Mitomania

Spis treści

Polish Fascua Symposium
Polish Fascua Symposium

Mitomania to chorobliwa skłonność do opowiadania nieprawdziwych lub wyolbrzymionych historii ze swojego życia lub na swój temat. Uważa się, że przyczyną tego jest chęć zwrócenia na siebie uwagi i próba ukazania się w bardziej korzystnym świetle. Takie osoby zwykle uważają, że ich życie nie jest interesujące, ubarwiają więc wiele wątków, aby wydać się ciekawszymi. Schorzenie ma podłoże psychiczne i różny obraz kliniczny.

Mitomania

Z czego wynika mitomania?

Mitomania bardzo często współwystępuje z innymi chorobami, także tymi o podłożu psychicznym, jest więc w pewnym sensie ich objawem ubocznym. Tymi chorobami są między innymi:

Mimo licznych badań i rozwoju medycyny, w tym psychiatrii, psychiatrzy nie są w stanie określić dokładnych przyczyn mitomanii ani fizjologii jej rozwoju. Nie wiadomo do końca, czy jest to choroba psychiczna czy może jeden z typów osobowości. Wykazano jednak, że często schorzenie pojawia się w okresie dorastania, a ryzyko jego rozwoju zwiększają następujące czynniki:

  • alkoholizm w rodzinie;
  • patologiczna bieda;
  • przemoc na tle seksualnym;
  • traumatyczne przeżycia;
  • śmierć bliskiej osoby;
  • narkomania.

Uważa się, że mitoman rekompensuje sobie przykre dzieciństwo i traumatyczne przeżycia poprzez opowiadanie kłamstw, głównie na swój temat.

Jak objawia się mitomania?

Typowymi objawami mitomanii są:

Sklep Spirulina
Sklep Spirulina
  • wymyślanie fałszywych, ale realnych historii na swój temat oraz na temat osób z bliskiego otoczenia (mitoman może przedstawiać takie osoby w złym świetle, zaś siebie jako ofiarę, osobę poszkodowaną lub bohatera);
  • wyolbrzymianie swojej roli na różnych płaszczyznach życia, co mija się z prawdą;
  • nieodróżnianie prawdy od kłamstwa – mitoman zwykle kłamie bez żadnego celu, zupełnie nieświadomie;
  • fantazyjne ubarwianie realnie zaistniałych wydarzeń, aby był bardziej ciekawe i wciągające;
  • ignorowanie lub umniejszanie zasług innych osób w swojej historii.

Mitomani z pewnością nie mają lekkiego życia. Początkowo uznawane są za oso by wesołe, ciekawe, intrygujące, rozmowne i towarzyskie. Jednak przy lepszym i bliższym poznaniu osoby z otoczenia orientują się, że coś jest nie tak. Kłamstwa ostatecznie wychodzą na jaw, przez co osoby z otoczenia zwykle odwracają się do chorego plecami. Często rozpadają się związki z mitomanami, ponieważ nikt nie chciałby być oszukiwany w relacji. Nie trudno także stracić pracę.

Zobacz również: Urojenia.

Leczenie mitomanii

Walka z mitomanią nie jest prosta, aczkolwiek jest możliwa. Podstawą jest indywidualna psychoterapia, która umożliwi choremu pogodzenie się z czynnikami powodującymi kłamstwa i przede wszystkim – uświadomienie sobie jego problemu. Pacjent musi wykazywać odpowiednią motywację, aby pozbyć się problemu. W innym razie terapia nie przyniesie rezultatów. Jak wspomniano, w leczeniu mitomanii ważną rolę odgrywa poszukiwanie potencjalnych czynników, które mogły sprzyjać jej wystąpieniu – np. konfliktów emocjonalnych, których początek wystąpił w dzieciństwie czy podczas dorastania. Podczas psychoterapii osób kłamiących patologicznie istotne są również treningi behawioralne, modyfikujące zachowania pacjentów. Natomiast mitomani pozostający w związkach powinni skorzystać z sesji terapeutycznych dla par.

Terapia w przebiegu mitomanii ma zazwyczaj charakter długotrwały. Jej efekty nierozerwalnie związane są z systematycznością oraz zaangażowaniem zarówno ze strony pacjenta, jak i psychologa/psychoterapeuty. Ważny jest jednak pierwszy krok oraz wsparcie najbliższych. Osoba chora musi czuć obecność ważnych osób w swoim życiu.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Witkowski T., Kłamcy patologiczni, Niebieska Linia, 5/2003.
  2. Kujawski R., Rozwój klasyfikacji w psychiatrii po drugiej wojnie światowej – od jednowymiarowego ujęcia narodowego do wieloosiowego konsensusu międzynarodowego, Psychiatria i Psychoterapia, 4/2016.
  3. Albertini D., Mitomania and Human ARTs: micromanaging the mitochondrial genome and metabolome, J Assist Reprod Genet., 10/2012.
  4. Jarema M., Psychiatria. Podręcznik dla studentów, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2016.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *