Fizjoexpert Futuro

Kość czołowa (łac. os frontale) tworzy przednią część sklepienia czaszki. Powstaje ona na podłożu łącznotkankowym z dwóch głównych punktów kostnienia – prawego i lewego. Dodatkowo kość czołowa składa się przeważnie z dwóch blaszek istoty zbitej, między którymi znajduje się warstwa istoty gąbczastej.

 

Połączenia kości czołowej

Kość czołowa łączy się aż z 12 kośćmi:

  • klinową;
  • sitową;
  • obiema kośćmi: ciemieniowymi, nosowymi, szczękami, łzowymi, jarzmowymi.

Kość czołowa – budowa

Składa się z czterech części:

  • nieparzystej części wstępującej;
  • łuski czołowej;
  • dwóch symetrycznych, poziomych części oczodołowych, które tworzą niemal całe sklepienie oczodołów;
  • nieparzystej części nosowej.

Łuska czołowa

Posiada powierzchnię zewnętrzną oraz wewnętrzną. Ponadto, niezwykle istotne są brzegi tej struktury, ponieważ biorą udział w tworzeniu szwów czaszki.

Powierzchnia zewnętrzna

Zewnętrzna powierzchnia łuski czołowej jest gładka i wypukła. Bocznie od linii pośrodkowej znajdują się dwa symetryczne wypuklenia – guzy czołowe. Powyżej nich powierzchnię kości pokrywa czepiec ścięgnisty. Natomiast poniżej guzów czołowych biegną z lewej oraz z prawej strony łukowate wypukłości zwane łukami brwiowymi. Są one bardziej rozwinięte w czaszkach mężczyzn.

Między przyśrodkowymi końcami łuków znajduje się nieco spłaszczone, wyraźne wypuklenie – gładzizna. Z kolei poniżej łuku brwiowego znajduje się brzeg nadoczodołowy, który tworzy granicę górną wejścia do oczodołu i oddziela łuskę od części oczodołowej.

Brzeg nadoczodołowy kończy się bocznie wydatnym, silnym i krótkim wyrostkiem jarzmowym. W efekcie łączy się on z wyrostkiem czołowym kości jarzmowej.

Łukowato ku górze i do tyłu od wyrostka jarzmowego przebiega na części bocznej powierzchni zewnętrznej łuski wydatna kresa skroniowa. Pole poniżej niej, zwane powierzchnią skroniową, tworzy przednią część dołu skroniowego. Ponadto służy za miejsce przyczepu mięśnia skroniowego.

Sklep Spirulina

Powierzchnia wewnętrzna

Jest wklęsła i tworzy część powierzchni mózgowej kości czołowej. W płaszczyźnie pośrodkowej biegnie płytka bruzda zatoki strzałkowej górnej. Następnie z jej dolnego końca rozwija się zwykle silnie wystający grzebień czołowy sięgający do otworu ślepego. To ważny element, gdyż do niego przyczepia się sierp mózgu.

Brzegi

Najdłuższy, tylny brzeg ciemieniowy łączy się z prawej i z lewej strony z brzegiem czołowym kości ciemieniowej. W efekcie powstaje szew wieńcowy.

Krótki brzeg boczny łączy się obustronnie z brzegiem czołowym skrzydła większego kości klinowej w szwie klinowo-czołowym.

Część oczodołowa

Składa się z dwóch cienkich i trójkątnych płytek kostnych, które tworzą sklepienie oczodołów i są od siebie oddzielone wcięciem sitowym. Jego brzeg tworzą szereg półkomórek lub dołków, które łącząc się z odpowiednimi strukturami powierzchni górnej kości sitowej uzupełniają komórki sitowe. W przyśrodkowej ścianie oczodołu znajduje się otwór sitowy przedni i tylny dla naczyń i nerwów o tej samej nazwie.

Powierzchnia dolna (oczodołowa) w swojej części bocznej tuż pod wyrostkiem jarzmowym posiada płytkie wgłębienie będące dołem gruczołu łzowego. Z kolei powierzchnia górna (mózgowa) tworzy dno dołu przedniego czaszki. Posiada ona słabe bruzdy dla gałązek tętnicy oponowej przedniej i środkowej.

W części tej warto także opisać zatoki czołowe. Znajdują się one obustronnie w miejscu, w którym część oczodołowa graniczy z łuską czołową. Są to pneumatyczne przestrzenie wysłane błoną śluzową.

Część nosowa

Stanowi małą, nieco występującą ku przodowi część omawianej kości i znajduje się na dolnym brzegu łuski między obiema częściami oczodołowymi.

Do przodu część nosowa ograniczona jest brzegiem nosowym, do którego przylegają kości nosowe oraz bocznie wyrostki czołowe szczęki. Natomiast z dolnej, nierównej powierzchni wystaje kolec nosowy. W rezultacie stanowi on podporę kości nosowych. Dodatkowo, na jego powierzchni górnej znajduje się wejście do otworu ślepego.

Bibliografia

  1. Bochenek A., Reicher M., Anatomia człowieka, Tom I, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004.
Polecane produkty:
Rehabilitacja Wrocław