Pozycja wyjściowa to określone ułożenie ciała przyjmowane przed rozpoczęciem ruchu lub wykonywaniem ćwiczenia. Stanowi punkt wyjścia do prawidłowego wykonania zadania ruchowego, wpływając na technikę, stabilność oraz bezpieczeństwo osoby ćwiczącej. Odpowiednio dobrana pozycja wyjściowa ułatwia osiągnięcie zamierzonego celu terapeutycznego lub treningowego, a także pomaga ograniczyć ryzyko błędów i przeciążeń. Rodzaj pozycji wyjściowej zależy od charakteru wykonywanego ćwiczenia, możliwości ćwiczącego oraz efektu jaki chce się uzyskać.
Pozycja wyjściowa
Mianem pozycji wyjściowej określamy konkretne ustawienie całego ciała lub jego poszczególnych części, które stanowi punkt wyjścia do dalszego prowadzenia ruchu. Dobrym przykładem jest klęk podparty, z którego można wykonywać m.in. krążenia miednicą czy naprzemienne wyprosty kończyny górnej i dolnej.
Znajomość pozycji wyjściowych ma istotne znaczenie nie tylko dla nauczycieli wychowania fizycznego (WF-u) i trenerów, ale również dla każdej osoby wykonującej ćwiczenia. Jest także podstawowym elementem wiedzy specjalistów pracujących z narządem ruchu, w tym fizjoterapeutów.
Przykłady pozycji wyjściowych
Klasyczne przykłady podstawowych pozycji wyjściowych mogą być następujące:
Pozycje stojące
- Postawa zasadnicza – stanie prosto, stopy złączone lub prawie złączone, ręce wzdłuż tułowia, głowa uniesiona;
- Postawa swobodna – stanie w lekkim rozkroku, ciało rozluźnione;
- Stanie w rozkroku – stopy ustawione szerzej niż biodra, ciężar ciała równomiernie rozłożony;
- Wykrok – jedna noga wysunięta do przodu, druga pozostaje z tyłu;
- Przysiad – ugięte kolana, biodra obniżone, stopy oparte o podłoże.
Pozycje w siadzie
- Siad prosty – nogi wyprostowane w przód, plecy wyprostowane;
- Siad skrzyżny – nogi skrzyżowane przed sobą;
- Siad klęczny – pośladki oparte na piętach, kolana zgięte;
- Siad podparty – nogi ustawione dowolnie, ręce oparte za lub obok tułowia.
Pozycje klęczne
- Klęk prosty – klęczenie na obu kolanach, tułów wyprostowany;
- Klęk podparty – oparcie na kolanach i dłoniach (popularna pozycja „na czworakach”);
- Klęk jednonóż – jedna noga oparta na kolanie, druga ustawiona stopą na podłożu.
Pozycje leżące
- Leżenie tyłem – leżenie na plecach;
- Leżenie przodem – leżenie na brzuchu;
- Leżenie bokiem – ciało ułożone na jednym boku.
Pozycje podporowe
- Podpór przodem – dłonie i stopy (lub kolana) podpierają ciało od przodu;
- Podpór tyłem – dłonie za tułowiem podparte o podłoże, ciało skierowane przodem do góry;
- Deska (plank) – podpór na przedramionach lub dłoniach, ciało w jednej linii.
Pozycje specjalne
- Postawa gimnastyczna – wyprostowana sylwetka, napięte mięśnie, gotowość do ruchu;
- Pozycja zasadnicza do ćwiczeń oddechowych – często stanie lub siad z wyprostowanym kręgosłupem;
- Pozycja neutralna kręgosłupa – naturalne ustawienie pleców bez nadmiernego zaokrąglania lub pogłębiania krzywizn.
Pozycji wyjściowych jest znacznie więcej niż te przedstawione powyżej. W praktyce większość bardziej złożonych ustawień ciała stanowi jednak modyfikację lub połączenie podstawowych pozycji wyjściowych. Ich prawidłowe opanowanie ułatwia naukę bardziej wymagających ćwiczeń oraz pomaga zachować właściwą technikę podczas wykonywania ruchów.
Polecane produkty:
|
Plastry kinesiotaping
Taśmy Kinesio Tex Classic to oryginalne, japońskie plastry znane i cenione od lat przez fizjoterapeutów na całym świecie. Stworzone zostały i do tej pory nadzorowane są przez doktora Kenzo Kase. Taśmy te zapewniają skuteczną i bezinwazyjną metodę w walce Zobacz więcej... |
|
Plastry do kinesiotapingu
Zapewniają skuteczną i bezinwazyjną metodę w walce z bólem układu mięśniowo-nerwowego. Dodatkowo korzystnie wpływają na poprawę krążenia krwi oraz limfy, zapewniając przy tym wygodę podczas noszenia. Zobacz więcej... |
Bibliografia
- Milanowska K., Kinezyterapia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003.
- Zembaty A., Kinezyterapia, Wydawnictwo Kasper, Poznań 2002.
