Skręcenie stawu skokowego

//Skręcenie stawu skokowego
Targi oraz kongres medycyny fizykalnej i rehabilitacji

Skręcenie stawu skokowego (często nazywane „skręcenie kostki”)

jest urazem charakteryzującym się uszkodzeniem więzadeł wzmacniających staw skokowy. Skręcenia występują w aż 30-40% wszystkich urazach narządu ruchu. Obecnie stopień uszkodzenia stawu skokowego klasyfikujemy za pomocą dwóch skal.

Wyróżniamy 4-stopniową skalę wg Gaździka – skręcenie stawu skokowego:

1. Naciągnięcie.
2. Naderwanie.
3. Zerwanie.
4. Złamanie awulsyjne.

Najczęściej jednak posługujemy się 3-stopniową skalą (skręcenie stawu skokowego), w której wyróżniamy:

– I stopień niewielka liczba włókien zostaje naderwana, a funkcje wykonywane kończyną dolną są w pełni zachowane;

– II stopień – znaczna liczba włókien zostaje naderwana a funkcje wykonywane kończyną dolną są częściowo utracone;

– III stopnień – wszystkie włókna są naderwane (zerwanie więzadła) i następuje duża utrata funkcji kończyny dolnej.

Skręcenie stawu skokowego

Skręcenie stawu skokowego 2

Mechanizm urazu – skręcenie stawu skokowego

Do skręcenia stawu skokowego może dojść na dwa sposoby:
1. Ewersja (nawrócenie) – w przypadku nadmiernego nawrócenia (mechanizm odwodzeniowo-nawróceniowy) – V palec stopy skierowany jest w gorę. W tym przypadku uszkodzone zostają więzadła od strony przyśrodkowej, a także torebka stawowa.
2. Inwersja (odwrócenie) – w przypadku nadmiernego odwrócenia (mechanizm przywiedzeniowo-odwróceniowy) – paluch skierowany w górę. W tym przypadku uszkodzone zostają więzadła od strony bocznej, a także torebka stawowa.

Ewersja i inwersja

Przyczyny – skręcenie stawu skokowego

Przyczyna skręcenia stawu skokowego jest zwykle czynność, która powoduje, że staw skokowy zostaje wygięty zbyt mocno w takim stopniu, że siła działająca na staw jest zbyt duża i prowadzi do uszkodzenia więzadła oraz torebki stawowej. Do urazu zwykle dochodzi podczas skakania, biegania, chodzenia na nierównej nawierzchni oraz zsunięcia się z krawężnika. Najczęściej w tych sytuacjach dochodzi do nagłej wewnętrznej rotacji stawu skokowego, która prowadzi do uszkodzenia wiązadeł. Mimo iż rotacja wewnętrzna jest najbardziej charakterystyczną przyczyną urazu, czasami jednak rotacja zewnętrzna może również prowadzić do urazu.

Objawy – skręcenie stawu skokowego

Pacjenci z tym urazem zazwyczaj doświadczają nagłego bólu w trakcie urazu. Ból może się nasilać podczas palpacji stawu skokowego. Kostka zwykle ulega opuchnięciu oraz czasami, w zależności od ciężkości urazu, może dochodzić do niestabilności stawu. W mniej poważnych przypadkach skręcenia, pacjent będzie mógł wykonywać czynności angażujące staw skokowy, jednak często będzie miewał nasilenie bólu, sztywności oraz opuchnięcia podczas odpoczynku, tuż po wykonaniu danej czynności, szczególnie w porze rannej, zaraz po przebudzeniu się. W cięższych przypadkach ból może być tak duży ze uniemożliwi wykonywanie podstawowych czynności życiowych z uszkodzoną kończyną. Mięsnie zazwyczaj ulegają osłabieniu co jest zwykle spowodowane bólem i niemożnością wykonywania dotychczasowych czynności.

Diagnoza – skręcenie stawu skokowego

Badanie przedmiotowe (subiektywne odczucia pacjenta) i podmiotowe (obiektywne odczucia pacjenta) są zazwyczaj wystarczające do zdiagnozowania urazu. Podczas badania podmiotowego, palpacja powodująca ból w stawie skokowym oraz test szuflady przedniej i tylnej, test odwrócenia stopy i test rotacji zewnętrznej, może upewnić specjalistę wykonującego badanie w diagnozie i potwierdzić prawdopodobieństwo wystąpienia urazu. Przydatne również może być MRI oraz RTG w celu wykluczenia złamania, a także ocenienia stanu urazu.

 

Flexi Bel na stawy

 

Leczenie – skręcenie stawu skokowego

Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne powinny być przyjmowane w początkowej fazie, we wszystkich trzech stopniach urazu, aby złagodzić ból i zmniejszyć zapalenie. Należy jednak pamiętać, że nie wyleczą one choroby i nie zmienią jej przebiegu, a jedynie złagodzą objawy.

W późniejszych fazach urazu, leki te powinno się stosować tylko i wyłącznie wtedy, gdy objawy utrudniają wykonywanie podstawowych czynności życiowych lub podczas, gdy inne metody leczenia nie przynoszą efektu. Również unikanie ruchów, które powodują ból, a tym samym spowalniają proces gojenia, są konieczne.

Noszenie bandaża uciskowego nałożonego na staw skokowy w tym przypadku jest także bardzo pomocne, gdyż ograniczy ono wykonywanie ruchów powodujących ból.

Okłady z zimna, które złagodzą obrzęk i przyspieszą proces gojenia są także bardzo wskazane. Unoszenie kończyny dolnej do góry jest również ważne, aby zmniejszyć opuchliznę.
Badania naukowe dowiodły, że większa wiedza pacjenta na temat danej choroby/urazu prowadzi do efektywniejszego i szybszego leczenia, wiec edukacja pacjenta jest również kluczowym elementem leczenia.

W przypadku urazu II stopnia należy wykonywać opisane powyżej techniki leczenia oraz dodać masaż i elektroterapie techniką ultradźwiękową w celu przyspieszenia procesu gojenia.

Noszenie bandaża uciskowego w tym stopniu urazu jest również przydatne, gdyż złagodzi ból podczas chodzenia oraz zmniejszy uczucie niestabilności, podczas ich występowania. Bandaż powinien jednak być zdejmowany kilka razy dziennie w celu zapobiegnięcia sztywności.

Ćwiczenia zwiększające siłę mięśni oraz ćwiczenia zwiększające zasięg ruchu są ważnym elementem rehabilitacji, gdyż przyspieszają proces gojenia się. Należy jednak pamiętać, że ćwiczenia te nie powinny powodować nasilenia objawów bólowych z jakimi pacjent się zmaga.
Ćwiczenia zwiększające siłę mięśni powinny być poprzedzone ćwiczeniami izometrycznymi, które w późniejszym okresie rehabilitacji zastępuje się ćwiczeniami oporowymi. Dzięki tym ćwiczeniom nastąpi większy napływ krwi do miejsca urazu, co przyniesie niezbędne składniki odżywcze i pokarmowe do miejsca urazu oraz mięsnie ulegną wzmocnieniu, a co za tym idzie, będą lepiej chronić staw skokowy.

W przypadku urazu III stopnia pacjent powinien przyjmować leki przeciwbólowe i leki przeciwzapalne, unikać ruchów, które powodują ból, stosować okłady z zimna i unosić nogę do góry w celu złagodzenia obrzęku oraz nosić bandaż uciskowy by zmniejszyć niestabilność stawu skokowego.
W urazach III stopnia będzie wymagany zabieg chirurgiczny. Artroskopia jest często stosowana jako metoda zabiegu chirurgicznego. Jest to zabieg podczas, którego miniaturowa kamera telewizyjna na końcu elastycznej rury zostaje wprowadzona bezpośrednio do stawu przez wąskie nacięcia, która umożliwia zbadanie i naprawienie uszkodzonych tkanek. Podczas tego zabiegu obraz z kamery jest używany do kierowania i przeprowadzenia zabiegu narzędziami, które również włożone są do stawu przez małe nacięcia. Ten rodzaj zabiegu jest mało inwazyjny (w porównaniu do klasycznej operacji), więc czas rehabilitacji ulega znacznemu skróceniu.
Rehabilitacja pooperacyjna powinna przebiegać według zaleceń chirurga, dlatego ważne jest, aby fizjoterapeuta przeprowadzający rehabilitację dostał od osoby wykonującej zabieg konkretny plan co i kiedy może pacjent zacząć robić. Ćwiczenia będą już wtedy dobierane indywidualnie do każdego pacjenta przez fizjoterapeutę w zależności od tego jakie pacjent będzie robił postępy.

Dodatkowo w leczeniu skręcenia stawu skokowego wykorzystuje się plastry do kinesiotapingu w celu przyspieszenia odpływu zbędnych produktów przemiany materii i szybszego dostarczenia potrzebnych składników odżywczych transportowanych z krwią. Plastry te mają również za zadanie zwiększenie stabilizacji stawu skokowego. Na poniższym filmie fizjoterapeuta Sebastian z Centrum Fizjoterapeuty pokazuje jak prawidło oklejać staw skokowy plastrami do kinesiotapingu.

 

Leczenie przewlekłe objawów, które nadal się utrzymują jest bardzo trudne i długotrwałe. W przypadku gdy dolegliwości utrzymują się nadal, mimo wcześniejszego unieruchomienia, wskazane jest co 3-4 dni kilkukrotne ostrzykiwanie bolesnego miejsca hydrokortyzonem, masaż ręczny oraz podwodny, manipulacja w znieczuleniu, gorące kąpiele, ćwiczenia czynne i oporowe (mają na celu wzmocnić siłę mięśni, które stabilizują staw skokowo-goleniowy),a także ultradźwięki.

Skrecenie stawu skokowego leczenie

Skręcenie stawu skokowego – rehabilitacja
Fizjoterapeuci z Centrum Fizjoterapeuty pokazują jak może przebiegać proces rehabilitacji po skręceniu stawu skokowego.

Zapobieganie – skręcenie stawu skokowego

Ze względu na mechanikę urazu nie można zrobić zbyt wiele by zapobiec temu urazowi.
Korzystanie z opasek uciskowych podczas uprawiania sportów oraz regularny odpoczynek w trakcie intensywnej aktywności fizycznej angażującej staw skokowy są pomocnymi metodami mogącymi efektywnie zmniejszyć ryzyko urazu. Dodatkowo powinno się wzmacniać mięśnie i pamiętać o prawidłowej rozgrzewce, jak również rozciąganiu poszczególnych partii mięśni stabilizujących staw. Wskazane jest również noszenie obuwia z szerokim obcasem, zmniejszy on możliwość wystąpienia ponownych skręceń.

Polecane produkty:

  Materace Hilding

1 komenarz

  1. Dominik Jędrzejczak - Innowacyjna nauka e-Biznesu 18 sierpnia 2016 w 20:15- Odpowiedz

    Świetnie wytłumaczone, a tyle naszukałem się w internecie bo właśnie mam taki przypadek i nie wiedziałem czy udać się do lekarza czy już nic mi nie jest.

    Dodam, że noga była opuchnięta, ale zeszło wszystko chodzę i nawet grałem w piłkę, jednak czuje po takim treningu znowu lekki ból i nie bardzo mogą nią kręcić na boki, więc chyba jednak udam się do lekarza. Może pomoże :)

Zostaw komentarz