Staw skokowy – anatomia

///Staw skokowy – anatomia
Fotodepilacja Wrocław

Określenie staw skokowy na ogół dotyczy połączenia kości podudzia z kością skokową, faktycznie jednak u człowieka można wyróżnić staw skokowy górny, staw skokowy dolny oraz staw skokowy przedni.

Staw skokowy - anatomia

Staw skokowy górny

Staw skokowy górny, czyli staw skokowo-goleniowy (articulatio talocruralis) jest połączeniem dalszego końca kości piszczelowej i strzałkowej z bloczkiem kości skokowej. Jest to staw złożony, typu zawiasowego.

Powierzchnie stawowe:

  • bloczek kości skokowej (główka stawowa);
  • powierzchnia stawowa kostki przyśrodkowej i bocznej (nasada dalsza kości strzałkowej i piszczelowej) oraz powierzchnia stawowa dolna kości piszczelowej (panewka stawowa).

Torebka stawowa: przyczepia się wzdłuż powierzchni stawowych do brzegów chrząstek, jest napięta po bokach, a luźna z przodu i z tyłu.

Więzadła:

  1. Więzadło przyśrodkowe (ligamentum mediale) zwane jest również więzadłem trójgraniastym (lig. deltoideum) ze względu na 3 składowe części. Rozpoczyna się na kostce przyśrodkowej, następnie wyróżniamy część:
    • piszczelowo-łódkową;
    • piszczelowo-skokową;
    • piszczelowo-piętową, odpowiednio do kości będących przyczepem końcowym.
  2. Więzadło skokowo-strzałkowe przednie (lig. talofibulare anterius) – jest rozpięte pomiędzy brzegiem przednim kostki bocznej, a przednią częścią kości skokowej (bloczek kości skokowej).
  3. Więzadło skokowo-strzałkowe tylne (lig. talofibulare posterius) – jest rozpięte pomiędzy tylnym brzegiem kostki bocznej, a guzkiem bocznym wyrostka tylnego kości skokowej.
  4. Więzadło piętowo-strzałkowe (lig. calcaneofibulare) – przebiega od wierzchołka kostki bocznej do boku kości piętowej.

Ruchy

W stawie skokowym górnym zachodzi ruch zgięcia grzbietowego stopy (flexio dorsalis pedis) do ok. 45 stopni oraz zgięcia podeszwowego stopy (flexio plantaris pedis) do ok. 60 stopni. Gdy stopa jest ustabilizowana na podłożu, zachodzą ruchy pochylenia podudzia w przód oraz wyprostu. Pozostałe ruchy zachodzą dzięki współdziałaniu stawu skokowego dolnego.

Staw skokowy dolny

Staw skokowy dolny, ściślej – staw skokowo-piętowo-łódkowaty (articulatio talocalcaneonavicularis) jest połączeniem kości skokowej z kością piętową oraz łódkowatą. Anatomicznie można wyróżnić 2 odrębne stawy ze względu na oddzielające je więzadło skokowo-piętowe, funkcjonalnie natomiast jest to jeden staw skokowy dolny.

Powierzchnie stawowe:

  • na kości skokowej: powierzchnia stawowa piętowa tylna, przednia, środkowa;
  • na kości piętowej: powierzchnia stawowa skokowa tylna, przednia, środkowa;
  • na kości łódkowatej: wklęsła powierzchnia tylna (dla głowy kości skokowej).

Torebka stawowa: osobna dla stawu skokowego tylnego oraz przedniego, przyczepia się wzdłuż brzegów powierzchni stawowych.

Więzadła

Staw skokowy tylny:

  1. Więzadło skokowo-piętowe tylne (lig. talocalcaneum posterius) – przebiega od guzków wyrostka tylnego kości skokowej do górnej powierzchni kości piętowej.
  2. Więzadło skokowo-piętowe przednie (lig. talocalcaneum anterius) – szerokie, rozpięte pomiędzy powierzchniami stawowymi tylnymi kości skokowej i piętowej.
  3. Więzadło skokowo-piętowe przyśrodkowe (lig. talocalcaneum mediale) – rozpięte pomiędzy guzkiem przyśrodkowym wyrostka tylnego kości skokowej, a tylnym brzegiem podpórki kości skokowej na kości piętowej.
  4. Więzadło skokowo-piętowe boczne (lig, talocalcaneum laterale) – przebiega od wyrostka bocznego kości skokowej do powierzchni bocznej kości piętowej.
  5. Więzadło skokowo-piętowe międzykostne (lig. talocalcaneum interosseum) – stanowi kilka pasm rozpiętych między bruzdą kości skokowej, a bruzdą kości piętowej.

Staw skokowy przedni:

  1. Więzadło piętowo-łódkowe podeszwowe (lig. calcaneonaviculare plantare) – przebiega od podpórki kości skokowej na kości piętowej do przyśrodkowej powierzchni kości łódkowatej;
  2. Więzadło rozdwojone (lig. bifurcatum) – rozpoczyna się na powierzchni grzbietowej kości piętowej i rozdziela się na dwie części, stanowiące więzadła:
    • piętowo-łódkowe (lig, calcaneonaviculare) – dochodzi do kości łódkowatej;
    • piętowo-sześcienne (lig. calcaneocuboideum) – dochodzi do kości sześciennej.
  3. Więzadło skokowo-łódkowe (lig. talonaviculare) – rozpięte pomiędzy powierzchniami grzbietowymi szyjki kości skokowej i kości łódkowatej.

Ruchy:

Staw skokowy dolny funkcjonalnie sprzężony ze stawem skokowym górnym umożliwia ruch inwersji, tj. zgięcie podeszwowe, odwracanie i przywodzenie stopy oraz ewersji, czyli zgięcie grzbietowe, nawracanie i odwodzenie stopy. Dzięki czynności stawu skokowego dolnego stopa dopasowuje się do nierówności podłoża.

Unaczynienie stawów skokowych

  • od przodu: gałęzie naczyń piszczelowych przednich;
  • od tyłu: gałęzie naczyń piszczelowych tylnych i strzałkowych;
  • strona przyśrodkowa: gałęzie naczyń piszczelowych tylnych oraz żyły odpiszczelowej;
  • strona boczna: gałęzie naczyń strzałkowych i żyły odstrzałkowej.

Unerwienie stawów skokowych

  • od przodu: odgałęzienie z nerwu strzałkowego głębokiego;
  • od tyłu i przyśrodkowo: odgałęzienia z nerwu piszczelowego;
  • strona boczna: odgałęzienia z nerwu łydkowego.

Rehabilitacja stawu skokowego

Na poniższych materiałach wideo fizjoterapeuci z Centrum Fizjoterapeuty pokazują jak może przebiegać rehabilitacja stawu skokowego po skręceniu:

Więcej informacji w artykule: Skręcenie stawu skokowego – rehabilitacja

Więcej informacji w artykule: Rehabilitacja po skręceniu stawu skokowego

Więcej informacji w artykule: Skręcenie stawu skokowego leczenie

Polecane produkty:

Rehabilitacja Wrocław

Zostaw komentarz

Zadaj pytanie

Pytania do specjalisty on-line. Jeśli nie znalazłeś informacji, której szukałeś, a sprawa jest dla Ciebie ważna – zadaj pytanie poprzez poniższy formularz. Nasi specjaliści z pewnością udzielą wyczerpujących odpowiedzi. Twoje pytanie i odpowiedź zostanie opublikowana w naszym serwisie, aby inni użytkownicy mogli się z nią zapoznać. Zapraszamy do kontaktu!