Reklama

Pozycja anatomiczna – osie, płaszczyzny i ruchy

Spis treści

Koenzym Q10 promocja

Pozycja anatomiczna jest to ustawienie człowieka, do którego odnoszą się osie ciała, kierunki ruchu, płaszczyzny i położenie struktur anatomicznych. Anatomiczna pozycja używana jest m.in. w atlasach anatomii. Dzięki niej specjaliści z zakresu medycyny komunikują się między sobą, aby za pomocą specjalistycznego nazewnictwa, często po łacinie, opisywać struktury anatomiczne.

Pozycja anatomiczna

Osobnik znajduje się w pozycji stojącej z głową skierowaną na wprost. Kończyny dolne ustawione blisko siebie, stopy w lekkiej rotacji zewnętrznej, z kolei kończyny górne wyprostowane, swobodnie zwieszone wzdłuż tułowia, stroną dłoniową ręki skierowane ku przodowi. Oczy są otwarte i zwrócone do przodu.

Oglądana osoba wykazuje neutralny wyraz twarzy i ma zamknięte usta. Ponadto palce stóp są wyprostowane, a stopy złączone. W tak przyjętej pozycji można rozpocząć opisywanie poszczególnych elementów ludzkiego ciała za pomocą osi i płaszczyzn.

Zobacz również: Prawidłowa postawa ciała.

Osie ciała

Wyróżnia się 3 podstawowe osie ciała, które przecinają się wzajemnie pod kątem prostym:

  • pionowa/długa (axes verticales) – przebiegająca z góry na dół;
  • pozioma/poprzeczna (axes transversales) – biegnąca prostopadle do pionowej;
  • strzałkowa (axes sagittales) – przebieg prostopadły do obu powyższych.

Najdłuższą osią jest oś pionowa, zwana również długą, przebega ona bowiem z góry w dół, czyli od szczytu głowy, aż po palce u stóp (kończąc się w punkcie równej odległości pomiędzy stopami ustawioneg w pozycji anatomicznej ciała).

Płaszczyzny ciała

Płaszczyzny ciała przecinają się pod kątem prostym i dzielą ciało człowieka w różnych kierunkach. Wyróżnia się płaszczyzny takie jak:

  • strzałkowa (planum sagittale) – wyznaczona przez oś strałkową i pionową. W efekcie dzieli ludzkie ciało na 2 połowy: prawą oraz lewą;
  • czołowa (planum frontale) – wyznaczona przez oś poprzeczną i pionową. W efekcie dzielą one ludzkie ciało na część przednią i tylną;
  • poprzeczna (planum transversale) – określona przez oś poprzeczną i strzałkową. W efekcie dzielą one ludzkie ciało na część górną i dolną.

Anatomiczne słownictwo w pozycji anatomicznej

Znajomość anatomicznej pozycji oraz nazewnictwa pozwalającego opisać lokalizacje danej struktury anatomicznej pozwala uniknąć nieporozumień związanych z odniesieniem się do wybranej partii ciała człowieka, ponieważ w środowisku medycznym na całym świecie używa się nomenklatury łacińskiej. Podstawowe zwroty opisujące pozycję anatomiczną to:

  • górny (superior) i dolny (inferior);
  • przyśrodkowy (medialis) i boczny (lateralis);
  • przedni (anterior) i tylny (posterior);
  • koniec bliższy (proximal) i koniec dalszy (distal);
  • wewnętrzny (internal) i zewnętrzny (external);
  • brzuszny (palmar) i grzbietowy (dorsal);
  • powierzchowny (superficial) i głęboki (profundus);
  • środkowy (central) i obwodowy (peripheral);
  • ipsilateralny, czyli po tej samej stronie np. lewe oko leży ipsilateralnie do lewego ucha oraz contralateralny, po drugiej stronie np. lewe oko jest contralateralnie do prawego oka.

Ruchy anatomiczne

Wykonywanie ruchów w stawach opisuje się następującymi zwrotami, zgodnie z płaszczyznami:

  • prostowanie i zginanie;
  • odwodzenie i przywodzenie;
  • nawracanie i odwracanie;
  • unoszenie i obniżanie;
  • zginanie w bok;
  • obracanie.

Wszystkie te ruchy można opisać w odniesieniu do płaszczyzny. W rezultacie – prostowanie i zginanie odnosi się do płaszczyzny strzałkowej, odwodzenie i przywodzenie do płaszczyzny czołowej, zaś nawracanie i obracanie do poprzecznej. Ponadto wykonywanie poszczególnych ruchów częściami ciała w odniesieniu do płaszczyzn znalazło zastosowanie w badaniu zakresu ruchomości stawów. W związku z tym zapis wyników takiego badania staje się czytelny dla każdego, bez względu na narodowość i stosowany język.

Zobacz również: SFTR – zakresy ruchów w stawach.



Polecane produkty:

Bibliografia

  1. Ignasiak Z., Janusz A., Jarosińska A., Anatomia człowieka, Wydawnictwo Urban&Partner, Wrocław 2013.
  2. Wilczyński J., Korekcja wad postawy człowieka, Wydawnictwo Anthropos, Starachowice 2005.

Zapisz się do newslettera!

Kategorie wpisów
Centrum Fizjoterapeuty
Sklep Fizjoterapeuty
Bezpłatne konsultacje
Kubek dla Fizjoterapeuty
Oferty pracy

Najpopularniejsze w zdrowie

Zostań z nami

Polecane artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.