Fotodepilacja Wrocław

Żylaki podudzi (varices cruris) są chorobą żył postrzeganą nie tylko jako problem zdrowotny, ale i społeczny, ponieważ wykazano, że choroby żył mają ścisły związek z sposobem życia. 

Charakterystyka choroby

Żylaki podudzi należą do klinicznych objawów przewlekłej choroby żylnej. Opisuje się je jako rozszerzone, wydłużone żyły o krętym przebiegu. Żyły powierzchowne objęte tym schorzeniem są widoczne przez skórę w kształcie przypominającym sznur i tworzą wyczuwalne uwypuklenia.

Często towarzyszą im inne dolegliwości, takie jak obrzęki stóp, swędzenie, pieczenie, mrowienie, bolesność, uczucie ciężkości nóg czy kurcze mięśni.

Do czynników ryzyka powstawania żylaków zalicza się między innymi:

  • uwarunkowania genetyczne
  • wiek
  • płeć
  • wykonywanie zawodu związanego z pozycją stojącą
  • przebytą zakrzepicę naczyń żylnych

Żylaki podudzi – fizjoterapia

Jakkolwiek żylaki są problemem, który z początku zwraca uwagę ze względów estetycznych, warto wiedzieć, że mogą one prowadzić do poważnych powikłań, a w efekcie nawet do śmierci.

Leczenie żylaków powinno być uzależnione między innymi od stanu zaawansowania choroby. Dostępne metody obejmują farmakoterapię, ucisk, leczenie chirurgiczne oraz obliteracyjne, a także fizjoterapię – jako metodę pomocniczą.

Skuteczne w tej jednostce chorobowej zabiegi obejmują:

Elektrolecznictwo

Korzystny jest zabieg jonoforezy. Do jego wykonania wykorzystuje się 0,1% roztworu acetylocholiny, przy czym elektrodą czynną jest tu anoda. Natężenie zwiększa się stopniowo, a jego wartość oscyluje zwykle w granicach 5-10 mA. Czas trwania jonoforezy wynosi około 10 minut. Dodatkowo należy pamiętać, że zabieg zawsze należy wykonywać w obecności lekarza.
żylaki podudzi

Kolejnym przykładem zabiegu z zakresu elektrolecznictwa jest diadynamik. Przykłady zabiegów z wykorzystaniem prądów diadynamicznych:

Sklep Spirulina
  • na podudzie – katoda umiejscowiona pod stopą, natomiast anoda w okolicy górnej lub środkowej części uda. Wykorzystuje się głównie prąd CP o natężeniu 3-5 mA, aż do momentu uzyskania rytmicznych i bezbolesnych skurczów mięśni przez około 8 minut
  • miejscowo (we wczesnym okresie zaburzeń ukrwienia żylnego – bez żylaków) – katodę umieszczamy od wewnętrznej strony uda (na zewnątrz od obszaru żylakowatego), natomiast anodę pod stopą. Wykorzystujemy prąd CP o natężeniu 1-3 mA przez około 5 minut
  • zabieg na obydwa podudzia – pacjent leży przodem, a małe elektrody płytkowe umieszcza się na mięśniach łydek obu nóg (stopy ułożone nieco wyżej). Parametry jak przy zabiegu na jedną kończynę

Skuteczna okazuje się być elektrogimnastyka prądami małej częstotliwości w kąpieli dwukomorowej. Stosuje się tu prąd prostokątny o czasie impulsu 2 ms i częstotliwości 50 Hz. Anodę układa się w okolicy krzyżowo-lędźwiowej. Czas trwania zabiegu wynosi 5 minut.

Na końcu warto wspomnieć o korzyściach wynikających z zastosowania prądów interferencyjnych. Przez pierwsze trzy dni częstotliwość wynosi 100 Hz, a czas trwania zabiegu 5 minut – codziennie (próba tolerancji). Od czwartego dnia stosuje się następujące parametry:

  • 1-50 Hz – 5 minut – wrażliwość progowa
  • 1-25 Hz – 5 minut – wrażliwość progowa, która w zależności od indywidualnej tolerancji można zwiększyć do motorycznie nadprogowej

Laseroterapia

Laseroterapia jest metodą zamykania mniejszych żylaków i pajączków. Podczas wykonania zabiegu naświetla się wybrane punkty będące połączeniami żył. W efekcie promień lasera jest pochłaniany przez hemoglobinę, a chore naczynia krwionośne mogą się regenerować.

Lecznictwo uzdrowiskowe

Leczenie uzdrowiskowe prowadzi się po operacji żylaków najwcześniej w 6 miesięcy od zabiegu bez powikłań. Szczególnie polecanym zabiegiem balneologicznym w przypadku żylaków są suche kąpiele w dwutlenku węgla, ponieważ przyśpieszają one odpływ krwi żylnej z kończyn dolnych.

Do uzdrowisk specjalizujących się w leczeniu żylaków zalicza się głównie Busko-Zdrój, Duszniki-Zdrój, Kudowę-Zdrój oraz Świeradów-Zdrój.

Zobacz także: Uzdrowiska w Polsce

Jednocześnie należy pamiętać, że znaczne obrzęki kończyn oraz objawy zakrzepowe stanowią przeciwwskazanie do leczenia sanatoryjnego.

Kinezyterapia

Kinezyterapia może być prowadzona w uzdrowisku, a także pozauzdrowiskowo.

Jej celem jest ułatwienie i przyspieszenie odpływu krwi żylnej przy uszkodzonych i zmienionych patologicznie zastawkach żylnych. Stosuje się:

  • odpowiednie pozycje ułożeniowe;
  • wzmocnienie czynności mięśni kończyn dolnych, zwłaszcza mięśni łydki;
  • poprawa napięcia więzadeł i skóry.

Bibliografia:

  1. Krasiński Z., Aniukiewicz K., Krasińska A. (i inni), Przewlekła niewydolność żylna – epidemiologia i leczenie farmakologiczne, Przegląd Flebologiczny, 22/2014.
  2. Marona H., Kornobis A., Patofizjologia rozwoju żylaków oraz wybrane metody ich leczenia – aktualny stan wiedzy, Postępy Farmakoterapii, 2/2009.

Aktualizacja:

Rehabilitacja Wrocław