Fotodepilacja Wrocław

Metoda Bobath (NDT Bobath ang. neuro-developmental treatment – terapia neuro-rozwojowa) jest szeroką i rozwijającą się koncepcją w rehabilitacji neurologicznej, która obejmuje ocenę i leczenie pacjenta (dzieci i dorosłych) z zaburzeniami funkcji układu nerwowego. Nazwa Bobath pochodzi od nazwiska twórców metody – małżeństwa Karela (psychiatra, neuropsycholog) i Berty (fizjoterapeutka) Bobath, którzy zajmując się pacjentami z mózgowym porażeniem dziecięcym oraz po udarach, dążyli do przywrócenia funkcji układu ruchu poprzez reedukację.

NDT Bobath

Cele metody NDT Bobath

Celem tej metody jest edukacja właściwej kontroli motorycznej w różnych środowiskach (np. na piłce), co zwiększa zaangażowanie i jest praktycznym ćwiczeniem samoobsługi pacjenta.

Główne zasady w metodzie NDT Bobath

Wyróżniamy następujące zasady w NDT Bobath:

1. Normalizowanie napięcia mięśniowego.
2. Hamowanie odruchów nieprawidłowych.
3. Dążenie do kontroli postawy oraz wyzwalanie ruchów jak najbardziej zbliżonych do prawidłowych.
4. Przeniesienie zdobytych umiejętności na czynności codzienne (terapia zajęciowa).

Formy terapii

Kompleksowe podejście koncepcji Bobath uwzględnia trzy formy terapii:

1. Fizjoterapię.

Użycie specjalnych technik manipulacyjnych, aby pomóc dziecku zrelaksować się oraz zmobilizować prawidłową pracę mięśni i stawów. Poprawia to postawę (stabilną) przyjmowaną przez dziecko oraz ruch, umożliwiając swobodne poruszanie się.

2. Terapię zajęciową (leczenie pracą).

Dąży do maksymalizacji potencjału dziecka w jego codziennej niezależności, samodzielnym wykonywaniu najprostszych czynności. Często wykorzystuje gry i zabawy, aby rozwinąć dziecko, a także nauczyć je wielu cennych umiejętności.

Porażenie mózgowe może niejednokrotnie wpływać na zdolności percepcji oraz sensoryki dziecka, jak również postrzeganie przez nie przestrzeni i odległości. Terapia zajęciowa ma na celu pomóc w przezwyciężeniu tego poprzez zastosowanie starannie przygotowanych działań, które pokażą i nauczą jak efektywnie korzystać z oczu, rąk, jak samodzielnie się ubrać, jeść, czytać, pisać oraz grać z przyjaciółmi.

Sklep Spirulina

3. Terapię logopedyczną (mowy i języka).

Istotna jest praca nie tylko nad mową, ale nad całą jamą ustną (jej ruchami). Trudności w koordynacji mięśni niezbędnych do mówienia mogą przyczynić się do problemu z jedzeniem czy piciem. Dziecko może stosować wiele metod komunikowania się za pomocą oczu, rąk, zdjęć, symboli, a nawet dzięki wykorzystaniu komputera. Dziecko z porażeniem mózgowym może wchodzić w interakcje z innymi.

Terapia NDT Bobath łączy te dyscypliny, aby każdemu dziecku dać umiejętności niezbędne do poznania świata, aby mogło w swobodnie komunikować się ze światem, z ludźmi i przekazać jakie ma potrzeby. Dodatkowo ukierunkowuje dziecko, aby mogło uczestniczyć w miarę możliwości w życiu rodzinnym, nie tylko w sesji terapeutycznych, ale we wszystkich aspektach życia.

NDT Bobath jest interdyscyplinarnym podejściem do „zarządzania” porażeniem mózgowym z udziałem terapii zajęciowej, fizjoterapii oraz terapii mowy i języka. Podstawą metody jest to, aby dać dzieciom doświadczenie normalnego ruchu, umożliwiając aktywne reagowanie na swoje potrzeby. Praca nad dzieckiem z porażeniem mózgowym to współpraca całej grupy ludzi, do której należą m.in.:

  • lekarz,
  • fizjoterapeuta,
  • logopeda;
  • rodzina;
  • psycholog

Ważne, aby stymulować rozwój dziecka przez całą dobę. Dlatego dużą część obowiązków pracy z dzieckiem przejmują rodzice. Koncepcja NDT Bobath nie ma stałych, sztywnie wytyczonych elementów pracy. Dostosowywana jest indywidualnie do każdego dziecka oraz modyfikowana w trakcie terapii. Uczy jak pielęgnować, karmić, postępować oraz poruszać się w pracy z pacjentem, który doznał uszkodzenia OUN.

NDT Bobath pozwala uwzględnić czynniki środowiskowe oraz możliwości chorego do uczestnictwa w grupie rówieśniczej i jego normalnego funkcjonowania, a także odnalezienia się w życiu społecznym.

NDT Bobath umożliwia:

1. Wczesne zdiagnozowanie zaburzeń OUN.
2. Ocenę dojrzałości ośrodkowego układu nerwowego oraz jego funkcjonowanie.
3. Programowanie działania usprawniającego.
4. Ocenę zaburzeń motorycznych przez analizowanie wzorców postawy i ruchowych (ich jakości) podczas działań spontanicznych, które wykonuje dziecko. Ocenia ponadto pozostałe sfery rozwoju dziecka.

Małżeństwo Bobath współpracowało z dr Koeng. Wspólnie wytypowali najlepsze pozycje dziecka co do badania i obserwacji:

  1. Leżenie tyłem.
  2. Leżenie przodem.
  3. Leżenie bokiem.
  4. Podwieszenie brzuszne.
  5. Podciąganie do siadu.
  6. Podparcie na kończynach górnych (kkg).
  7. Pozycja stojąca.
  8. Pozycja siedząca.

U dziecka z MPD (mózgowym porażeniem dziecięcym) ocenia się również mechanizm antygrawitacyjny (odruchu postawy). Składają się na niego:

  1. Prawidłowe napięcie mięśni.
  2. Prawidłowe unerwienie reciprokalne (przeciwstawne).
  3. Prawidłowa koordynacja zależna od wieku. Dotyczy prezentowanych przez dziecko wzorców postawy oraz wzorców motorycznych, które rozwijają się poprzez odpowiednią reakcje prostowania i reakcji równoważnych. Są one ważne, gdyż dzięki nim dziecko pionizuje się oraz potrafi wykonywać ruchy płynne, harmonijne, a także efektywne zgodne z działaniem sił grawitacji, ale i przeciwko grawitacji.
Polecane produkty:

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław