzęce patogeny jak Streptococcus equi, Streptococcus dysgalactiae bądź Streptococcus canis. Do zakażenia paciorkowcami dochodzi drogą kropelkową, co oznacza, że czynnikiem ryzyka jest przebywanie wśród osób kichających, kaszlących i niemyjących rąk.

Paciorkowce grupy A

Paciorkowce zaliczane do grupy A to bakterie najczęściej wywołujące infekcje błon śluzowych górnych dróg oddechowych i skóry. Szacuje się, że każdego roku choruje na nie aż 600 milionów osób na całym świecie. Choroby zwykle wyróżniają się jednak łagodnym przebiegiem i są dość proste do wyleczenia za pomocą odpowiednich antybiotyków. Zwłaszcza, że bakterie grupy A są bardzo wrażliwe na działanie penicyliny. Bagatelizowane, nieleczone infekcje mogą jednak doprowadzić do poważnych powikłań, szczególnie u osób ze znacznie obniżoną odpornością. Tymi powikłaniami są choćby gorączka reumatyczna czy zapalenie stawów. Przedstawicielem tej grupy jest Streptococcus pyogenes.

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina

Paciorkowce grupy B

Streptococcus agalactiae to gatunek paciorkowców, aż do lat 70-tych XX wieku uważany głównie za patogen bydła, odpowiedzialny za stany zapalne gruczołu mlecznego. Współcześnie jednak wiadomo, że infekcje paciorkowcami grupy B są częste także u ludzi już od momentu narodzin. Infekcje rozwijające się w pierwszym tygodniu po urodzeniu wiążą się bezpośrednio z wstępującym zakażeniem błon płodowych i płynu owodniowego lub z wertykalnym przekazaniem bakterii z kobiety na dziecko podczas porodu siłami natury. U osób dorosłych (zwykle u seniorów i pacjentów przewlekle chorych) paciorkowce grupy B wywołują zakażenia tkanek miękkich, płuc i układu moczowego.

Paciorkowce grupy C i G

W skład grupy C i G wchodzi kilka różnych rodzajów paciorkowców. Mogą spowodować między innymi następujące choroby u ludzi:

 

Co ciekawe, paciorkowce grupy C i G wchodzą w skład naturalnej mikroflory bakteryjnej człowieka, zasiedlającej powierzchnię skóry, górne drogi oddechowe, przewód pokarmowy oraz układ moczowy. Dopiero przy obniżonej odporności gospodarza wykazują zdolność wywoływania groźnych chorób i ich powikłań.

Paciorkowce – leczenie

Jak w przypadku większości bakterii, tak i tutaj największe znaczenie ma antybiotykoterapia. Antybiotykiem pierwszego wyboru jest zazwyczaj penicylina bądź amoksycylina. Przyjmuje się je średnio przez 7-10 dni, w zależności od zaleceń lekarza, nie zapominając jednocześnie o przyjmowaniu probiotyków, które chronią dobroczynną mikroflorę jelitową przez uszkodzeniem. W sytuacji zakażenia paciorkowcami można wykonać antybiogram, ustalając tym samym z dużą dokładnością gatunek i rodzaj bakterii chorobotwórczych. Poza podstawowym leczeniem przepisanym przez lekarza warto sięgać po domowe sposoby zmniejszające przykre objawy, takie jak ból gardła czy powiększenie węzłów chłonnych. Z pomocą przychodzi ziołolecznictwo, np. inhalacje z soli fizjologicznej i olejków eterycznych. Osoba chora powinna dużo wypoczywać i dbać o nawodnienie organizmu.

Szczególną opieką obejmuje się kobiety w ciąży zakażone paciorkowcami, ponieważ bakterie te mają destrukcyjny wpływ na rozwijający się płód. Nieleczone zakażenia paciorkowcami u ciężarnych mogą doprowadzić do sepsy, zapalenia płuc czy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u dziecka.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Cnota W., Mucha D., Mucha J., Zakażenia perinatalne paciorkowcami grupy B a powikłania u noworodków. Doświadczenia własne, Ginekologia i Perinatologia Polska, 3/2017.
  2. Obszańska K., Kern-Zdanowicz I., Sitkiewicz I., Mechanizmy wirulencji paciorkowców meta-hemolizujących, Postępy Mikrobiologii, 2/2014.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *