Złamanie obojczyka – przyczyny, objawy, leczenie

//Złamanie obojczyka – przyczyny, objawy, leczenie
Fotodepilacja Wrocław

Złamanie obojczyka jest bardzo częstym urazem barku, podczas którego dochodzi do częściowego, bądź całkowitego złamania kości obojczykowej.

Złamanie obojczyka - przyczyny, objawy, leczenie

Przyczyny

Do złamania obojczyka często dochodzi m.in. poprzez bezpośrednie uderzenie w ramię (np. sporty kontaktowe), wypadku komunikacyjnego czy upadku na wyprostowaną w stawie ramiennym i/lub łokciowym rękę.

Objawy

Tak jak w przypadku każdego złamania, osoba zmagająca się z tego rodzaju urazem będzie narzekała na bardzo mocny ból. Może również pojawić się opuchlizna w okolicy złamania.

Diagnoza

Podczas konsultacji subiektywnej lekarz zada pacjentowi pytania na temat przyczyn i objawów urazu. Następnym etapem konsultacji będzie zbadanie barku. Zwykle stwierdzenie złamania jest oczywiste gdy kość obojczykowa została zdeformowana. Gdy jednak deformacja jest niewidoczna, delikatny ucisk w miejscu złamania spowoduje pojawianie się większego bólu. Lekarz dokładnie będzie musiał przeanalizować bark oraz ramię pacjenta, aby upewnić się, że nerwy i naczynia krwionośne nie zostały uszkodzone. Konieczne będzie wykonanie zdjęcia RTG, aby wskazać dokładną lokalizację oraz stopień zaawansowania urazu.

Leczenie

Leczenie urazu takiego jak złamanie obojczyka zależy od stopnia uszkodzenia. Jeżeli jest on złamany tylko częściowo to zazwyczaj wystarczy unieruchomić ramię w ortezie, bądź chuście ramiennej. W przypadku gdy nastąpiło całkowite złamanie obojczyka, chirurg może zdecydować się na zespolenie kości przy pomocy śrub. Tego rodzaju opcja jest jednak rzadko stosowana, gdyż obojczyk ma zdolność szybkiego gojenia się.

W początkowej fazie urazu powinny być przyjmowane leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, aby złagodzić ból i zmniejszyć zapalenie. Należy jednak pamiętać, że nie wyleczą one choroby i nie zmienia jej przebiegu, a złagodzą jedynie objawy. W późniejszych fazach leczenia urazu leki powinno stosować się tylko i wyłącznie wtedy, gdy objawy utrudniają wykonywanie podstawowych czynności dnia codziennego lub gdy inne metody leczenia nie przynoszą efektu.

W ciągu całego procesu gojenia pacjent powinien wykonać serię ćwiczeń utrzymujących zakres ruchu w stawie łokciowym, nadgarstku i stawach dłoni po stronie urazu, aby zapobiec sztywności oraz zwiększyć krążenie krwi.

W pierwszym tygodniu po złamaniu pacjent powinien wyciągać około 5 razy dziennie z chusty / temblaka i wykonywać ćwiczenia wahadłowe. Należy jednak pamiętać, aby nie unosić kończyny powyżej 90 stopni w żadnej płaszczyźnie ciała przez pierwsze 3 tygodnie i nie podnosić żadnego przedmiotu, który waży więcej niż 0,5 kg przez minimum 6 tygodni od złamania. Warto również pamiętać o nie wykonywaniu ćwiczeń izometrycznych mięśni od nadgarstka do ramienia.

Od 2 do 4 tygodnia pacjent powinien kontynuować ćwiczenia wahadłowe i izometryczne oraz może zacząć wykonywać ruchy bierne ramieniem, jednak jak już zostało wspomniane wyżej nie powinno się przekraczać 90 stopni.

Od 4 do 5 tygodnia pacjent powinien zacząć wykonywać ruchy czynne ramion i powoli próbować osiągnąć granice 90 stopni podczas ruchów w każdej płaszczyźnie ciała.

Od 6 do 8 tygodnia pacjent może zacząć wykonywać ćwiczenia wzmacniające mięśnie, jednak nie powinno się podnosić przedmiotu ważącego więcej niż 1 kg. Pacjent powinien również kontynuować aktywne ruchy ramion i cały czas dążyć do osiągnięcia wyznaczonej granicy 90 stopni w każdej płaszczyźnie ciała.

Od 8 do 12 tygodnia po urazie pacjent powinien dążyć do uzyskania pełnego zakresu ruchu w ramieniu po stronie uszkodzonej kości obojczykowej i stopniowo zwiększać ciężar podnoszonego przedmiotu. Jednak nie powinien on być zbyt ciężki do 12 tygodnia po urazie.

Dopiero od 12 tygodnia pacjent może zacząć wykonywać ćwiczenia wzmacniające mięśnie z większym ciężarem w miarę możliwości i stopniowo wracać do uprawiania sportu, na przykład pływania.

W przypadku gdy będzie wymagany zabieg operacyjny, wówczas rehabilitacja pooperacyjna powinna przebiegać według zaleceń chirurga. Dlatego ważne jest, aby fizjoterapeuta przeprowadzający rehabilitację dostał od lekarza wykonującego zabieg konkretny plan co i kiedy pacjent może zacząć wykonywać. Ćwiczenia będą już wtedy dobierane indywidualnie przez fizjoterapeutę, w zależności od postępów pacjenta.

Rehabilitacja Wrocław

3 komentarze

  1. Rafał 8 lipca 2018 w 08:27 - Odpowiedz

    Według tego co tu napisano powinienem dostać 12 tyg chorobowego ? Pracuje fizycznie średnio 25-30kg ciężary.

  2. Nina 5 stycznia 2018 w 10:50 - Odpowiedz

    Najpierw piszecie, że w pierwszym tygodniu PO OPERACJI trzeba robić to i to, potem dalej podajecie do robić w kolejnych tygodniach (nie precyzując czy od operacji czy od złamania, ale zakładam, że skoro pierwszy tydzień od operacji, to drugi tez od operacji). A potem pojawia się informacja, że z kolei w leczeniu operacyjnym robi się to inaczej, decyduje lekarz.
    Co to znaczy “podstawowe czynności życiowe”? Czy jeśli pacjent może oddychać, jeść i się załatwiać, ale nie może wrócić do codziennych obowiązków czy pracy zawodowej z powodu dolegliwości bólowych, to ma zaniechać pracy, ponieważ leki przeciwbólowe “tylko i wyłącznie ” wtedy gdy uniemożliwiają podstawowe czynności życiowe?

    • Admin 5 stycznia 2018 w 11:08 - Odpowiedz

      Pani Nino,
      dziękujemy za zwrócenie uwagi. Doprecyzowaliśmy niejasności.

      Pozdrawiamy i życzymy miłego dnia
      Zespół Fizjoterapeuty.pl

Zostaw komentarz

Zadaj pytanie

Pytania do specjalisty on-line. Jeśli nie znalazłeś informacji, której szukałeś, a sprawa jest dla Ciebie ważna – zadaj pytanie poprzez poniższy formularz. Nasi specjaliści z pewnością udzielą wyczerpujących odpowiedzi. Twoje pytanie i odpowiedź zostanie opublikowana w naszym serwisie, aby inni użytkownicy mogli się z nią zapoznać. Zapraszamy do kontaktu!